Transkrypcję wykonał: Janusz Koza 
  
  A: chciałbym żeby mi pani opowiedziała trochę o pani stowarzyszeniu czym się zajmuje jakiego rodzaju to jest działalność tak na co dzień 
R: to jest stowarzyszenie zajmuje się taką działką związaną ze stykiem psychologii terapii i sztuki tak najogólniej mówiąc. Tak się porobiło że w tym momencie stowarzyszenie to jest trochę teatr to jest właściwie niemal tożsamy ponieważ teatr powstał przy stowarzyszeniu ale na ten moment to jest najmocniej działająca sprawa w naszym stowarzyszeniu więc niemal jest to tożsame. Teatr w którym aktorami są osoby tzw. zagrożone w społeczeństwu niepełnosprawne fizycznie psychicznie i różnorako i też młodzież taka grupa  trochę integracyjna z która staramy się robić spektakle wysokiej jakości i to jest dla nas istotne żeby nie była to tylko terapia mamy taką ideę żeby przede wszystkim robiły teatr a jeśli dzieje się terapia czy resocjalizacja czy rehabilitacja społeczna to, to się dzieje niejako przy okazji 
A: rozumiem i jak powstała ta organizacja 
R: jak powstała? Powstała w taki sposób że trzy osoby ja zakładały ja mój mąż i jeszcze taka nasza koleżanka. Ja z Janem byliśmy zapraszani od wielu lat do prowadzenia jakiś warsztatów Jan aktorskich teatralnych ponieważ jest aktorem reżyserem ja psychologicznych i tak projekty się kończyły jak to zwykle bywa i my zostawaliśmy a często tak bywa że byliśmy zapraszani też wspólnie że robiliśmy też coś wspólnie ja w sferze psychologicznej a on w teatralnej i te projekty się kończyły i na przykład kończył się i myśmy mieli takie poczucie że na przykład zrobienie spektaklu to jest tak jak dziecko a tu nagle trzeba zostawić bo jest jakiś inny pomysł i postanowiliśmy że chcemy mieć jakiś wpływ na to jak długo coś robimy że możemy pograć trochę te spektakle które powstają w ramach tych projektów  że możemy mieć dłuższy kontakt z tymi osobami bo im dłużej tym oni się bardziej otworzą tak na przykład przez pół roku i tak zapragnęliśmy mieć wpływ  na to 
A: i przez to powstało to 
R: tak 
A: rozumiem i w którym roku państwo założyli stowarzyszenie 
R:w 2003 6 lat temu 
A: a jak długo wcześniej państwo pracowali przy tych projektach 
R: no kilka lat robiliśmy różne rzeczy z różnymi grupami z młodzieżą z niepełnosprawnymi 
A: i jeszcze przed powstaniem stowarzyszenie współpracowali państwo z tą trzecią osobą razem 
R: tak współpracowaliśmy to była Beata Kuś teraz Barnaś która przy kilku projektach dwóch trzech ze strony swojej instytucji bo ona pracowała w warsztatach terapii zajęciowej a my tam chodziliśmy robiliśmy teatr a ona nam pomagała przy osobach na przykład pomoc w doborze roli bo wiedziała że ta osoba to no nie wiem jak wchodziliśmy na przykład na trzy miesiące to przez to żebyśmy się tak poznali dobrze 
A: rozumiem jakie były priorytety na początku powstania stowarzyszenia 
R: priorytety 
A: cele tego 
R: no właśnie to żeby mieć wpływ żeby robić teatr żeby to nie było takie przypadkowe żeby nie było się nam trudno rozstawać z osobami jak czuliśmy że oni właśnie teraz by można było coś jeszcze kolejny jakiś krok zrobić żeby mieć na to wpływ 
A: a powiedziała pani nie wiem czy dobrze zrozumiałem ale na początku właśnie że jakby teraz skoncentrowała się działalność na teatrze czyli wcześniej to było trochę szerzej 
R: tak myśleliśmy o tym szerzej tak myśleliśmy szerzej były też inne osoby zaangażowane w powstanie stowarzyszenia osoby z dwóch grup jakby tak najogólniej mówiąc dużo aktorów reżyserów czy artystów w ogóle i ze strony takiej psychologicznej pedagogicznej powiedzmy tak najogólniej mówiąc no więc oczywiście też myśleliśmy o innych rzeczach i też mieliśmy takie doświadczenia że robiliśmy coś innego jakieś akcje w ramach zima w mieście lato w mieście na zagospodarowanie czasu no przez działania takie twórcze nie tylko teatralne ale tak się porobiło że chyba najwytrwalej, najwytrwalsi byliśmy może mieliśmy szczęście że ten teatr zrobiliśmy jakiś spektakl on zaczął być zapraszany na festiwal jeden drugi trzeci i to się zaczęło rozrastać w kierunku teatru i dlatego ale nigdy nie wystrzegam się innych działalności bo na przykład bardzo chętnie prowadzę przeciwdziałania dyskryminacji z różnych przyczyn myślę tutaj wyznanie orientacje seksualną natomiast najwięcej a robimy tez takie rzeczy ale stałą sprawą którą nie opuszczamy bez względu na to czy jest dotacja czy nie to jest teatr nawet jeśli ileś tam pieniędzy jesteśmy do tyłu  to próby i tak są i koniec a inne projekty to jak jest zapotrzebowanie jak się pojawią dotację to zajmujemy się wtedy 
A: aha rozumiem. Skąd pomysł na zarejestrowanie stowarzyszenia skoro państwo wcześniej już działali w tego rodzaju projektach no i żeby głównie ten kontakt ciągnąć 
R: no głównie z tego powodu. jakoś byliśmy nie świadomi tego z czym się wiąże zarejestrowanie wydawało nam się że od tego momentu wszystko będzie już dobrze a to było wręcz przeciwnie bo cała akcja zarządzania nie jest prostą sprawą jak się nie jest zarządzającą osobą jak się jest terapeutą albo aktorem to nie jest to łatwe znaleźć się w przepisach rozumieć to, zresztą w Polsce prowadzenie organizacji nie jest łatwe ale my nie byliśmy tego świadomi więc człowiek w nieświadomości robi różne rzeczy no i przede wszystkim żeby mieć na to wpływ w innych projektach coś się kończyło to dziękuję do widzenie albo się zmieniało kierownictwo jakiejś instytucji i już nie teatru tylko sportu na przykład chcieliśmy mieć wpływ na to mieliśmy pomysły na teatr a że tu by się fajnie sprawdziło  na przykład ale już nie było zapotrzebowania czy chęci na przykład czy czegokolwiek czy pieniędzy więc chcieliśmy pomyśleliśmy żeby znaleźć na to środki najlepiej przez stowarzyszenie itd., jakoś tak 
A: rozumiem czyli jednocześnie poza taką potrzebą jakby kontynuacji ciągłości tych działań to jednocześnie potrzeba znalezienia funduszy na te pomysły które państwo mieli tak 
R: to znaczy znajdowanie funduszy nie w tym sensie że mieliśmy taką  potrzebę tylko wszystkie osoby które są w stowarzyszeniu to mają gdzieś swoją pracę to nie jest nasze źródło dochodów nie traktujemy tego 
A: tak, tak ale te fundusze na te projekty 
R: tak bo jak coś się kończyło z tych innych projektów w których braliśmy udział to ktoś nam mówił fajnie by było jakby to w przyszłym roku tez było no fajnie, fajnie ale jak, jak nie mamy kasy ale to jakoś znajdziemy więc w tym kontekście żeby szukać też 
A: a wasze stowarzyszenie jest organizacją pożytku publicznego 
R: jest od tamtego roku 
A: od tamtego roku od którego 2008 
R: 2008 
A: i skąd właśnie ten pomył na OPP? 
R: no żeby mieć środki bardziej takie nie na projekt jak dostajemy jakieś dotacje a czasem nam się uda pozyskać jakieś sensowne dotacje to one są konkretnie na projekt z nich nie możemy ani wynająć  biura ani zapłacić księgowość na przykład w każdym razie jak są to są to ilości znacznie mniejsze a są takie sporawy które nie są w ramach projektu a jest ich mnóstwo chociażby nie wiem robienie pieczątki czy wizytówki mnóstwo tysiące takich drobnych rzeczy które by się przydały jeśli chce się profesjonalnie działać i to nie mogą być środki z dotacji trzeba mieć takie wolne środki no nie prowadzimy działalności gospodarczej to skąd te środki to musi być jakiś sponsor ale sponsor to chce dać na jakieś działania wystawicie spektakl to na to dam albo żeby wynająć salę a jak na przykład żeby kupić papier to już nie chętnie no i stąd pomysł ale to jest pierwszy rok w którym i to jeszcze nie wiemy czy to przyniesie jakieś skutki to będziemy mieć informację z urzędu skarbowego ale to będzie sierpień z tego co mówili to zobaczymy czy ten nasz pomysł był realny czy sposób wspierania przez finanse czy coś tam 
A: czyli na razie Jeszcze nic się nie dzieje w sposobie takiej codziennej działalności 
R: nie,  nie 
A: a czy jesteście jako stowarzyszenie zrzeszeni w jakieś szersze koalicje czy federacje organizacji 
R: nie ale współpracujemy z różnymi tak nie chociaż coś ostatnio zaczęliśmy się zrzeszać  w ramach w jakich to jest ramach to spotkanie co było nie wiem w czego to jest ramach natomiast organizuje to instytut wspólnot strategicznych  nie instytut tylko fundacja BIS biuro inicjatyw społecznych a wcześniej te osoby które założyły biuro działają w instytucie wspólnot  strategicznych  i one się zajmują taką właśnie federacją żeby się organizacje zrzeszały i to ma być w ramach właśnie no nie wiem czego ale to nie tylko takie organizacje to bardzo różna działalność małopolski coś małopolskiego Małopolskie Forum Organizacji Pozarządowych coś w tym stylu 
A: i po co to 
R: po co? Żeby się wspierać na razie ponieważ zostaliśmy zaproszeni żeby przyjść na takie spotkania BIS właśnie to organizuje no to były osoby na takich spotkaniach i się zastanawiamy czy warto się w to zaangażować że jednak mamy takie przekonanie że na tym rynku że się tak wyrażę trudno się działa samemu                             
A: dlaczego samemu trudno? 
R: no bo na przykład w czymś w czym my jesteśmy dobrzy czy uważamy się za dobrych ale już w tej działce innej już nie koniecznie na przykład zarządzania to nie jest nasza działka jesteśmy z zarządzania marni czy też w jakiś innych działach nie wiem a inne organizacje na przykład są lepsze jak mieli doświadczenie żeby współpracować z innymi organizacjami to w większości były to pozytywne doświadczenia ja jestem za tym uważam że tu ktoś jest lepszy w tym ty ktoś w tym i można coś lepiej w dwójkę czy w trójkę zrobić niż w pojedynkę gdzie musimy udźwignąć różne kawałki danego projektu to nie chodzi tylko same akcje gdzie robimy spektakle i one się kończą tylko to jest tylko jeden ułamek ten który najbardziej lubimy a oprócz tego jest ileś tam procent co trzeba oprócz tego skoordynować zapisać i zarządzić i zaksięgować itd., więc jak można połączyć siły to ktoś jest lepszy w tym a ktoś w tym 
A: rozumiem do tego bym chciał jeszcze wróci a teraz proszę mi powiedzieć ilu w pani stowarzyszeniu jest członków teraz obecnie 
R: to jest nie duże stowarzyszenie z 18 20 osób 
A: i to od początku ten sam skład 
R: nie zmieniło się natomiast taki człon osób które są od początku to jest może które się nie zmieniły to jest 8 ktoś między czasie odszedł ktoś wrócił ktoś wyjechał do warszawy albo gdzieś indziej i się już nie wrócił a ktoś tam jeszcze doszedł 
A: a zatrudniacie państwo etatowych pracowników 
R: nie 
A: a wolontariuszy skoro nie 
R: tak 
A: i ilu ich jest 
R: ilu ich będzie 
A: a to nie są członkowie stowarzyszenia czy to są osoby przy projektach 
R: tak to są osoby przy projektach. Jest ich może ze 20 i to jest bardzo różnie mieliśmy takich wolontariuszy językowych którzy nam tłumaczą bo nasza strona internetowa będzie w kilku językach siedmiu tak sobie wymyśliliśmy i już jest nawet tylko w czterech powoli się to zamieszcza i oni tłumaczą tą stronę to są na przykład takie jednorazowe akcje albo takie osoby które nie jednorazowo pomagają nam przy takiej stricte związana z naszymi podopiecznymi albo jest chłopak który nam ta stronę wymyślił tak działa albo były trzy takie dziewczyny które pomagały trochę no ze 20 osób powiedzmy w tym momencie tak mi  się wydaje 
A: rozumiem a jak wygląda struktura organizacji organy poszczególne jak funkcjonują 
R: to znaczy 
A: czy jest zarząd itd. 
R: no jest zarząd, komisja rewizyjna i walne zebranie członków 
A: i jak często są walne zebrania zwoływane 
R: raz w roku chcieliśmy dwa razy ale nie ma szans 
A:  no rozumiem dlaczego 
R: no czasowo żeby zebrać wszystkich kiedyś próbowaliśmy ale się okazało że było tak mało członków na tym walnym zebraniu kolejnym w roku tak że stwierdziliśmy że raz a dobrze 
A: rozumiem a jak wygląda podejmowanie decyzji w stowarzyszeniu 
R: no zarząd 
A: znaczy sam określa bez konsultacji z walnym zgromadzeniem 
R: nie no oczywiście konsultuje się z walnym zgromadzeniem a te sprawy które są  statucie opisane że do tego jest potrzebne walne zebranie no to przedstawiamy jakieś tam na walnym zebraniu pomysły członków natomiast w takiej bieżącej działalności no to zarząd podejmuje decyzje 
A: podejrzewam że jeśli w zarządzie jest pani mąż jeszcze no to pod względem formalnym jest jakiś pomysł no to 
R: nie bo są trzy osoby w zarządzie no to jest minusem że  jesteśmy we trójkę minusem ze za dużo mamy ze sobą a plusem ze czasami jest łatwiej tak Alena szczęście czasami jest ten trzeci ochronnik w postaci wiceprezesa i ona ma i jakoś tak wspólnie a tak to by za bardzo byśmy się i to by nie było dobre 
A: a jakby wprowadzić takiego jak szeregowi członkowie z kolei         
R: nie są pełnią zapału ale byśmy chcieli znaczy ale to nie jest do tego żebyśmy się nie pozwalali spełnić tylko troszkę osoby się oddaliły 
A: za mało się angażują 
R: za mało się angażują tak 
A: wracając do tej współpracy z innymi organizacjami z jakimi organizacjami państwa stowarzyszenie miało kontakt 
R: mam wymienić z nazwy tak? 
A: jakby pani mogła 
R: no to tak co tam było Stowarzyszenie Teatr Grodzki z Bielska-Białej to jest teraz takie bardzo duża instytucja, ZAZ i WTZ i jakieś inne powołali do życia i realizują dużo projektów unijnych to z nimi mieliśmy taki pierwszy projekt, mamy partnerów to się nazywa Diwa de masaże to jest w tłumaczeniu na polskie teatr w drodze taka organizacja ze Słowacji to współpracowaliśmy i na jakieś festiwale jeździliśmy i jakieś tam plany mamy, jeszcze mamy Juwentura to jest taka organizacja z Pragi z Czech która z kolei pracuje też z osobami niepełnosprawnymi i w dziedzinie sztuki ale bardziej jest to związane  z filmem z produkcją filmową, robi się filmy i oni organizują takie festiwale w Pradze gdzie było tak że to był festiwal filmowy a oni zaczęli włączać też teatralny pokaz więc tez warsztaty prowadzimy dla ich uczestników, kto tam jeszcze jest z organizacji z Akademią teraz już Uniwersytetem Pedagogicznym ale to nie dawno całkiem w takich ramach że studenci przychodzą hospitować nasze zajęcia, co jeszcze szkoda że tu nie mam przed sobą laptopa Internetu żebym sobie mogła zobaczyć z kim jeszcze współpracujemy a no właśnie jedziemy za niecały miesiąc do Luksemburga to jest taka organizacja która się nazywa  Teistom 21 taki podobny trochę do nas może nie tak całkiem ale tez prowadzą teatr ze swoimi podopiecznymi i oni byli u nas 2 lata temu bo ich zaprosiliśmy na taką wymianę międzynarodowa a teraz my jedziemy 
A: czyli rozumiem ż tutaj podobne projekty podobny charakter działania macie jakieś wymiany to przede wszystkim 
R: chyba tak 
A: a ta współpraca do wspólnej takiej współpracy to ona ma nie wiem jak to nazwać taki charakter merytoryczny czy konsultacyjny charakter trochę inaczej jest tak 
R: znaczy współpracowaliśmy z Pres jest taka firma która się zajmuje księgowościami  światowa jakaś w  Krakowie  ale nie wiem czy to można nazwać współpracą  oni coś takiego mieli tam jak wolontariat pracowniczy, pracownicy pomagają czasem ta forma pomocy polega na tym że nie wiem pomagali przy pikniku jak żeśmy organizowali piknik a oni tam mają specjalistów w dziedzinie księgowości to też była taka trwała współpraca bardziej polegająca na tym że to on nam pomagali no to nie wiem ale jest jakaś współpraca co jeszcze 
A: a z jakimiś organizacjami pozarządowymi właśnie w tym charakterze 
R: tak no to ten BIS wcześniej to był Instytut Studiów Strategicznych to była taka grupa i założyli BIS biuro inicjatyw społecznych i oni jakoś oni w ogóle są takim wsparciem dla organizacji pozarządowych w zakresie zarządzania prowadzenia księgowości pozyskiwania środków więc często korzystaliśmy z ich szkoleń no i teraz się chcemy jakoś zapisać do tej federacji 
A: a to rozumiem to dopiero w powijakach jest 
R: tak to jest w powijakach bo to dopiero BIS dopiero zaczął 
A: a wcześniej oni jakoś po prostu konsultowali coś 
R: tak myśmy chodzili do nich na szkolenia oni robili szkolenia konsultowaliśmy się  odnośnie współpracy 
A: a kto wyszedł z inicjatywą w ogóle takiej współpracy 
R: oni taką ofertę mają a my z niej korzystamy 
A: państwo ją znaleźli gdzieś czy oni do państwa zadzwonili 
R: no teraz to trudno mi powiedzieć na pewno oni  byli aktywni w tym żeby być widocznym więc my ich wypatrzyliśmy nie trzeba było chodzić z grupa i znajdywać ich działalności nie byli w jakiejś tajemnicy tylko oni byli dosyć aktywni w formowaniu swojej działalności a my też byliśmy też aktywni w podjęciu tej współpracy 
A: rozumiem. A które z tych organizacji czy firmy czy instytucji które pani wymieniła jest taka najważniejsza z którą najczęściej państwo współpracujecie 
R: chyba nie ma tak żeby z którąś najczęściej z każdą no chyba nie ma tu tak trudno powiedzieć żeby z którąś cały czas no od powiedzmy pół roku stale jest ten Uniwersytet pedagogiczny no ale to dlatego że mamy tych studentów no a te inne to są takie trochę projektowe współprace aczkolwiek też jak się gdzieś tam spotykamy z tymi osobami nawet nie przy projekcie to też wymieniamy doświadczenia bo to nie musi być takiego formalnego obrazu takiego na przykłada  naszym pierwszym takim mocnym partnerem był teatr Grodzki wydaliśmy publikacje w 2005 roku z tym teatr terapia no i znamy się prywatnie i robimy nie robimy wspólnego projektu chociaż między czasie coś się zdarzało oni na przykład zaprosili nas do takiego projektu gdzie ja miałam mówić rodzicom o sprawach seksualnych osób niepełnosprawnych było coś takiego albo a te inne rzeczy to były takie że my cały czas jesteśmy w kontakcie i jak jest jakiś problem że ja bardziej że my bardziej niż oni jeśli też chodzi o budynek bo my tu mamy ale to już jest zupełnie inny obszar działania związany z fabryką przedsiębiorstwem sposobie zatrudniania itd., no ale się znamy i mamy kontakt chociaż formalnie zrobiliśmy no ile dwa projekty a tak to byli zaproszeni prywatnie to nie było jako partnerstwo prywatnie właśnie 
A: czyli w takim razie jakieś relacje osobiste nie formalne kiedy można do kogoś zadzwonić są lepsze 
R: można wtedy zapytać czy trzeba odprowadzać podatek od nagród na przykład czy wy to robiliście 
A: czyli są korzystniejsze takie niesformalizowane projekty które się realizuje 
R: trudno mi powiedzieć czy korzystniejsze my czerpiemy z tego kontaktu a oni też mają jakieś tam korzyści na przykład zostali zachęceni żeby coś robić z psychoterapeuta przez co ja się też tym zajmuję osobiści i znaczy to jest dobrze że można zadzwonić do kogoś jak człowiek coś nie za bardzo wie i nie wie jak sobie poradzić na przykład jak coś się zmieniło to a to przyjęto bo wy już jesteście obeznani mamy plan i jak wy o tym myślicie czy co to trzeba robić niby to się wie gdzieś tam z takich można sobie to przeczytać np. jakie są obowiązki OPP ale jak się zadzwoni Marysia jak to co to a czy to naprawdę trzeba tam później płacić za ogłoszenie czy nie trzeba a co tam dostajecie więcej nie dostajecie czy to ma sens czy zostajemy 5zł i gra nie warta świeczki no i tak 
A: i to się w takich konkretnych sprawach sprawdza 
R: tak, no i te sformalizowane tez jakoś nie narzekamy do tej pory na współpracę taką być może mamy szczęście bo też słyszeliśmy że z tym różnie bywa czasami i jest jakaś konkurencja nie zdrowa coś nie fajnego a my mamy szczęście z tymi organizacjami może też przez to że są to międzynarodowe organizacje z innych krajów o właśnie jeszcze współpracujemy z Poleskim Ośrodkiem Sztuki z Łodzi gdzie nas zapraszali na takie genialne co dwa lata wystąpienia  a to, to jest jakby obie strony są sobie potrzebne jak nas ktoś zaprasza to znaczy że nas na swojej scenie chce na swoim festiwalu byli no a na to, to jest trudno dostać bo jest wiele zespołów 
A: a to teraz rozumiem te festiwale wystąpienia to tak od okazji do okazji tak od festiwalu do festiwalu i z tymi międzynarodowymi tez podejrzewam  tak przypadkowa jest ta współpraca 
R: nie przypadkowy na przykład z Pragą się ona trochę rozwinęła i może nie do końca przypadkowa może owszem co roku jesteśmy zapraszani na międzynarodowy festiwal normalności „Normal Festiwal” ale już się pojawił projekt wymiany i już my zrobimy warsztat teatralny a oni filmowy bo oni się na tym znają a my na tym więc już tez inne projekty przy okazji 
A: czyli z Pragą z tym partnerem jest regularna stała współpraca 
R: nie jest z jednym jest tak jak pan mówi festiwalowo czyli od projektu do projektu a z innymi coś tam zaiskrzy i to chodzi o późniejszą kontynuację tak jak na przykład z Luksemburgiem dwa lata to trwało zanim to znaczy my mieliśmy jakiś tam kontakt mailowy ale że dochodzi do wymiany ponownej tym razem oni to trwało dwa lata to nie jest prosto znaleźć środki na taką wymianę ale zaistniała a co to będzie dalej po tej wymianie czy stwierdzimy że nadal chcemy sobie coś tam jeszcze wymieniać kulturalnie czy już nam wystarczy czy jeszcze jesteśmy w stanie sobie coś dawać 
A: a czy w zasadzie wszystko co pani mówiła wydają się pozytywne doświadczenia a czy były jakieś takie negatywne przypadki kiedyś były takie nieefektywne 
R: były ale jeszcze kiedy byliśmy, były ale jeszcze nie byliśmy stowarzyszeniem i być może to też był jeden z powodów aby założyć stowarzyszenie 
A: co wtedy zagrało 
R: co to było jak o tym opowiedzieć ładnie zgrabnie musze się zastanowić nad tym jak to ująć no tak współpracowaliśmy jako osoby prywatne z takim ośrodkiem gdzie robiliśmy warsztaty dla tych uczestników i coś tam zadziałało chyba takiego że pani szef z tego ośrodka czuła się zazdrosna jakaś jej się ambicja uchyliła że może za bardzo ten teatr w jej ośrodku się już rozwija a ona się czuje nie ważna, uczestnicy zbyt się cieszą jak przychodziłam ja i Jan no coś w tym stylu te klimaty i to miało już taki już konkretny że na przykład ze spektaklu jaki zrobiliśmy w tym Ośrodku Kultury że jak były szanse gdzieś wyjechać zobaczyć coś to ona to zablokowała po za tymi i finansowymi problemami tak naprawdę już nie było żadnego problemu no już nie wnikając 
A: czyli to już taki osobiste zniechęcenie do 
R: one wprost nie były takie że przychodziliśmy  i zaczęliśmy się bić na przykład natomiast myśmy się od razu zorientowali cos było takiego dziwnego w tym temacie później się zorientowaliśmy że o to chyba właśnie chodzi  no takie osobowe można powiedzieć akcje no tutaj też trzeba uważać też jestem w stanie zrozumieć że osoba prowadzi coś swojego ma tam swoich uczestników i przychodzą jacyś tam czy od tego czy od tańca no i niby jest to dobre dla uczestników oni się cieszą ale z drugiej strony  ona może się czuć że mniejszy zakres jej no nie wiem takie różne uczucia się mogą uruchomić nie myśmy to tak odnieśli i szkoda nam było że  z tym spektaklem nie możemy jeździć i to było takie chyba trochę też jeden z motywów że jak my tym zarządzamy to mu decydujemy czy jedziemy czy nie a tutaj troszkę szkoda nam było bo myślę że można by fajnie gdzieś pojechać coś zobaczyć zaistniej z tym spektaklem 
A: a co tak ogólnie rozumie pani przez współpracę z organizacjami pozarządowymi 
R: no rozumiem to ze na przykład może ona mieć charakter taki formalny czyli że robi się wspólny projekt to rozumiem bo takie mieliśmy doświadczenia że ktoś robi jakiś kawałek tego projektu a ktoś jakiś inny kawałek na przykład ktoś organizuje festiwale a ktoś przyjeżdża i robi na tych festiwalach warsztaty dla gości to jest taki przykład. A takie nie formalne jak byłam w Teatrze Grodzkim to znaczy że się wymienimy doświadczeniami oni nam opowiadają co robią bardzo duże rzeczy wielkie już przedsiębiorstwo a my  mówimy o swojej działalności takiej średniej i oni też to podchwytują że coś tam robicie a my zaczęliśmy juz coś tam i też trochę dzięki im czyli taka wspólna wymiana doświadczeń trochę takie wspieranie się bo to nie jest proste prowadzić organizacje prawda to jest gorzej niż prowadzenie firmy bo ja prowadzę firmę i w ogóle nie czuję że ją prowadzę i nie mam z tym żadnego problemu a tutaj jak prowadzę stowarzyszenie to nie mogę się uwolnić od tego od tej myśli po prostu jest tak dużo rzeczy do ogarnięcia 
A: a są jeszcze jakieś poza biurokracją przepisami jakieś bariery dla stowarzyszenia jakieś bariery 
R: no przeszkody tak są właśnie takie natury formalnej to są te bariery to znaczy różne przepisy które są niepotrzebne niepotrzebnie jakoś utrudniające komuś no co jest jeszcze barierą finansowa na pewno bo jak się nie jest jakimś super menagerem są organizacje my nie jesteśmy Jolantą Kwaśniewską ani Janiną Wolską ani organizacją TVN nie jesteśmy tymi wielkimi i jest duży problem faktycznie żeby utrzymać stowarzyszenie bo to na przykład że dostaniemy 200 tys. dotacji to czy 150 na cały rok  jak na nasze wielkie potrzeby to są żadne pieniądze nie że my robimy nie wiadomo jakie rzeczy o my nie potrzebujemy robić nie wiadomo 100 grup my sobie rzeźbimy małą taką działeczkę naszą ponieważ tak jak mówię my wszyscy gdzieś tam pracujemy więc nie możemy jakby to było nasze jedyne miejsce pracy to pewnie byśmy codziennie tu cos tam robili a że każdy gdzieś tam pracuje to nie możemy się zaangażować tak na ful tak żeby ciągle wyjeżdżać bo mamy pod opieką też te kilka grup, grup czy osób no tak uciekłam nie wiem o czym żeśmy to mówili 
A: no o tych problemach takich przeszkodach na które się natrafia prowadząc stowarzyszenie 
R: a tak uciekłam 
A: te finanse były 
R: te finanse ale jak się dostaje te finanse to nie ma na te inne rzeczy których jest bardzo dużo takich głupich rzeczy myśmy przez kilka lat z własnych finansów to utrzymywali no żeby zapłacić za bank to trzeba było wpłacić te pieniądze albo głupie rzeczy KRS trzeba było wyciągnąć wyciąg z KRS-u do jakiegoś projektu i trzeba było zapłacić za niego 30 zł i to się zbierało na przestrzeni czasu takich drobiazgów których nie ma z dotacji trzeba je skądś znaleźć trzeba ktoś musi wpłacić te pieniądze a ze składek przy naszej ilości członków no to są żadne pieniądze te składki tak naprawdę tak że to jest trudne żeby tak na bieżąco mieć. A największa dla mnie osobiście jest ta bariera że nie mamy własnego miejsca jakoś nie dorobiliśmy się boje się zrobić tan krok ale pewnie go kiedyś zrobimy żeby coś wynająć bo wydaje nam się że na tym polu finanse nam się skończą a jakby można było wygospodarować z jakiegoś projektu na to finanse to mogłoby się skończyć wtedy muszę się liczyć że własne pieniądze będę zakładać wtedy i właśnie liczymy na to że to będzie kiedyś taki kapitał żelazny co nam pozwoli wynająć 
A: ułatwiłoby to bardzo 
R: tak ponieważ stowarzyszenie wypycha już nasze nas z mieszkania własnego, w szafach są kostiumy zamiast moje ciuchy między kwitkami są segregatory zamiast czegoś tam co chciałabym sobie ustawić w domu to jest strasznie uciążliwe i to są papiery które się nie kończą bo ciągle wzrastają i nie można ich wyrzucić na przykład te segregatory to, to rośnie i rośnie i ja już czuję że jestem tym wypychana i nie ma już przestrzeni gdzie jest tylko moja własna moje majtki moje coś tam jest coraz mniej a coraz więcej jest rzeczy stowarzyszeniowych na przykład można by sobie kupić kamerę i aparat fotograficzny ale gdzieś go trzeba włożyć prawda tak że to jest największa moja osobiście bolączka ja nie wiem jak sobie radzą z tym inne organizacje może maja te pieniądze albo biorą od jakiejś firmy bo teatr Grodzki z Bielska Białej tak zaczynał że mieli w domu żołnierza poprzez prywatne kontakty taką kanciapę jak połowę tego i tak po prostu 
A: czyli tak ogólnie rzecz biorąc pieniądze są potrzebne na taka bieżącą działalność poza projektami a z drugiej strony biurokracja która jest uciążliwa 
R: tak i urzędnicy 
A: no właśnie a jak wygląda mieli państwo do czynienia z samorządem lokalnym jak wyglądają jakieś wspólne projekty jakieś wspólne doświadczenia 
R: tak mieliśmy to przy okazji dotacji co nam dają i to z urzędem miasta  z różnymi działkami urzędu miasta i to spraw społecznych najczęściej z wydziałem kultury mieliśmy, z referentem do spraw osób niepełnosprawnych tam z urzędu miasta,  mieliśmy z urzędem marszałkowskim  też z wydziałem kultury tylko kultury w urzędzie marszałkowskim co tam jeszcze jest jakie jest jeszcze z ministerstwami mieliśmy wie pan z ministerstwem kultury, z ministerstwem pracy i polityki społecznej 
A: i to tylko przy dotacjach czy przy jakimś projekcie 
R: przy dotacjach a było wspólnie na przykład tydzień osób niepełnosprawnych jest coś takiego  wspólnego gdzie urząd miasta podejmuje w referatach tematykę osób niepełnosprawnych i zaprasza organizację do współtworzenia tego związku osób niepełnosprawnych no i my  już od kilku lat jesteśmy zapraszani i realizujemy wspólnie oczywiście oni dają nam na to jakieś finanse nie w formie dotacji ale w jakiejś innej formie ale wspólnie to robimy żebyśmy mogli jakieś sale w mieście czy coś takiego              
A: a taką współpracę jak pani ocenia 
R: w sensie dotacyjnym to jest różnie mam wrażenie że im niższy  urząd taki bardziej tym jest trudniej 
A: tak? 
R: na przykład z ministerstwem kultury jest to całkiem miła współpraca miej żądają takich biurokratycznych w przekroju na przykład jak dostajemy dotacje na jakiś projekt to rozliczamy się później z nimi z ministerstwem kultury i jest to o niebo o 2 3 nieba lepsza od na przykład z urzędem miasta. Z urzędem miasta z rozliczeniem to trzeba latach 10 razy z absurdami z absurdami tzw. mieliśmy wrażenie że a to jest anonimowe mieliśmy wrażenie że musimy tak latać żeby urzędnicy wiedzieli że mają pracę bo skoro my 10 razy chodzimy do jednego pana no to on wtedy pracuje 
A: czuje się potrzebny     
R: czuje się potrzebny a to były absurdy naprawdę absurdy i takie nawet poza prawem to znaczy w takim sensie że na przykład chciano od nas żebyśmy przynieśli oryginały dokumentów księgowych których wg ustawy o rachunkowości w przepisach nie można ich sobie wynosić i sobie ich nosić i zostawiać niewiadomo gdzie jeszcze oryginałów no takie dziwne rzeczy były a im wyższy urząd ministerstwo prac polityki społecznej przyjechali skontrolowali nas ale generalnie mniej oczekiwali takiej sytuacji mniej faktura na odwrocie, urząd marszałkowski to trzeba czasami jak jest rachunek mały to trzeba doklejać kartkę bo się nie zmieści opis tego rachunku a to wydatek jest zaksięgowany no jedna pieczątka druga trzecia pięćdziesiąta no a do ministerstwa kultury  to jedno zdanie wydatkowane ze środków z ministerstwa kultury pieczątka na przykład takie proste rzeczy to się takie wydaje no ale to jest różnie 
A: czyli najniżsi w podziale samorządności to jest najtrudniej     
R: nie wiem jak w innych wydziałach urzędu miasta ale w tych z którymi mieliśmy kontakt 
A: i to było w przypadku jakiejś dotacji na projekty a jak wyglądała ta współpraca przy tym tygodniu 
R: a przy tygodniu no ok. bez wielkich jakiś formalności bo to było bardziej troszkę jest tak że jak się dostaje dotacje to też się jest partnerem tylko zaczyna to być tak trochę jakbyśmy byli klientami a urząd wtedy łaskawie nam daje dotacje i my musimy to w zębach przynosić i się płaszczyć i troszkę zamyka a to  tak naprawdę jest partnerstwo bo robimy realizujemy jakieś zadania które oni by musieli realizować a nie zrobi tego pani Kasia czy Krysia czy ktoś kto się tam nie zna na takiej działce no to my to robimy a oni rządzą z własnej kieszeni oni dają te finanse no ale coś takiego dzieje się wtedy że to tak zanika i my nie mamy takiego partnerstwa to znaczy jakbyśmy się godzinę spóźnili z czymkolwiek z przyniesieniem czegokolwiek to to jest kara śmierci zawieszenie i w ogóle natomiast oni notorycznie się spóźniają jak wyniki dotacji mają być do tego to że się spóźni to ani słowa na ten temat przekazywani e środków na przykład są też jakieś opisy a tak naprawdę to oni dyktują warunki  umowa dotacyjna no to przyznaje urząd to jest trochę zrozumiałe bo oni dają kasę natomiast zanika to partnerstwo przy tym to było trochę inaczej bo to na innych zasadach więc faktycznie czuło się bardziej ja czułam że jestem współtwórcą tego tygodnia w jakimś takim małym kawałeczku  no bo tydzień trwa cały tydzień a nawet 8 dni i ten tydzień trwa i ileś tam organizacji w tym uczestniczy a ja mam taki mały wycinek i jestem partnerem  później jeszcze dostaje od prezydenta Majchrowskiego że dziękuję bardzo za współpracę 
A: czyli w takim razie te różnice stąd że to państwo się starali czy skąd tak dysproporcja 
R: no nie wiem 
A: z doświadczenia 
R: sama nie wiem 
A: może trochę tak że bardziej widać że  im zależy bo urząd jest odpowiedzialny za zrobienie tego tygodnia a oni nie zrobią tego całego tygodnia i musza mieć te organizacje i to jest bardziej namacalne i starają się bo to jest jednak bardziej taka duża impreza i muszą więcej ograć i chyba im zależy na tym żebyśmy to zrobili nie do końca mi na ty aż tak bardzo zależy żeby ktokolwiek z referatu przyszedł do  nas to nie koniecznie ale chyba to że przy tych zwykłych takich dotacjach to niby to jest jasne że my mamy realizować zadania gminy jakieś za jakie jest odpowiedzialny ten urząd ale to już trochę zanika to już nie jest tak widoczne to już bardziej jesteśmy klientami oni nam dają pieniądze a my mamy się cieszyć to już bardziej tak zanika, zanika to że my realizujemy jakieś zadania za które oni są odpowiedzialni ze oni już nie robią na forum niepełnosprawnych, a tutaj to już jest bardziej namacalne bo już jest tydzień ci urzędnicy już bardziej latają im bardziej zależy widzą jak damy plamę to już widać że źle zorganizowali ten tydzień jak nagle nie zrobimy spektaklu a zrobimy jakiś badziew  to jak oni wyjdą 
A: czyli w takich sytuacjach w których dają  finanse to przedstawiają to że jest się  odpowiedzialny za realizację a jak się juz stara o ta dotację to już nie jako partner 
R: no to troszkę ja myślę że to jest taka odpowiedzialność bo ja sobie zdaję sprawę że jak lataliśmy do tego urzędnika dziesięć razy bo jemu z kolei pani Krysia z wydziału finansowego suszyła głowę że jak my tam czegoś nie zrobimy czy coś inaczej no to on będzie miał problemy on mnie rozlicza znaczy on nie rozlicza dotacji jak ma rozliczyć pan X a on jest podporządkowany przez panią Y w wydziale finansowym na przykład a pani Y podlega pod NIK czy tam coś i to jest taka trochę struktura błędowska mi się wydaje i pan X musi dla swojego świętego spokoju ja sobie zdaję sprawę że to jest troszkę że oni tego nie robią ze złośliwości no może trochę czasami ale a może dlatego żeby czuć się ważny i potrzebny bo tak to siedzi w tym biurze i widzi ze tu jest jakieś  wynagrodzenie a on miej zarabia na przykład  bo to tez tak bywa bo on mówi co tyle za pracę z niepełnosprawnymi taką a my za miesiąc dostajemy tyle na przykład mają takie myślę że cos takiego się może uruchamiać 
A: rozumiem a jak w takim razie powinna wyglądać współpraca z samorządem lokalnym  
R: że cudownie powinno być powinni się wszyscy kochać a tak na poważnie jak powinno być trudno mi tutaj powiedzieć no wszystko co powiedziałam na nie to powinno być na tak to znaczy 
A: no ale tak naprawdę to nie wiele trzeba żeby ci urzędnicy tutaj na poziomie miasta działali tak jak na poziomie ministerstwa znaczy mniej zwracali uwagę na drobnostki 
R: znaczy tak może na poziomie ministerstwa jest to o tyle łatwiej że to może nie będziemy z tymi papierami jeździć  pięć razy do warszawy tylko to wysyłamy być może więcej projektów wiec gdyby pani Isińska jakby miała się doczepiać do każdego przecinka który jest  źle postawiony to by sfiksowała tam więc w swoim własnym interesie  to robi że tak może aż nie jest przepisowa 
A: ale tutaj to brakuje takiego podejścia do kiedy się nie czepiają każdej litery 
R: prawdopodobnie tak brakuje takiego podejścia żeby człowiek nie czuł od razu że właśnie ja rozumiem że muszą kontrolować bo jest mnóstwo organizacji które pożytkują i to jest normalny przekrój społeczny żeby nie było tak że te pieniądze biorą dla siebie na przykład i nic się nie dzieję czy biorą fakturę no nie wiem nie mam pojęcia jak to się robi w każdym razie czasami ta kontrola to, to kontrolowanie czy te przepisy które mają spowodować by nie oszukiwać i nie degradować pieniędzy no to jest taka powiem obosieczna bo owszem gdyby pani stała w urzędzie miasta to organizacje które oszukują robią to tak że sprawdzanie ich nic nie da po prostu dokumenty a inni są tak upierdliwi latają z tym a z tego nic nie wynika 
A: czyli tak naprawdę te kontrole nie są efektywne 
R: tak naprawdę nie bo jak pan mówi powinnam mieć taki raport za nagrody a tak naprawdę nie bo chociażby się zgadzało na papierze bo jak pan mówi że musze mieć potwierdzenie że odebrano te nagrody to ja mówię ojej to teraz nie zdążę teraz ich nie ma teraz są wakacje czy ja mogę to we wrześniu no wie pan i robimy tak ze ja mogę to podpisać albo a żeby był podpis a to że już tam ciocia Krysia się podpisze no to jest tak naprawdę żeby się zgadzało na papierze 
A: a czy właśnie poza takim polem kiedy dostaje się dotacje finansowym tak naprawdę to jest jeszcze jakaś sfera współpracy z samorządem 
R: jest, pewnie jest ale my być może tak nie wnikaliśmy to też nasz problem bo wiem że są takie możliwości gdzie są organizacje które współpracują z samorządem poza promocją które mają pomysł i coś mówią a proszę mam taki pomysł, my nie eksploatowaliśmy tak bardzo bo to strata czasu i mamy wiele innych spraw 
A: czyli tak naprawdę państwa działania są ograniczone  przez brak czasu te konkursy wystarczają żeby właśnie realizować projekty funkcjonować tak jako stowarzyszenie 
R: no już wpadliśmy w taką w taki rytm który jest nam znany to już wiemy jak komu to się pisze wniosek szybko a to już się tak weszliśmy w taką rutynę coś innego by wymagało eksploatacji że trzeba iść do pana tego a pan powie że coś tam a później żeby udać się do innego pana i żeby wiedzieć w jakim wydziale on tam siedzi czy coś tam to nie jest takie proste że wpadniemy na pomysł i już mamy tylko trzeba się rozeznać w tym udać się pogadać z jedna albo z druga panią dotrzeć do tej osoby a ona powie a to nie do mnie tylko to w urzędzie innym wydziale innym tak że to jest trzeba to najpierw zbadać i troszkę już tak wpadliśmy w taki rytm że wiemy co chcemy robić i że są na ot konkursy i że się pisze wnioski ale to nie jest ideał jakbyśmy mieli takie osoby które umieją tak działać które by nam mogły pomóc i taką ścieżkę sobie wychodzić innego działania ale myślę że kiedyś dojdzie do takiego momentu 
A: a przy tych konkursach właśnie te relacje mają być formalne jest jakieś ogłoszenia wiszą i państwo piszą wniosek czy to trzeba też osobiście podziałać popytać się gdzie do kogo iść 
R: to formalne są ogłoszenia to w urzędzie się składa a jak ma się osobisty kontakt z urzędnikiem takim czy innym który jest odpowiedzialny za prowadzenie danej sprawy z którym człowiek się kontaktuje no i można w miarę sensownie złożyć w odpowiedniej formie   
A: rozumiem wspomniała pani jeszcze wcześniej o konkurencji miedzy organizacjami czy państwa stowarzyszenie ma z tym do czynienia               
R: no mieliśmy tak jak mówię mieliśmy jakieś szczęście że to poza tą jedną sytuacją przed byciem jeszcze stowarzyszeniem która się zdarzyła takiej jakiejś dominacji lekkiej czy coś takiego która się zdarzyła to nie mieliśmy może przez to właśnie że robimy coś wspólnie czy nie wchodzimy sobie w drogę nawet gdy jesteśmy działamy w tym samym obszarze przez  teatr czy sztuka niech to będzie taka nazwa krótko mówiąc o terapii sztuki i nie spotkaliśmy się jeszcze na festiwale wyjeżdżamy i jakieś warsztaty wspólnie robimy w tamtym roku byliśmy na przykład w Finlandii ale tam byliśmy w teatrze to było jeszcze cos innego  
A: czyli to zależy od specyfiki działalności że państwo nie macie styczności z innymi organizacjami 
R: jest właśnie mamy styczność stykamy się właśnie mamy bardzo styczność z tymi organizacjami 
A: ale nie ma rywalizacji w tej działalności tak jest raczej współpraca 
R: jak robimy coś wspólnie to nie odczuwamy jako rywalizacji no być może na te różne festiwale to się patrzy tak a to ten a ten co zrobił 
A: a jeśli chodzi o konkursy o finanse 
R: no to jeśli chodzi o konkursy no to myślę że tak no to tak bo jest ograniczona ilość środków a w Krakowie jest dużo chętnych na przykład moja koleżanka która prowadzi fundacje taką sztuki gdzieś tam w Bydgoszczy no to cokolwiek co im wpadnie do głowy to pisze jakiś wniosek i tam wszystko przechodzi ponieważ tam nie ma żadnej konkurencji nie ma dużo organizacji a już tym bardziej nie ma dużo organizacji związanych ze sztuką a u nas jest mnóstwo teatrów jest mnóstwo jak piszemy cos no teatr to po co jak jest tyle teatrów w Krakowie takie odpowiedzi znaczy też to że my nie mamy kontaktu żadnego i to jest może też dziwne to że nie mamy kontaktu jesteśmy z tej samej jakby działki troszkę jednak teatr 
A: a się spotykacie w momencie składania wniosku tak naprawdę tak osobiście 
R: osobiście się nie spotykamy ale nie mamy kontaktu z nimi nie robimy nic wspólnego łatwiej  robić coś wspólnego z organizacjami które nie są z Krakowa no bo faktycznie mniejsza jest rywalizacja chociażby o środki jakbyśmy jakby pięć takich samych stowarzyszeń działających w obszarze pisała wnioski no to jest rywalizacja kto dostanie a tak to nie wiemy kto tam złożył przecież nikt nie wie tego to się później okazuje że dostała ta a nie myśmy dostali i szkoda 
A: a to generalnie negatywne czy pozytywne jest ta rywalizacja o te same środki jak pani to ocenia 
R: pozytywne w tym sensie że trochę jest ja zazdroszczę tej koleżance z Bydgoszczy bo tak co napisze to przechodzi a z drugiej strony no ona sama nawet tak mówi że czasami nie ma czasu i napisze jakieś bzdety nie ma czasu popracować a my musimy przysiąść nad tym troszkę bo wiemy że nie możemy sobie napisać byle czego bo nie dostaniemy a czasem napiszemy bardzo fajny projekt i też nie dostajemy tak to wygląda 
A: czyli poziom podnosi właśnie dzięki temu 
R: myślę że poziom podnosi  tak                       
A: a jakieś negatywne strony? 
R: no negatywne że właśnie są środki ograniczone i że czasami jest przykro, bo był taki rok że napisaliśmy 11 wniosków i nic a one nie były takie złe bo staramy się później zawsze dopytać w urzędach które rozstrzygają te konkursy i ja chcę znać ocenę po to żeby wiedzieć a nie po to żeby krzyczeć no to całkiem nieźle były oceniane ale za mało żeby się dostać być może dostalibyśmy w Bydgoszczy a jak jest już konkurs ministerstwa to nie ma znaczenia terytorialność ale jak to jest konkurs organizowany przez urząd miasta no to niestety 
A: a widzicie tylko taki podział merytoryczny projektu w konkursach 
R: jeszcze raz 
A: czy liczy się tylko ocena merytoryczna projektu 
R: to nie wiadomo co się liczy w konkursach, nie myślę że nie na przykład mieliśmy nie dostaliśmy czasami nie dostaliśmy dotacji na projekt na wyjazd do tego Luksemburga znaczy dostaliśmy z innych źródeł bo szukaliśmy jeszcze dodatkowych bo nam brakło na bilety lotnicze, dostaliśmy z programu młodzież unii europejskiej ale to jeszcze nam brakło z urzędu marszałkowskiego nie dostaliśmy chociaż wie pan co dokładnie ten sam ale ten jest jeszcze lepszy bo to jest kontynuacja to dwa lata temu bez problemu dostaliśmy całkiem nieźle był budżet oceniony znaczy nie był bardzo dobrze merytorycznie oceniony ale na przykład o dziwo to czego nie rozumieliśmy budżet był oceniony nisko po mino że wkład własny a mieliśmy moc wkładu własnego unia nam dało a  nam brakowało tylko 30% na wyjazd to ja nie wiem dlaczego tak jest nie kłócimy się nie robimy żadnych afer bo ja rozumiem że mógł być  projekt lepszy po prostu ale dlaczego to ja tego nie rozumiem bo to jest merytoryka to komuś się podoba a komuś nie ale potrzebny jest taki twardy dowód jak jest wkład własny a my mamy go 75% i chcemy tylko 25% to jest naprawdę dobry wynik zwykle tak nie jest bo się ma 10% albo nic się nie ma tak że to jest nie jasne i nie zrozumiałe ale tak jest 
A: czyli te konkursy przetargi czy jak to nazwać ośrodki finansowe są za mało jasne za mało przejrzyste 
R: niby są przejrzyste bo są napisane kryteria jak jest oceniane ale później jak na przykład sprawdzamy czy patrzymy na to jest nie jasne i podejrzewamy dla mnie to jest zrozumiałe że faktycznie jest ograniczona ilość środków i jest bardzo dużo organizacji i jesteśmy dobrze ocenieni ale trzeba spasować i mamy obcinane te punkty czasem może są obcięte za coś za co powinniśmy mieć maksymalną lub jedną z pierwszych punktów a że na 10 dostaliśmy 2 no to kompletnie to jest może moglibyśmy się odwoływać i pytać dlaczego 2 skoro mieliśmy 75% czy organizacja która dostała dotacje miała 80, 90% wątpię w to, to jest po prostu nie możliwe ale nie robimy tego po prostu nie dostaliśmy, myślę że okazało się po ocenie tam brakło nam tego 1 punkta żeby dostać dotację bo po ocenie okazało się że nie ma pieniędzy tyle i że trzeba kogoś odrzucić i nie wiem czy losowo czy kto im się nie podobał i ścieli te punkty tak myślę ale może się mylę 
A: czyli pomimo tej przejrzystości punktów w rzeczywistości nie jest jasne 
R: nie jest 
A: jest już 14 to musimy kończyć