Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Ewelina Hołownia 
Wywiad: A_KRA23_161011.5_M22 
Czas nagrania: 101 min 54 s 
Ankieter: Ewa Świder 
  
A: nagrywać, mam nadzieję, że się nagrywa i nie będzie problemu z odtworzeniem, bo to się niestety czasami zdarza. Tak jak mówiłam nazywam się Ewa Świder, chciałabym z Paniami dzisiaj porozmawiać o Fundacji, którą, w której Panie prezesują. Rozmowa jest przeprowadzona tylko i wyłącznie dla celów orientacyjnych, celów badawczych, dlatego też zapytałam Panie o możliwość nagrywania i Panie się zgodziły, tak? 
R: Tak 
R: tak 
A: [śmiech] W takim razie może na początek proszę mi coś opowiedzieć o Fundacji, o historii, kiedy powstała, kto założył... 
R: Fundacja powstała 2 lata temu. Teatr istniał, no, 5 lat. Natomiast sytuacja była, wyglądała w ten sposób, że w związku z tym, że teatr nie miał żadnej osobowości prawnej, zastanawiałyśmy się nad dwoma, dwoma takimi osobowościami prawnymi, nad stowarzyszeniem i nad fundacją i zdecydowałyśmy się na, na tą druga formę, czyli na  fundację i powstała „Fundacja 10 talentów na rzecz Teatru Baraka . Fundacja istnieje od 2 lat, została zarejestrowana, no ma osobowość prawną. Jest to fundacja non – profit. Nie ma pożytku publicznego. Nie ma, nie prowadzi działalności gospodarczej. 
A: czyli tak jak rozumiem fundacja powstała... 
R: najpierw był teatr 
R: tak 
A: ... i dla tych potrzeb teatru. Dobrze. Kto zakładał fundację, ile to było osób? 
R: tak, znaczy no, w sumie razem, 
R: we dwójkę założyliśmy, 
R: statut, znaczy ja jestem fundatorem, ale generalnie to była nasza wspólna praca 
A: to proszę mi rozdzielić ile osób, które organizowały całość, a ile fundatorów? 
R: jeden fundator i my w dwójkę 
A: jako organizatorzy całości? 
R: tak 
R: tak 
A: a ile osób pracuje teraz w fundacji? 
R: więc zależy, bo teraz tak, żeby, żeby dobrze to, to ująć... my dwie wszystko prowadzimy. Natomiast opieramy się na tak zwanym wolontariacie do osób, które się po prostu do nas zgłosiły dobrowolnie i tych osób mamy cztery. To są cztery, no, no, można powiedzieć, że pięć, pięć. Bo jeszcze wliczam w to Adama (Miskucza). Pięć osób, które, które zajmują się rozplakatowywaniem, zajmują się mediami, bo, bo mamy, mamy też sponsorów medialnych i oni  
R: patronatów 
R: tak. Patroni medialni, oni, te osoby wysyłają do nich aktualny repertuar teatru 
A: mhm, czyli tak jak rozumiem są dwie osoby, które jakby na stałe pracują w fundacji, natomiast, reszta to są wolontariusze? 
R: tak, tak 
A: proszę mi powiedzieć o celach organizacji. Jak, kiedy była o celach fundacji, jak była zakładana, no i czy one są stałe przez ten cały okres, no 2 lat, tak? 
R: tak, tak 
A: Proszę opowiedzieć. 
R: No nie zmieniły się. Przede wszystkim tak jak mówię no została powołana na prowadzenie Teatru Baraka , na organizowanie 
R: spektakli 
R: spektakli, przede wszystkim prapremier, na organizowaniu wystaw, na organizowaniu też prób czytanych dramatów. W przyszłości mam nadzieje, że na organizowaniu festiwalu, takiego większego, który mam w planach, dwa 
R: skupia też ludzi, młodych artystów 
R: na promowaniu młodych, młodych ludzi też. To jest też jakby taki nacisk na to kładziemy, podobnie jak z prapremierami, tak samo na to, żeby były promowane poprzez fundacje, poprzez spektakle, młode, młode osoby, które albo dopiero wchodzą, w tak zwane życie teatralne, albo jest taka sytuacja, że nie miały możliwości zdobycia pracy, dlatego my staramy im się to umożliwić. 
A: mhm. A proszę mi powiedzieć, bo to są cele, które państwo realizują teraz, a one są takie od początku, coś się zmieniało w międzyczasie? 
R: nie 
R: nie 
R: to jest od początku 
A: A... 
R: i propagowanie szeroko pojętej kultury, dialogu, to jest też bardzo ważne, dialogu międzykulturowego 
R: taki dobieramy repertuar zwykle 
R: tak, tak, jeden spektakl jest o holokauście, drugi jest o eutanazji, trzeci jest... Wszystkie gdzieś tam, no niestety 
R: tematykę śmierci 
R: tematykę śmierci poruszają, ale jeszcze jest właśnie spektakl, teraz będzie też robiony, który porusza znowu taką tematykę społeczności, w, w różnych hierarchiach, osób bogatszych, osób mniej bogatych, ubogich, poza tym też porusza kwestie też grup społecznych w sensie pracy, polityka, mmm, nauczycielstwo, edukacja 
A: mhm. A czy są jakieś cele, które fundacja zakładała, a które no, niestety nie udało się zrealizować? 
R: nie [razem obie Panie] 
A: wszystko się udało. Czyli tak ogólnie mówiąc założenia były podjęte dwa lata temu, wszystkie Państwo realizują. Mówiłyśmy troszeczkę o osobowości, fundacja ma osobowość prawną? 
R: tak, tak 
A: kiedy została podjęta i, i jak to zostało zadecydowane? 
R: w sierpniu 
R: 30 czerwca 2007 
A: czyli w momencie założenia fundacji? 
R: tak 
A: od razu? 
R: nie, znaczy nie, bo myśmy, znaczy to była, otrzymała osobowość prawną, myśmy statut napisałyśmy wcześniej, to zostało złożone do sądu, no i tam 
R: ale przepraszam, 30 czerwiec, czerwca? 
R: 30 sierpnia. 
R: sierpnia . 
R: tak, tak, 
R: 30 sierpnia jest, fundacja otrzymała z sądu 
R: KRS, czyli takie potrzebne... 
A: tylko, bo to pytam tak, najpierw powstała jakby idea fundacji, ona już działała i dopiero powstała, miała... 
R: najpierw powstał teatr 
A: aha, no dobrze, właśnie o to chciałam za... dopytać. Dlaczego Panie się zdecydowały na osobowość prawną? 
R: chociażby z prostego powodu, żeby pozyskiwać pieniądze na produkty spektakli 
R: dotacje 
R: to jest kwestia w tym momencie finansowa, żeby też 
R: utrzymać teatr 
R: podpisania umów, żeby zagrać na jakimś festiwalu, czyli takie, żeby to nie był teatr tylko z nazwy, tylko żeby reprezentował jakąś jednostkę prawda 
A: mhm. Rozumiem. Jakie są dobre i złe strony takiego rozwiązania? No bo o dobrych Panie trochę mówiły? 
R: no to pewnie ta biurokracja, która nas troszeczkę przytłacza i, i tego jest naprawdę multum, bo tak naprawdę my jesteśmy z wykształcenia, ja, ja jestem aktorką, Ana jest aktorem, jest reżyserem, i to są zupełnie nowe zadania, w których my jesteśmy gdzieś tam ustawiani. 
R: no czyli chociażby pisanie wniosków o dotacje, robienie kosztorysu itd. Itp. No to są jednak rzeczy, które... 
R: pisanie tych wszystkich też kosztorysów 
R: dokładnie, grantów, pozyskiwanie, no to spoczywa po prostu na nas 
A: rozumiem, czyli tak plusem jest to, że można jednak otrzymać jakieś środki, minusem żeby zdobyć te środki, trzeba biurokrację całą uruchomić. Proszę mi powiedzieć jakieś inne plusy, minusy, coś teraz wpada do głowy? 
R: znaczy plusy na pewno są, w tej kwestii, że, że w momencie kiedy faktycznie uruchomiona została Fundacja to muszę przyznać że, zaczęliśmy być też jakoś tak bardziej postrzegani jako osoby można by powiedzieć rzetelne poprzez fundację, jak w momencie kiedy występowałyśmy o jakieś, pomoc, dofinanso... z dofinansowania, czy do sponsoringu, no to niestety była też taka sytuacja, że no ale czy Państwo coś jeszcze prowadzicie, to teatr, ale jak 
R: jak przekazać pieniądze na przykład 
R: jak przekazać pieniądze itd. Itp. No, no niestety musiała być zawiązana właśnie taka instytucja, a nie inna. I, i, i gdzieś tam w sensie plusów to też jest właśnie to, że, że faktycznie trzeba przyznać, że zaczynamy pozyskiwać te dotacje. To nie są duże pieniądze, bo, ale i tak jesteśmy z tego zadowoleni, to jest bardzo duży plus, bo tak jak mówię no, Fundacja ma 2 lata, nie prowadzi działalności gospodarczej, czyli no nie jest się też tak, w stanie sama utrzymać, a, a jednak gdzieś tam, cały czas non stop działamy. No to jest coś takiego, że już mówię, no w dwa tysiące,  od 2007 roku, to jest wyprodukowane praktycznie dwa spektakle, teraz będzie trzeci wyprodukowany, to jest bardzo dużo. Przypuszczalnie gdzieś tam już wiemy, że będzie robiony... 
R: wystawa też była 
R: wystawa bała zrobiona, były dwie próby czytania, to znaczy czytanie dramatu. To jest mniej więcej przez nas potraktowany troszeczkę jak taki mały spektakl 
R: był konkurs dramatopisarski 
R: był konkurs dramatopisarski, poza tym, no też kwestia pozyskania właśnie patronów medialnych, czyli gdzieś tam całą z nami... 
R: Radio Kraków 
R: ... pracę zaangażował się też „onet.pl”, to jest też gdzieś tam portal dosyć znaczący. Radio Kraków, no i, i to są jakby te plusy, no. A minusy no to pewnie to, że, że gdzieś tam jest też taka sytuacja, że minusy tak jak cały czas no będę do tego dążyć, że jednak, to pisanie wniosków, i w ogóle 
R: jeszcze jest też... 
R: jeszcze jest też kwestia, też do końca nie pewna, bo z drugiej strony się pisze wniosek, no i, i, no i on musi być tak napisany, żeby został, kogoś zainteresował, bo tak to, to nie ma szans na, na otrzymanie, przyznam się szczerze na ładne oczy. 
R: tak, w dużej mierze też, to było, też nasze dokładanie do fundacji na samym początku 
R: tak 
R: żeby... 
R: ze środków prywatnych 
R: tak naprawdę, no gdzieś tam utrzymywałyśmy same wszystko, i, bo tak naprawdę to teraz jest pierwsza dotacja, wcześniej był zakup z Urzędu Marszałkowskiego, ale generalnie no to dopiero w tym momencie, gdzieś po 2 latach, jest jakaś, jakiś taki odzew, że ta Fundacja zaczyna być zauważana, bo, żeby się przebić przez wszystkie te inne gdzieś tam wnioski, no to naprawdę no trzeba się trochę nagimnastykować no. Wysyłamy ileś tam wniosków. 
A: jakie są przeważnie źródła takiego właśnie dofinansowania, bo tu dużo o tym mówimy? 
R: Urząd Marszałkowski, 
R: Urząd Marszałkowski , Urząd Miasta. Na razie bazujemy na tych dwóch instytucjach. Natomiast jest jeszcze jedna rzecz, no mam nadzieję, że 
R: z Ministerstwa 
R: w przyszłości jeszcze wypali Ministerstwo. Nie mniej jednak przypuszczam, że to jest gdzieś tam kwestia jeszcze, no czasu 
R: musimy, no... to jest [bardzo cicho] 
A: Czyli wynika z tego, że Pani... Państwa Fundacja współpracuje z Samorządem tutaj lokalnym. Mogą Panie podać jakieś przykłady, konkretne, takich sytuacji? Interesuje mnie tutaj konkretnie w Krakowie współpraca z Samorządem, w regionie, nawet w całym województwie. 
R: na czy no to, od razu powiem no Urząd Marszałkowski Województwa Małopolskiego, czyli Marszałek województwa, no i prezydent, no bo to jest kwestia finansowana... Oczywiście są osoby, które są od tego odpowiedzialne, czyli Dyrektor Wydziału Kultury Stanisław Dziedzic, pilotuje całą sprawę, natomiast jakby kwestię finansową podpisuje już sam Prezydent. 
A: mhm. I ktoś jeszcze? Z kimś jeszcze Państwo współpra... 
R: Jeśli chodzi o finanse nie 
R: nie 
A: A ogólnie współpraca z Samorządem jeszcze na innym polu? 
R: nie, nie 
R: nie było 
A: Tylko kwestie finansowe, dofinansowywania, tak? 
R: mhm 
A: A czy są jakieś oczekiwania, może jakoś Fundacja chciałaby na innym polu jeszcze współpracować z Samorządem? Mówię tutaj zarówno ściśle o Krakowie, jak i o całym województwie. 
R: ale w jakim sensie, bo też nie rozumie 
A: O właśnie, może zacznijmy tak, bo może od razu powiem, że troszeczkę przeskoczyłyśmy temat, tak, tak Panie nawiązały... Jakby Panie w ogóle definiowały współpracę między organizacją pozarządową, a innymi organizacjami i Samorządem? Może być oddzielnie, może być razem. 
R: to znaczy na pewno można by było w tej kwestii pomyśleć ta, na przykład 
R: jeszcze powiedziałam, przepraszam, pomyliłam jeszcze ze Stowarzyszeniem Teatrów Nieinstytucjonalnych 
R: a no tak to jest „Sten” w Krakowie 
R: co może jest... 
A: Ale to organizacja pozarządowa jest? 
R: tak, tak 
R: tak 
A: bo nie są to władze samorządowe? 
R: nie 
A: Bo chciałabym rozdzielić te dwa tematy. Stwierdzić jak Panie definiują ogólnie współpracę, no i właśnie porozmawiać troszeczkę o tych pozarządowych współpracach i współpracach z Samorządem. 
R: to może ja odpowiem. Jeśli chodzi o, to znaczy wie Pani, no nasza po prostu Fundacja ma gdzieś tam konkretny obrała sobie tor, więc gdzieś tam, w konkretnym kierunku zmierza, dlatego to właśnie z tą organizacja pozarządową, czyli ze Stowarzyszeniem Teatrów Nieinstytucjonalnych, jest to nasz taki można powiedzieć partner, gdzieś tam w, w pracy, czy na przykład w produkcji spektaklów, czy mamy możliwość po prostu jeszcze jednej sceny, przy ulicy Kanoniczej w Krakowie, i to jest gdzieś tam, to się na tym opiera, że w momencie kiedy zapisałyśmy się do tego stowarzyszenia, to mamy możliwość jeszcze wystawiania, oni nam ... 
R: użyczają sceny 
R: użyczają sceny 
A: mhm. Czyli tak, tak, taki charakter ma współpraca. Może zacznijmy po prostu od tego zdefiniowania współpracy, dlatego, że przeskoczyłyśmy trochę temat, ze względu na to, że zaczęłyśmy rozmawiać o Samorządzie. Więc może wróćmy jakby ogólnie do współpracy. Może do współpracy właśnie między różnymi organizacjami. Czy utrzymują Panie kontakt z jakimiś organizacjami innymi pozarządowymi? 
R: no to tylko z, z, ze Stowarzyszeniem 
A: jaka jest pełna nazwa tego Stowarzyszenia? 
R: Stowarzyszenie Teatrów Nieinstytucjonalnych w Krakowie 
A: I to jest jedyne Stowarzyszenie... 
R: tak 
A: z którym utrzymują, utrzymuje Fundacja współpracę? 
R: tak 
R: tak 
R: w skrócie „STeN” 
A: mhm Proszę mi powiedzieć jakby Panie zdefiniowały ogólnie właśnie współpracę między wszystkimi organizacjami pozarządowymi, no i właśnie tą konkretną, o której mówiłyśmy, czyli na przykład ... 
R: znaczy my jesteśmy specyficzną Fundacją, więc nasze, nasza współpraca polega na wymianie rzeczy, które nam są teoretycznie potrzebne, i co możemy w zamian dać, czyli my możemy dać możliwość zagrania spektaklu, potrzebujemy sceny, możliwość zagrania na festiwalu, bo my produkujemy spektakle tak naprawdę, czyli ktoś może od nas zamówić spektakl na jakiś festiwal, czy na jakieś takie, jeżeli ktoś organizuje festiwal, a poza tym, no to... 
R: albo na konkretną jakąś, nie wiem, no na przykład na Jubileusz Pięćdziesięciolecia, nie wiem, Koła jakiegoś Miłośników Zwierząt, na przykład. Więc w takim wypadku, my robimy powiedzmy spektakl gdzieś tam, o czymś. Albo na przykład lekarze od nas zamawiają spektakl, no i akurat w tym momencie mamy spektakl o eutanazji. To jest na, na takiej, takiej zasadzie. Fakt faktem, że dość dużo też fundacji się do nas 
R: robimy też warsztaty teatralne 
R: no więc właśnie bardzo dużo fundacji się do nas zgłasza. Nie mniej jednak, tak jak mówię, my no oprócz tego, że, że po prostu mamy Fundację, to jednak jesteśmy dość czynnymi aktorami. I mamy swoje prace, oprócz tego w teatrach i, i gdzieś tam też do końca też nie ma na to czasu, żeby wejść na przykład w jakąś taką konkretną współpracę z, z, z  jakąś inną fundacją. Nie mniej jednak mieliśmy ostatnio taką też rozmowę, bo chodziło o Stowarzyszenie Osób Niepełnosprawnych. Rozmawialiśmy na temat zorganizowania warsztatów dla tych osób. Natomiast to jest jeszcze kwestia, no rozmów, tak jak mówię, tym bardziej, że w tym momencie jesteśmy, priorytetową naszą sprawą jest , dwunastego czerwca mamy prapremierę i musimy się z tego wywiązać, bo to jest właśnie między innymi Urząd Marszałkowski i Urząd Miasta Krakowa, którzy sobie ten spektakl gdzieś tam za... zakupili, zamówili. I, i z tego się musimy wywiązać, a sytuacja wygląda w ten sposób, że jest to dość duża produkcja 
R: oni produkują, czyli dają pieniądze na produkcję 
R: I to jest dość duża produkcja, bo tam gra dwunastu aktorów, więc w tym momencie, i jeszcze są porozrzucani po... 
R: różnych teatrach 
R: teatrach w Krakowie, więc po prostu jest to, no bardzo, bardzo sprawa w tym momencie skomplikowana, żeby, żeby po prostu cały zespół zgrać, zebrać, i żeby można, mogły się próby odbywać. 
A: Czyli były jakieś organizacje, które się zgłaszały 
R: tak 
A: z propozycją współpracy? 
R: tak 
A: natomiast ona nigdy nie została nawiązana? 
R: tak, tak, ale nie do końca 
A: jakie były przyczyny? 
R: brak czasu 
A: Po prostu brak czasu 
R: brak czasu 
A: A jakie, jaka by musiała być sytuacja, co by się musiało wydarzyć takiego, żeby to było możliwe? 
R: To kwestia tego, że po prostu mamy, tak zwane, no brzydko powiem no okienko, bo już Pani mówię, no po prostu sytuacja wyglądała w ten sposób, że tak: ja byłam praktycznie wyjęta przez 3 miesiące, ponieważ pracowałam nad spektaklem u siebie w teatrze, Monika była też wyjęta przez 2 miesiące, bo też pracowała u siebie w teatrze nad spektaklem 
R: teraz się skupiamy na stówę tutaj 
R: teraz się skupiamy tutaj, więc to jest kwestia po prostu czasowości, no nie jesteśmy, nie... A poza tym druga rzecz jest jeszcze bardzo ważna. Stara...staramy się być osobami bardzo rzetelnymi, w momencie kiedy z kimś rozmawiamy, to, to praktycznie 
R: to musi być realne 
R: dokładnie, konkretnie ustawiamy terminy i w tym momencie konkretnie tylko tą sprawą się zajmujemy. 
A: Rozumiem 
R:  a w tym momencie jest, no zupełny brak czasu. 
A: Czyli brak nawiązania współpracy to jest kwestia czasu. A jakie były to propozycje? No wiem, że to była, pytanie o jakieś warsztaty, tak? 
R: tak, o warsztaty i o... 
A: a od kogo to były propozycje? 
R: o jezus, ja już teraz nie, nie pamiętam. To była Pani, która przyszła na spektakl. I, i rozmawialiśmy z nią po prostu, chwilkę po, po, po spektaklu i też byliśmy z nią umówieni na, na, na jakąś rozmowę. Natomiast tak jak mówię, no żadnych takich konkretnych deklaracji nie, nie, nie, no nie było, ze względu na czas. 
A: ale za każdym razem, kiedy mówimy o współpracy tej Fundacji z innymi organizacjami pozarządowymi, to mówimy o jakichś wspólnych inicjatywach, tak? O jakichś wspólnych przedsięwzięciach, o pomaganiu sobie? 
R: no tak 
R: tak 
A: Dobrze. Kiedy zdarzyło się, tak, że jakaś organizacja wyszła z propozycją, natomiast Fundacja z jakichś powodów w ogóle nie była zainteresowana współpracą? 
R: nie 
R: nie 
R: ponieważ już powiem dlaczego. Ponieważ jest taka sytuacja, że nawet... A jeszcze była jedna rzecz, też to właśnie przeprowadzamy, bo to może też jakoś Pani, na, na, na nakreśli jakby naszą działalność. Zgłosiła się do nas Pani, poprosiła o spotkanie, myśmy się z nią spotkali i byliśmy powiem szczerze, troszeczkę też nawet mile zaskoczeni, ponieważ okazało się, że ona też z braku czasu no niestety była sama, prowadziła fundację w Krakowie 
R: Fundacja Plac Zgody 
R: Plac Zgody, bardzo ważne 
A: Plac Zgody 
R: tak, ze względu na to, że, z powodu braku, no tak jak mówię czasu, ponieważ ta Pani pracuje, ma określone godziny w pracy tam powiedzmy od godziny 8 do godziny 17 i jeszcze do tego wchodzi rodzina itd. Itp., a jednak trzeba przyznać, że jest to bardzo pracochłonne, jeżeli cokolwiek chce się uzyskać 
R: i żeby się móc kiedyś z tego utrzymać 
R: tak i żeby móc się z tego kiedykolwiek utrzymać, to jest to naprawdę bardzo, bardzo, bardzo pracochłonne. Ja Pani powiem, że no jak piszę, pisaliśmy wnioski no to po prostu bardzo często zarywaliśmy noce, czyli do godziny czwartej, piątej nad ranem. Trzeba było zarwać noc, żeby, żeby coś po prostu z tego było, żeby napisać, bo w ciągu dnia nie ma kiedy, nie ma czasu. Teatr to jest taka instytucja, że na przykład ma Pani próby od godziny 10 do 14 i... 
R: od 18 do 22 
R: od 18 do 22, albo ma Pani spektakle i ma Pani praktycznie dwie, trzy godziny tylko na to, żeby dajmy na to jakiś obiad zjeść, i znowu Pani... praktycznie to jest przebywanie cały dzień w teatrze. No ale wracając do tematu. No i co się okazało, że ta Pani się z nami spotkała, byliśmy mile zaskoczeni, ponieważ, no ja tu właśnie nawiązuje do współpracy, do współdziałania itd. Itp. Ona powiedziała, że nie jest w stanie... 
R: prowadzić fundacji 
R: jakby prowadzić fundacji, ze względu na czas i chciała się zapytać, czy my byśmy nie wchłonęli jej fundacji. Ponieważ przeglądała różnego typu fundacje 
R: statuty 
R: statuty i stwierdziła, że jakby statut naszej Fundacji, i cele naszej Fundacji 
R: najbardziej jej odpowiadają 
R: są najbardziej zbliżone, do, do jej celów 
A: A przepraszam, że przerwę, a czym się zajmowała ta Fundacja Plac Zgody? 
R: to była... sprawy kulturowe, to znaczy tradycja. Plac Zgody to jest... 
R: ... od... 
R: od Placu Getta, bo teraz to jest Plac Bohaterów Getta, tutaj jak się jedzie ósemką. I kiedyś właśnie ta nazwa to był Plac Zgody. 
R: generalnie ona skupi... skupiła się na relacjach kulturowych między Izrael - Polacy 
R: by jedność dialogu, o to chodziło 
R: tak 
R: o pojednanie 
A: i zaproponowała wchłonięcie? 
R: tak, żebyśmy... 
R: tak, i teraz sprawa jest cały czas w toku, bo to jest kwestia po prostu prawnych... 
A: aha 
R: mi się wydaje, jak to no 
R: ...rzeczy 
R: jak to jeszcze ukryć 
R: będzie ze względu na. Wiemy, że na przykład możemy, jesteśmy w stanie to po prostu zrobić 
R: ale czy ona musi najpierw rozwiązać tą Fundację, czy my ja mamy przejąć, trochę... 
R: to znaczy, powiedziała, że, że ona się tym po prostu zajmie 
A: rozumiem 
R: chcąc, chcąc doprowadzić sprawę do, do końca. I jak będzie już wiedziała, myśmy się zgodzili na to, i powiedziała, że jeżeli będzie taka sytuacja, że wszystko dowie się i doprowadzi sprawę do końca, to w tym wypadku się spotkamy, żeby nasza Fundacja przejęła jej fundację. 
A: Rozumiem. Czyli tak, jeżeli chodzi o tą współpracę no to były jakieś propozycje, natomiast jeszcze nic nie jest sfinalizowane? 
R: tak 
A: oprócz tego Stowarzyszenia Teatrów 
R: tak 
A: Proszę mi powiedzieć kto zainicjował współpracę, od kiedy ona trwa, no i wiemy jak wygląda tak mniej więcej. 
R: ale która współpraca? 
R: ze Stowarzyszeniem Teatrów? 
R: zaproszono nas, zaproszono nas 
A: z tamtej strony? 
R: z tamtej strony zaproszono nas. Prezes tamtego Stowarzyszenia zaprosił nas do, do, no do swojego Stowarzyszenia, no po prostu 
A: a z jakiego powodu? jaka... 
R: w związku z tym, że jesteśmy aktorami, powiedzmy, że... 
R: chciał, żeby takie sztuki, które robimy 
R: dowiedział się o naszym pierwszym spektaklu, bardzo go zainteresował, oglądał ten spektakl i powiedział, że, że gdzieś tam bardzo by chciał, żeby nawiązać współpracę i linia naszego teatru po prostu mu odpowiadała i, i powiedział, że było by miło, gdyby takie, takie spektakle odbywały się również na, na, na Kanoniczej 
A: A, a od kiedy jest ta współpraca? 
R: no 2 lata 
A: Czyli 2007, tak? 
R: tak, tak 
A: Dobrze. I jak by Panie określiły ją? Jako jednorazową, od czasu do czasu, często, regularnie? 
R: nie, ona jest stała 
A: stała? 
R: tak, tym bardziej, że tam gramy po prostu jeden spektakl, który sobie 
A: aha. Rozumiem. 
R: tam robiliśmy właśnie czytane próby i ten, ona jest. To już jest stała ta współpraca. 
A: rozumiem. Dlaczego... Jak Panie uważają, że dlaczego w, jak wygląda w ogóle, może  zacznijmy od tego. Jak wygląda współpraca organizacji pozarządowych tutaj w mieście w regionie według Pań? No wiadomo, że... 
R: ja się nie [cicho w tle] 
A: ta Fundacja jest specyficzna, tak, to mówiłyśmy o tym. Wiadomo, że, że to jest jakiś świat organizacji pozarządowych. Może gdzieś Panie wiedzą... 
R: był też taki festiwal organizacji pozarządowych na Rynku... 
R: tak 
R: oczywiście też akurat wtedy zorganizowaliśmy, 
R: zaprezentowali, wystawialiśmy swoją propozycję. Ale to, to, też nasz Urząd Miasta zaprosił 
R: Urząd Miasta zaprosił 
A: aha 
R: więc jakby wszelkiego rodzaju inicjatywy wychodzą... 
R: są zewnątrz 
R: ...z zewnątrz, z, z Urzędu Miasta 
A: A z tego, co, co Panie mówią, wynika, że nie ma Fundacja jakichś większych potrzeb współpracy z innymi organizacjami... 
R: znaczy oczywiście, że ma, że ma potrzeby, z tym, że tak jak mówię, no to jest kwestia gdzieś tam takiego zbliżonego 
R: to musi być konkretny projekt 
R: konkretny projekt, gdzieś tam, wie Pani, no nie, nie, nie wiem jakby to powiedzieć... no nie jesteśmy, możemy współpracować na przykład, daję dla przykładu. Moglibyśmy na przykład współpracować z fundacją, dajmy na to dla, dla dzieci na przykład z chorobą nowotworową. Ale, poprzez to, że na przykład wystawilibyśmy jakiś spektakl dla nich, bajkę, czy coś, gdzie moglibyśmy ją zaprezentować, no bo cały czas, to się niestety kręci wokół, wokół teatru 
A: Rozumiem. 
R: gdzieś tam, więc taki, jeżeli chodzi o taką współpracę 
R:  gdyby ktoś czegoś takiego potrzebował 
R: to po prostu nie ma, nie ma najmniejszego problemu. Natomiast tak jak mówię, no, my mamy określoną linię, określony, określony... 
R: zakres 
R: ...określony zakres, działalność naszą, więc nie jesteśmy w stanie na przykład czegoś innego z, zorganizować. No, nikt nas o to nie poprosi jakby też do końca nie, nie , nie, 
R: nie znamy potrzeb 
R: nie znamy potrzeb. Bo pewnie, gdyby na przykład zadzwoniła jakaś fundacja i powiedziała, brzydko powiem skrzykujemy się w cztery fundacje, bo jest potrzeba na przykład zorganizowania, nie wiem, kwesty, czy, czy pieniędzy czy na przykład moglibyście w ramach tego wystawić spektakl charytatywnie. No nikt na przykład do nas się w takiej kwestii nie, nie, nie zgłosi. 
A: a dlaczego? 
R: proszę? 
A: Dlaczego taka sytuacja może być, że nikt się nie zgłasza, z czego to może wynikać? 
R: nie wiem 
R: nie wiem. 
R: No nie wiem, nie... Może, może nie do końca ludzie, może po prostu jakby ludzie, nie, nie, nie do końca 
R: interesują się 
R: albo się interesują, albo do końca wiedzą. Może, może brak, brak niewiedzy, no 
A: ale, o, o istnieniu tej fundacji, tak? 
R: może 
A: i o możliwości takiego, takiej działalności, tak? 
R: mhm 
A: A, no bo organizacje powinny chyba jednak, jakoś razem współpracować, ale nie wiedzą. Z czego to może wynikać, taka sytuacja? 
R: Może dlatego, że po prostu mamy taki, a nie inny kierunek obrany 
A: aha. 
R: Ja na przykład, no wie Pani no, ja na przykład gdzieś tam kiedyś była... 
R: na czy na jest przykład fundacja powiedzmy Pani Dymnej. Oni wszyscy wiedzą, dlatego, że ma dostępność do telewizji, czyli to też jest kwestia reklamy, ale żeby mieć taką reklamę, to albo trzeba mieć niesamowity (bilboard) ... 
[podchodzi człowiek i o coś pyta] 
R: niestety nie mamy, przykro mi, no niestety 
[mówi coś niewyraźnie] 
[chwila ciszy] 
R: no 
R: albo trzeba mieć niesamowitą reklamę, którą może do tego doprowadzić nazwisko Pani na przykład Dymnej, tak jak tutaj jest, albo zaplecze finansowe, które, którego my tak ogromnego nie mamy. Bo na przykład reklama powiedzmy w spektaklu, w tak zwanej na przykład Gazecie Wyborczej kosztuje. I musielibyśmy mieć ogromne dotacje, żeby sobie na taką reklamę pozwolić, prawda? 
R: no to jest właśnie to, o czym żeśmy mówili, no tutaj też jest właśnie ta kwestia, że wie Pani no, że prawda jest też taka, że no, no, że gazety mają tak duży, multum pewnie jakichś takich propozycji, że, że po prostu też 
R: mogą windować ceny bardzo 
R: nie tylko, że windować, ale po prostu, no to jest gdzieś tam, to co mówię, my jesteśmy non – profit, my jesteśmy w stanie coś zorganizować dla, charytatywnie. Natomiast nie wszyscy chcą charytatywnie. No, no i taka jest prawda, no to, to jest też bardzo ważne. Poza tym, wie Pani, no ja też z drugiej strony nie wiem czy jest na przykład, to jest tylko moje przypuszczenia, moje gdybania, no, no, wie Pani, też, też może być taka sytuacja, że zgłosimy się na przykład do jakiejś fundacji w sensie, w sensie współprodukcji, czy współ, współ, współtworzenia czegoś, i może być też taka sytuacja, że, że ta fundacja na przykład będzie, bo my jesteśmy Fundacją, nie każdy wie, że gdzieś tam pozyskujemy środki, z, nie utrzymujemy się sami, więc mogą na przykład myśleć, że o Fundacja, no to fundacja na pewno ma pieniądze i oni po prostu załatwią. Więc to też nie jest tak do końca, tak mi się wydaje, że to nie jest też tak, tak do, do końca, że aż 
R: jasne 
R: że no to w takim wypadku wchodzimy sobie w jakąś współpracę, będziemy coś tworzyć. Może być też taka sytuacja, no to jak chcecie tworzyć z nami no to wyłóżcie na przykład, czy coś, no 
A: aha, czyli... 
R: no ja mówię o takiej kwestii, no oczywiście, że tak 
A: Mówimy o różnych oczekiwaniach dwóch stron, tak? 
R: mhm 
A: a spotkały się Panie kiedyś, z taką sytuacją, że jakaś organizacja miała całkiem inne oczekiwania niż Panie myślały, że ma? 
R: to znaczy, na pewno była taka sytuacja, że pamiętam, że kiedyś pisaliśmy, też Pani nie powiem. Natomiast napisaliśmy, że jesteśmy młodą Fundacją itd. Itp., która prowadzi teatr i w ogóle i ch... o, nawet nie wiem, nawet nie wiem, czy to nie była Fundacja Batorego, też bardzo, bardzo znana, która wiele rzeczy, też właśnie tak w kwestiach kulturalnych robi itd. Itp. Jak myśmy na przykład napisali no to, to była sytuacja, że, że bardzo serdecznie dziękujemy, ale nie jesteśmy zainteresowani. No to, wie Pani no to jest też tego sy... tego typu sytuacja. 
A: Ale kto nie był zainteresowany? 
R; no Batorego 
R: Fundacja KGHM, gdzie tam pisaliśmy o możliwość dofinansowania 
R: tak, do tej pory, nie dwa razy? Trzy razy? 
R: nie odesłali nam 
R; tym bardziej, że, no wie Pani nie napisaliśmy takiej sytuacji... takiego pisma, że a dajcie nam pieniądze, tylko, to było poparte tym, że z Urzędu Miasta 
R: z Lublina 
R: z Lublina, wywodzi się kompozytor, który nam pisze muzykę do 
R: wszystkich właściwie produkcji 
R: do wszystkich produkcji i nawet to ona sam zaproponował. Mówi, słuchajcie, ja jestem z Lublina, jestem takim w miarę... 
R: jedynym kompozytorem z tego miasta 
R: z tego miasta. W miarę takim znanym, bo gdzieś tam, bardzo już prestiżowym i, i po wielu nagrodach. I powiem Pani szczerze, że napisaliśmy dwa, dwa takie pisma, do, do Prezesa. Nawet się nikt nie odezwał. Nawet nie było... nawet nie było odpowiedzi, że przepraszam bardzo, nie jesteśmy zainteresowani. Nic, jakby po prostu kamień w wodę. 
A: ale konkretnie czego była propozycja? 
R: na przykład dofinansowania honorarium dla kompozytora 
A: Rozumiem. A z czego może wynikać taka sytuacja, że inne organizacje się, nie, nawet nie odzywają, nie interesują? 
R: no nie wiem, nie interesują się no, może mają po prostu sto pięćdziesiąt, albo jest inna rzecz, że na przykład... 
R: małe wydarzenie, tak mi się wydaje 
R: inna rzecz, inaczej Pani powiem, jeszcze... teraz jest coś takiego, że żeby zabłysnąć, i żeby się pokazać, no niestety jest to perfidna i, i, ale niestety no naga prawda 
R: trzeba być znanym 
R: nie tylko, że trzeba być znanym. Kwestia po prostu dofinansowywania dużych projektów. Ja pamiętam... 
R: o! 
R: ... że myśmy do Urzędu Miasta naprawdę 
R: w tamtym roku to było 
R: chodziliśmy i chodziliśmy, i chodziliśmy, i proszę sobie wyobrazić, że wprost nam powiedziano, że, ale bardzo nam jest przykro, bo my tutaj tylko dofinansowywujemy tylko wielkie koncerty, czyli na przykład Paschalia, Sacrum Profanum, itd. Itp., gdzie po prostu były pieniądze 
R: gdzie jest full sponsorów, po to tylko, żeby to logo teatru, Urzędu Miasta pojawiło się wśród tych innych 
R: Żeby zabłyszczeć 
R: tak 
R: no tyle po prostu powiem no 
R: a małe inicjatywy, no małe, no produkcje spektakli, to jest dla nich mała inicjatywa 
R: to jest pikuś, no to jest pikuś. No, gdzieś tam, no to dobrze, no to ten, no to coś tam, niezależnie od nas 
R: to znajdźcie sobie sponsora, albo bo coś tam. To jest takie jedno w drugie, bo sponsor musi  widzieć, że Urząd Miasta na przykład to finansuje, bo wtedy on się może wyłożyć, bo wie, że to jest coś istotnego, a wtedy 
R: mhm. znaczy Urząd, sponsor też po prostu widzi też logo Urzędu Miasta na przykład, albo Urzędu Marszałkowskiego,  i to jest błędne koło. Teraz przypuszczam, że może być inna sytuacja, bo i będzie logo Urzędu Miasta i logo Urzędu Marszałkowskiego, ale 
R: bo tak się złożyło, że akurat się... 
R: że obydwie te instytucje zaangażowały się w ten projekt, ale no, no wie Pani, na samym początku, było no no... 
R: ciężko 
R: bardzo ciężko. Bo, tak jak teraz właśnie mówimy, no oni, oni się interesują  i przypuszczalnie tak może być także z KGHM-em, który, to jest  województwo Dolnośląskie. I oni po prostu sponsorują wielkie znowu wydarzenia w, we Wrocławiu, czyli Era Nowe Horyzonty. Tylko po to po prostu, żeby, żeby się pokazać, no to, to jest takie trochę, no, puszenie się, no. 
R: Ale...no. 
A: Czyli mówimy o tym, że jeżeli chodzi o współpracę między organizacjami pozarządowymi to może być kwestia niewiedzy, może być kwestia braku chęci udziału w małych przedsięwzięciach... 
R: tak no na przykład 
A: ... Nieznajomości, która wynika jakby z braku marketingu i, i braku środków na... 
R: no dokładnie 
A: ... promocje. Czy coś jeszcze? Brak współpracy między organizacjami? 
R: no brak współpracy, no to co, co Pani powiedziała i... 
R: no to taki nonsens, które nas hamują w reklamie na przykład 
A: mhm. Czyli, jeżeli by była dobra reklama, dobra promocja, to inne organizacje wiedziały by o Fundacji i jakby takiej... 
R: no jakby zagościły takie biboardy, powiedzmy kilkadziesiąt bilboardów w Krakowie. Że jest Teatr Baraka, i, że będzie na przykład prapremiera, takiego i takiego spektaklu, to na pewno, dzień dobry [do osoby w kawiarni], na pewno by to zupełnie zmieniło jakby postać naszej Fundacji, bo wielkich wydarzeń (35:13) No wspomniana tu przeze mnie wcześniej mogą coś takiego zrobić, mogą sobie na to pozwolić, żeby oddać powiedzmy 1%, albo coś tam. A my nie możemy, bo nas na to nie stać, na taki bilboard na przykład, nie. 
A: mhm. I po prostu inna fundacja i organizacje, nie wiedzą nawet o tym, że można by coś razem zrobić, tak? 
R: Znaczy powiem Pani szczerze, na przykład... To jest bardzo dziwne, bo to się tak mówi, że to jest małe przedsięwzięcie, a z drugiej strony nie jest to małe przedsięwzięcie, bo nie jeden teatr nie pozwoliłby sobie, nawet państwowy, na to żeby było dwunastu aktorów na scenie. To jest... 
R: gdzie my zatrudniamy 
R: gdzie my zatrudniamy o umowę o dzieło dwunastu teraz aktorów, gdzie musza mieć zapłacone za próby i od spektaklu. Nie jeden teatr państwowy by sobie na coś takiego nie pozwolił. Ja nie mówię akurat o, w, w Krakowie. Nie mniej jednak zaczynają się robić produkcje tak zwane, cały czas no niestety krążę wokół tego tematu artystycznego. Natomiast w związku z, z tym kryzysem nadchodzącym, coraz więcej teatrów robi sztuki małoobsadowe, które będą się opłacały, a będą ludzie przychodzić na nie, no, żeby łatwiej 
R: łatwiej jest zapłacić trzy gaże niż dwanaście gaż, konkretnie 
R: trzy gaże, dla trzech aktorów, jakaś w miarę tam scenografia niż po prostu, i dlatego to też jest błąd, to też jest błąd w myśleniu innych tam powiedzmy nie wiem organizacji pozarządowych, że aaa to nie wiadomo co to jest itd. Itp., bo z drugiej strony Teatr Baraka 
R: ma swoich 
R: poza tym w kręgach już środowiska artystycznego, jest znany, jest znany poprzez sztuki, poprzez... 
R: zatrudnianie zawodowych aktorów 
R: tak, ludzi ze „Starego”, ze „Słowaka” itd. Itp. Więc on jest znany. Chodzi tutaj o, o, o prawdopodobnie fundacje, które po prostu no nie siedzą w temacie do końca, kultury. 
A: no właśnie o tym mówimy, bo, bo to wiadomo, że tutaj jeżeli mówimy o, o świecie artystycznym, to troszeczkę łatwiej pewnie o kontakt. Natomiast mówimy ogólnie o wszelkich organizacjach. 
R: no to nie, to nie. Wie Pani, ja też no niestety muszę się przyznać, że ja też, nie, nie, nie wiem zbyt dużo o fundacjach i o organizacjach pozarządowych, które są w Krakowie. Bo tak samo, no powiem Pani, no tak jak przed chwileczką cały czas o tym mówimy. No to jest też kwestia braku czasu. Poza tym druga rzecz jest taka, że no wie Pani, trudno mi jest się w coś zaangażować, na czym się nie znam. To jest podstawowa rzecz. Ja się znam na teatrze, znam się gdzieś tam, na, na, z Moniką, na produkowaniu spektakli, na pozyskiwaniu teraz już dotacji, bo wiemy jak się pisze wniosek itd. Itp. i jak go napisać, żeby on był interesujący, żeby gdzieś tam kogoś za, zainteresował. Na tym się znam, natomiast na innych fundacjach się nie znam. 
A: mhm. Dobrze. Wróćmy jeszcze do Stowarzyszenia Teatrów... 
[przyszedł mężczyzna, który wita się ze wszystkimi 
M: Witam, witam, cześć 
R: witam bardzo serdecznie. 
A: dzień dobry 
R: Tutaj Pani, przeprowadzamy ankietę na temat Fundacji, hehe no 
Mężczyzna odszedł] 
A: Proszę mi powiedzieć... Mówiłyśmy o Stowarzyszeniu Teatrów i, że współpracują Państwo praktycznie od początku, tak? 
R: tak 
A: Czy, czy, jak zostały nawiązane stosunki, Pan Prezes tamtej, tamtego stowarzyszenia się zgłosił... 
R: mhm 
A: ...ale czy to było jakieś pismo formalne, czy bardziej jako osoba, do, do  którejś z Pań? 
R: to znaczy powiem inaczej, no to była taka sytuacja, że przyszedł na spektakl, na, na , na „Szafę”, no i po spektaklu podszedł do nas, no i zapytał się, czy, czy nie bylibyśmy zainteresowani współpracą z, z, ze „STeNem”, a, a... 
R: wtedy zostałyśmy zaproszone na 
R: na zebranie „STeNu” i tam zostaliśmy oficjalnie członkami tego Stowarzyszenia. Było głosowanie itd. Itp. No i, i w ten sposób to się odbyło. 
A: Jakiś. Proszę mi podać jakieś przykłady współpracy, bo tego, to jest ciągła współpraca, ciągle coś się dzieje, ale jakieś konkretne przykłady co było razem realizowane? 
R: no chociażby już mówię. Była realizowana, 
R: próby czytane 
R: były realizowane próby czytane dramatów dwóch, prapremierowych, była, była współfinansowana „Klinika dobrej śmierci”, ponieważ „STeN” przekazał tam pewną kwotę pieniędzy na produkcję scenografii, no i druga rzecz, no to jest taka, że, w momencie kiedy gramy na.. 
R: reklama też na obu stronach internetowych 
R: tak, na stronie internetowej 
R: i na naszej i na „STeNu” 
R: tak, i jest jeszcze jedna rzecz no i udostępnianie sceny i tak, jak, co za tym idzie całego sprzętu, oświetlenia, nagłośnienia dla nas, za, za darmo 
A: mhm. A czy  zdarzyło się coś, co się nie udało? Jakieś negatywne przy, przykłady współpracy? 
R: no raczej nie 
A: są jakiekolwiek powody... 
R: nie, nic 
A: nie, nigdy? 
R: nie 
A: Co ułatwia współpracę? 
R: My tutaj... 
R: już powiem. Wspólny temat. Wspólne zainteresowania. Bo tak jak powiedziałam, no to „STeN”, żeby jeszcze tak po, poszerzyć to, skupia wokół siebie bodajże 6 teatrów, nie instytucjonalnych 
R: my po prostu wymieniamy się sceną jedną 
R: wymieniamy się sceną, mamy też, tak jak mówię, spotkania właśnie Stowarzyszenia. Wymieniamy się też opiniami, wymieniamy się... wspólnie gdzieś tam całorocznie... 
R: aktorów mamy 
R: aktorów gdzieś tam mamy też zdarza się, że wspólnych. Natomiast robimy taki program całoroczny na, na , na funkcjonowanie tej sceny przy ulicy Kanoniczej. No i to jest w ten sposób. Odbywa się. 
A: Rozumiem. Czyli z tego co rozumiem to, to Fundacja należy do tego Stowarzyszenia, tak? Czy należy jeszcze do jakichś innych stowarzyszeń? 
R: nie 
A: jakichś organizacji czy wspólnot? Nic, tylko to. Czy coś chciałyby Panie dodać jeżeli chodzi o współpracę z organizacjami pozarządowymi? 
R: nie 
R: nie 
A: stowarzyszeniami? [ze śmiechem] Nie [ze śmiechem].Dobrze. To w takim razie proszę mi troszeczkę opowiedzieć o tym Samorządzie, bo zaczęłyśmy mówić. Mówiłyśmy o tym jak wygląda współpraca z organizacjami, czyli te wspólne przedsięwzięcia. I jak wygląda współpraca z Samorządem, jakby ją Panie zdefiniowały, jak powinna wyglądać? 
R: to znaczy chodzi o Samorządy już Urząd Miasta itd. Itp.? 
A: tak, tak. Mówimy o Samorząd jest i tutaj 
R: my na przykład 
R: znaczy Pani powiem od razu w ten sposób, że.... 
R: to co już zostało powiedziane 
R: trzeba się cieszyć.. 
R: przy Sacrum Profanum 
R: tak, po prostu trzeba się cieszyć z tego co, co gdzieś tam jest, natomiast uważam, że to jest po prostu kropla w morzu, bo jakby to Pani powiedzieć, no dano nam nie wiem, no jedną, jedną dziesiątą dotacji. I, i Urząd Miasta jest wielce zainteresowa, zadowolony itd. Itp. Natomiast gdyby nie to, że myśmy jeszcze starliśmy się inne środki pozyskać, to byśmy musieli zrezygnować z tego projektu. No taka jest prawda. I w, też z drugiej strony zostaliśmy tak też postawieni w takiej sytuacji, bo na początku była mowa, że miasto po prostu wykupi od nas tą, ten, ten, to przedsięwzięcie, 
R: i zapłaci 
R: za ten projekt, że zapłaci, że proszą o kosztorys 
R: to jest no... 
R: Myśmy tam dali od razu Pani powiem, no to też nie jest nie wiadomo tam jaka kwota. No bo tak jak mówię, no dwunastu aktorów to jest 
R: scenografia , kostiumy 
R: scenografia, kostiumy, no wszystko, muzyka, całe zaplecze, wykonanie scenografii 
R: reklama 
R: 50 tysięcy to nie jest, reklama, 50 tysięcy to nie jest dużo. Dano nam z tego no jedną dziesiątą, po prostu, no to, no to są to bardzo małe pieniądze, a resztę trzeba było wykombinować no i teraz, wie Pani no to też jest taka, no taka trochę w cudzysłowie sprawiedliwość, no bo fakt faktem, będą się, Urząd Miasta będzie się szczycić, że jest na plakacie, ale to, ile o, tak naprawdę nam dał, no to tylko my wiemy, no i Pani. Taka jest prawda. Natomiast ja nie zmniejszę logo przez to, że nam dali jedną dziesiątą dotacji, to ja nie zmniejszę i nie zrobię im takiego logo, i powiem przepraszam bardzo, bo Państwo mieliście wszystko wykupić, to będziecie na takim malutkim, no ile żeście dali. Kto ile daje, takie będzie miał logo. No, no tak by trzeba było zrobić, no. Nie mniej jednak gdzieś tam liczymy się z tym, że może... 
R: że może to na przyszłość zaowocuje 
R: zaowocuje. Allle to też czy zaowocuje, to też niewiadomo, no i to jest, to jest, no to jest gdzieś tam ta, ta niepewność. Tak jak mówimy, no, Sacrum Profanum, Paschalia, 
R: to są rzeczy, które, które... 
R: to są rzeczy, które, Wianki, Smoki w Krakowie, no to są rzeczy, które Urząd Miasta po prostu interesuje. 
A: A proszę mi ... 
R: dużo, pokazać się, dużo ludzi żeby było, że szumnie, że my tutaj jesteśmy współorganizatorem, no. 
A: A jak wygląda taka współpraca, tak konkretnie. Fundacja wychodzi z propozycją, czy Urząd Miasta... 
R: tak, umawiamy się na rozmowę z panem Dyrektorem wydziału kultury, z panem Dziedzicem. Rozmawiamy o projekcie, przedstawiamy, potem składamy oficjalne pismo, albo drogą... 
R: tak. Albo to są dwie drogi, albo droga konkursu, albo projekt już się spodoba. 
R: Myśmy nie starali się do konkursu przy Urzędzie Miasta 
R: tak, bo projekt się od razu spodobał, że się tak wyrażę w gabinecie i powiedziano, żeby po prostu w takim wypadku złożyć pismo na Dziennik Podawczy, no ale to tylko wie Pani co... aha! Jest jeszcze jedna bardzo, bardzo ważna rzecz. To jest związane... 
R: Myśmy tak naprawdę starali się o stałą współpracę z Urzędem Miasta... 
R: oczywiście ona nie wypaliła 
R: o podpisanie tak zwanego porozumienia, tak jak ma między innymi „STeN”. Bo on ma podpisane porozumienie na chyba dwa lata, czy na trzy lata, na stałą tak zwaną dotację i tak dalej. Myśmy się o coś takiego też starali i powiedziano nam wyraźnie, że, bo myśmy wtedy mieli siedzibę, scenę, mieliśmy w innym miejscu, nie tutaj. Że nie możemy dostać tej sta... tego stałego dofinansowania, czyli podpisać tego porozumienia, tylko dlatego, że nie mamy swojej własnej siedziby. I że my po prostu jesteśmy... 
R: to znaczy mieliśmy, to inaczej, bo to jest skomplikowane. Myśmy mieli swoją siedzibę, mogliśmy grać spektakle, natomiast całość należała do prywa... do prywatnego tam powiedzmy właściciela. I oni powiedzieli, że nie będą 
R: finansować tego prywatnego 
R: tak, właściciela. No i tyle. 
A: I dlatego ta współpraca jest jakby od projektu do projektu, tak? 
R: tak 
A: a czy to... Proszę mi tak opowiedzieć po krótce jak wygląda taka, nawiązywanie współpracy? Panie tam idą do Urzędu, składają jakby ofertę swoją i, i Urząd Miasta podejmuje decyzję? 
R: tak, albo, no bo, no bo powiem Pani tak. Z półtora roku temu powiedzieli nam, że bardzo przepraszają, odpisali nam, ale, że nie są zainteresowani, bo dokładnie to co powiedziałam, ponieważ w tym roku już dofinansowywują takie duże przedsięwzięcia jak Festiwal Beethoven-owski, Paschalia, właśnie Sacrum Profanum... 
R: znaczy nie, powiedzieli właśnie, ale proszę złożyć, bo jak się ktoś wycofa to może Państwo dostaną 
R: tak. No i myśmy złożyli, ale nie dostaliśmy, no bo się nikt nie wycofał, bo wiadomo 
A: aha. a czy z Urzędem Wojewódzkim, Marszałkowskim? 
R: no to współpraca jest cudowna 
R: na czy tam jest, jest sytuacja taka, że tam składamy na konkurs ofertę. I przynajmniej w tym, w tym roku tak było, że nasza oferta po prostu, no spodobała się i dostała dofinansowanie 
R: a w tamtym roku była taka sytuacja 
R: to było w tym roku, a w tamtym roku 
R: tak, a w tamtym roku była właśnie taka sytuacja, że przyszliśmy do Marszałka. Wie Pani, to było troszeczkę tak, że złożyliśmy ofertę na konkurs. Chciały... Zadzwoniłyśmy jak się rozwiązał ten konkurs i jedna bardzo młoda osoba poinformowała nas przez telefon w bardzo taki niezbyt ładny sposób, no niestety no nie państwo nie dostaje, nie, nie, ta Fundacja nie dostała dofinansowania,  poza tym jesteście młodą, jeszcze nie... 
R: a ja zapytałam dlaczego 
R: dlaczego Monika zapytała, no bo jesteście młodą, niedoświadczoną Fundacją itd. Itp. Więc ja się troszeczkę, przyznam się szczerze 
R: że najpierw... Aha! Jeszcze powiedzieli najpierw poszukajcie sobie sponsora, 
R: a potem może 
R: jak będziecie mieć takie zaplecze takie finansowe to my się dołączymy 
A: Przepraszam, że przerwę. Mówimy tu o konkursie na konkretny projekt, czy... 
R: tak 
A: ogólnie? 
R: tak, tak. Urzędu Marszałkowskiego, dwa razy w roku 
R: to chodziło o spektakl, który wcześniej robiliśmy dla „Kliniki dobrej śmierci”. 
A: mhm. Rozumiem. Proszę. 
R: no i wracając do tematu. Wyglądała sytuacja w ten sposób, że we mnie się po prostu 
R: zagotowało 
R: zagotowało. Ja sobie mówię, co jak co, może, może Fundacja, ale nie może ktoś oceniać osoby, która tą Fundację prowadzi. No przepraszam bardzo. Momentalnie na następny dzień poszłyśmy do Urzędu Marszałkowskiego umówić się na spotkanie 
R: ta osoba, która tak naprawdę można by powiedzieć, że ta osoba nie ma doświadczenia, bo jest na pewno dużo młodsza od Ciebie 
R: no tak 
R: i.... 
R: no więc właśnie. No więc we mnie się zaburzyło i umówiliśmy się, a akurat się tak super złożyło, że ja powiedziałam, że nie, sobie powiedziałam, że ja nie odejdę dopóki się nie umówię z Marszałkiem, od, od wicemarszałkiem od spraw kultury, bo oni są tam podzieleni. Od edukacji i od kultury. No i Nawara, główny Marszałek. No i okazało się, że tam za parę dni, że możemy mieć spotkanie 
R: umówią nas na spotkanie 
R: umówiono nas na spotkanie. Przyszliśmy z całym projektem. No i okazało się, że bardzo miły, kulturalny człowiek, pan Marszałek, bardzo miły, więc we mnie i tak już zelżyło. Natomiast przedstawiłam mu naszą całą ofertę i przedstawiłam mu 
R: nasz żal 
R: i nasz żal i rozgoryczenie 
R: brak doświadczenia 
R: tak. Ja powiedziałam, dokładnie, że przez pięć lat pracowałam w Teatrze Starym, zakładałam tutaj Teatr Łaźnia, który jest jednym z bardziej znanych teatrów w Polsce itd. Itp., że jestem taką i taką osobą, że Monika jest, w ciągu roku zdobyła sześć nagród za jeden tylko spektakl, miedzy innymi nagrody międzynarodowe itd. Itp. No i co się okazało. Po prostu, gdzieś tam, no niestety, nie, nie okazało się, że do Marszałka nie mniej jednak, że zasiadał w komisji, w ogóle ten projekt nie dotarł. 
R: ktoś go schował 
R: No i taka sytuacja nastąpiła. Momentalnie Marszałek przeczytał ten projekt. I powiedział, że... 
R: i powiedział, że coś postara się nam pomóc 
R: Że to jest niesamowite. Bo gdyby on przeczytał to na pewno by tego tak nie zostawił. I poprosił, żebyśmy napisali od razu pismo do niego bezpośrednio z tym. No i tylko i wyłącznie dzięki temu otrzymaliśmy dotacje, ponieważ to jakby Marszałek wykupił od nas produkcje spektakli. 
A: I to na jeden spektakl, na jedno przedsięwzięcie? 
R: tak, na produkcję 
A: na produkcję. 
R: ale widzi Pani 
A: a czy... 
R: widzi Pani jaka jest sytuacja. No i przepraszam, że powiem no. 
R: Bo taki człowiek, który ci powiedział, że, nam, że nie mamy doświadczenia, on akurat o nas nie wiedział, powiedzmy, nie? I może dla niego nie mamy doświadczenia, bo on nas nie zna 
R: a tutaj ma na papierze napisane od 2007 roku 
R: stwierdził po prostu 
R: Fundacja, no to przecież, gówniarze jacyś itd. itp 
R: no takie rzeczy maja miejsce i to jest naprawdę 
R: i to jest największy ból jaki może być 
A: czyli... 
R: przebić się, przebić się... 
R: na przykład wiemy, że w Urzędzie Ministerstwa, w Ministerstwie Kultury żadne nasze projekty do tej pory nie przeszły, co się staramy od kilku lat. No bo i na pierwszy nabór i na drugi nabór. Nie składamy jeden wniosek, tylko przynajmniej dwa, za każdym razem. I nie przechodzą. Nie wiemy, dla, dlaczego 
A: czemu nie ma tego przebicia z, z czego to może wynikać? 
R: A najgorsze jest jeszcze to, przepraszam, skończę 
A: mhm 
R: że odsyłają dokumenty z Urzędu Ministerstwa, gdzie nie ma liczby punktów, więc nawet nie wiemy do końca, jak ten projekt został oceniony i czy w ogóle został przeczytany, bo akurat było w tamtym roku taka sytuacja, że dostaliśmy taki dziwny wniosek, który wydawał nam się w ogóle nie przejrzany 
R: zwrócono nam wniosek 
R: ja do nich, co prawda jest napisane w Urzędzie Ministerstwa, że nie wolno odsyłać, no wniosków rozpatrzonych negatywnie, nie z przyczyn formalnych oczywiście. Więc, ale ja się wkurzyłam i, i myśmy napisali pismo, że proszę nam wyjaśnić, ile było punktów, ile, jak to zostało ocenione, dlaczego on nie przeszedł. Został odesłany i do dzisiejszego dnia to nie zostało wyjaśnione. 
A: aha. Czyli tak naprawdę nie wiadomo czy one w ogóle docierają do tych osób, które decydują, tak? 
R: tak. Znaczy czy to, jakby przekonało nas po tym co się stało w Urzędzie Marszałkowskim, że takie rzeczy mogą mieć miejsce. I podejrzewamy, że w Urzędzie Ministerstwa mogą mieć miejsce. 
R: że po prostu, jeśli nie przechodzi spektakl, który jest jedynym w Polsce spektaklem o eutanazji, jeszcze 
R: to znaczy, że ktoś tego nie czytał. Bo gdyby to przeczytał 
R; to by było... Tym bardziej, że po prostu o eutanazji teraz huczą, ot po, po. Bo my naprawdę mamy małą tutaj scenę. Bo to wchodzi 30 – 40 osób, ale mamy po prostu full -  za każdym razem. I, no, no nie ma takiej możliwości, żeby to nie był temat, który mógłby kogokolwiek zainteresować, żeby kogoś nie interesował i żeby nawet z ciekawości nie przyszedł zobaczyć. Taka jest prawda. Wie Pani, poza tym to, to też jest dokładnie taka sytuacja, że też, jakby, też, celem Fundacji było też to co wcześniej powiedziałyśmy, żeby szukać nie, żeby po prostu nie iść po takiej prostej linii. A dobrze to zrobimy, no bo teraz jest na przykład rok Słowackiego i rok Grotowskiego, to zrobimy teraz na przykład 
R: Modrzejewskiej 
R: Modrzejewskiej też. Ale na przykład zrobimy sobie ooo Kordiana. I dostaniemy na pewno na to pieniążki. To jakby nie jest w naszym myśleniu. Tego, to, jakby cały czas, z tego to raczej staramy się odsuwać i unikać takich rzeczy. 
A: Czyli jak mówimy o współpracy z Samorządem, to mówimy o dotacjach, tak? 
R: tak 
A: o dofinansowaniach, tak? 
R: tak 
A: Czy, czy tutaj wchodzą w grę, bo ja nie bardzo to rozróżniam. To jest takiej inicjatywy gdzie to Samorząd jakby proponuje współpracę, czy tylko jakby, od Fundacji wychodzące inicjatywy? 
R: znaczy no ogłoszenia o konkursach no to są raczej z góry 
A: z zewnątrz? 
R: to są, to Urząd Marszałkowski, tam, Urząd Miasta daje taki 
R: propozycje 
R: że otwarty konkurs ofert, składa się oferty, a to się składa na Dziennik Podawczy i oni tam, się komisja spotyka albo [ze śmiechem] oni tam schowają te dokumenty, albo rozpatrzą. No i...... Natomiast innej, innej współpracy myśmy nigdy, nie otrzymaliśmy z Urzędu Miasta czy Marszałkowskiego. 
A: czyli odpowiedzi na konkursy, tak? 
R: tak 
R: poza tym no wie Pani co, tak, ciężko powiedzieć, a, bo chce jeszcze jedną rzecz zaznaczyć, bo myśmy tutaj, cały czas mówię, że Miasto dofinansowywuje duże projekty itd. Itp. I to gdzieś, no niestety, jakby nie było... To jest też gdzieś tam kwestia naszego po prostu pomysłu i myślenia i gdzieś tam pomysłowości. Ponieważ ten projekt, który teraz robimy, można powiedzieć, że to też jest bardzo duży projekt, jeśli chodzi o Urząd Miasta. Ponieważ prapremierę robimy na Noc Teatrów. I gdzieś tam po prostu. Myśmy, jako, wyprzedzili takie myślenie, że aha. No niestety trzeba cały czas kombinować, myśleć. Że aha i może być taka sytuacja, że na przykład nie będą tym zainteresowani, ale jeżeli się zobowiążemy, że na przykład na Noc Teatrów zrobimy prapremierę, to na pewno będzie, to, to, bo oni w tym momencie będą też uczestniczyć. I to jest jakby, nie tam, że gdzieś tam pojedynczo jakiś powiedzmy mała Fundacja 
R: zespół wydarzeń 
R: tylko cały zespół wydarzeń. No i gdzieś tam między innymi można w ten sposób to powiedzieć, że to podobnie jak 
R: Sacrum 
R: Sacrum Profanum itd. Itp. Zostało to potwierdzone 
R: ale, ale to też jest podobne do tego co się, to też trzeba powiedzieć, to jest trochę inny temat, ale to jest podobne do tego jak działają też dziennikarze w Polsce. Że na przykład, bo to akurat jest u nas, w naszej działalności widoczne. Że na przykład nie mogą napisać recenzji, my zapraszamy dziennikarzy licząc na to, że napiszą recenzję. A oni mogą, mają zamówienia, mogą napisać z Teatru Starego, tam z jakiegoś i jak będą mogli, to włożą recenzję z Teatru Baraka. Ale wiadomo, że musza mieć raczej zamówienie. To jest, to jest okropne, że, że tak się dyskwalifikuje te, tą działalność taką, tak mi się wydaje, że przynajmniej w Krakowie. Że tu się liczy ta tradycja i tak się chwalimy tą tradycją, tym, tym Krakowem... z Teatrem Starym tylko i wyłącznie 
R: zamiast iść do przodu. Niestety jest taka sytuacja, że Kraków nie idzie do przodu. Jakby porównać Kraków i Wrocław to są po prostu 
R: dwa różne miasta 
R: dwa różne światy. 
R: tak 
R: Kraków, Wrocław po prostu jest tam też charyzmatyczny bardzo Prezydent, który, właśnie cokolwiek, jakakolwiek nowa... Ja Pani powiem inaczej, no 3 lata temu, jeszcze przed założeniem Fundacji była taka sytuacja, że pojechaliśmy do Wrocławia. I tak, tak [pstrykanie palcami], na pstryk 
R: mogliśmy mieć miejsce 
R: mogliśmy mieć miejsce na scenę. Genialną przestrzeń. Trzysta metrów hali, po prostu taka, że no wymarzona. Od razu, za jakieś grosze, bez problemu. Natomiast tutaj w Krakowie 
R: Myśmy przecież chodzili, chodziliśmy do Zarządu Budynków Komunalnych, pytaliśmy się o możliwość wynajęcia, na Fundację, no to po prostu raz zdarzyło nam się obejrzeć, ale to taką ruderę, po prostu... Panie Boże broń. [krótka pauza] I nie ma pomocy . 
A: mhm Aaa 
R: nawet wtedy kiedy, co było powiedziane, że tego porozumienia z nami nie podpiszą, ze względu na to, że nie mamy swojej siedzimy, to ja mówię, to proszę nam dać taką siedzibę. No to nie. 
A: czyli to też jest przykład próby współpracy z Państwa strony... 
R: tak 
A: ... która nie została podjęta? 
R: tak, tak 
R: Jeśli chodzi o taką sytuację to tak 
A: czy jest więcej takich przykładów, gdzie Fundacja wychodziła z prośbą, o pomoc, albo propozycją? 
R: nie no 
A: do Samorządu aaaa... 
R: no jedynie o siedzibę 
R: myśmy się starali od razu jak tylko, bo nawet też powiem szczerze, że założyłyśmy Fundację też ze względu na to żeby otrzymać możliwość wynajęcia, bo wiadomo, że teatr no to co, co możemy wynająć albo Ana może na siebie, albo ja na siebie, prawda. Natomiast Fundacja też była po to, żeby wynająć też przestrzeń. I Urząd Miasta niestety nam nie pomógł w tym. 
A: A czy zdarzyło się tak, że już były jakieś rozmowy, możliwość współpracy z Samorządem i to nie wypaliło, nie udało się? 
R: no to jest to co było rok temu właśnie 
R: tak 
R: to co mówię, że nam po prostu odrzucono, bo nam powiedziano, że ale Urząd Miasta tutaj sponsoruje takie 
R: duże projekty 
R; Wielkie projekty. A takie to, tym bardziej, że wie Pani co, no niestety nie ma się co okłamywać, Urząd Miasta ma naprawdę masę pieniędzy na to. I tu chodzi tylko i wyłącznie o dobrą wolę urzędników, bo po prostu, akurat z tego co, z naszej działalności to jest taka sytuacja, że nie ma się czego powstydzić, nie ma się czego wstydzić. I wydaje mi się, że tylko kwestia chęci 
R: ale też to jest to dziwne, bo na przykład urzędnicy, (...), tutaj musimy ponarzekać i (tutaj trzeba wymienić wszystko) 
A: proszę narzekać 
R: Pan Dyrektor wydziału kultury nigdy nie był na żadnym naszym przedstawieniu. I ja nawet usłyszałam taką sytuację, będąc w Urzędzie Miasta, że tam na przykład jest jedna osoba, która zazwyczaj przyjmuje nasze tam pisma, tam podpisuje, tam mamy z nią jakieś tam rozmowy, potem które Pan Dyrektor oczywiście podpisuje. I ta osoba była wysłana z, do nas na premierę „Kliniki”. Ja słyszałam jak Pan Dyrektor się pytał czy my jesteśmy profesjonalnym teatrem. 
R: gdzie wcześniej złożyliśmy całą 
R: no 
R: ofertę, więc on nawet tego nie przejrzał, nie chciało mu się. I ta osoba tłumaczyła mu tak, to są po szkole teatralnej, po, po krakowskiej, po wrocławskiej, to są osoby gdzieś tam już z jakimś zapleczem, aha, aha, aha. Więc to jest kwestia po prostu, no niechciejstwa . 
A: I tutaj mówimy o Urzędzie Miasta, a inne. Czyli tak z Urzędem Miasta. Proszę podać przykłady jakiejś współpracy, która się udała, no bo tutaj mieliśmy przykłady... 
R: no czyli teraz 
A: ... współpracy 
R: 5% 
R: tak 
R: znaczy 10 % 
A: coś tam dofinansowania 
R: tak. To jest jedyna pozytywna 
A: I to jest jedyna sytuacja. Wszystkie inne przedsięwzięcia po prostu legły, tak? 
R: tak 
R: tak 
A: Było ich dużo? 
R: trzy 
A: aha. I wszystkie po prostu padły? 
R: tak, tak 
R: znaczy sukcesywnie powtarzane przez nas 
A: aha, Rozumiem. 
R: bo jeśli chodzi o (60:33), to w sumie regularnie  gdzieś chodzimy 
R: pukamy, cały czas 
R: i cały czas na ten temat rozmawiamy 
A: Czyli z Urzędu, z Urzędem Miasta Fundacja chciała nawiązać 
R: z Urzędem Miasta jest o wiele ciężej porozmawiać niż z Urzędem Marszałkowskim. 
A: No właśnie tutaj chciałam rozdzielić te, te, te władze. Bo tutaj mówimy o Urzędzie Miasta i mówimy... 
R: (...) [bardzo cicho] 
A: tak, tak, i mówimy o, o, oczekiwaniu Fundacji takich, jakichś dofinansowanie, jakiś lokal, coś jeszcze, jakaś inna pomoc? 
R: no inicjatywa właśnie w sensie dofinansowywania tego projektu 
A: mhm, mhm. I tutaj niestety raczej współpraca nie udała się. A proszę teraz opowiedzieć trochę o Urzędzie Marszałkowskim. Tak. 
R: no to jeżeli chodzi o Urząd Marszałkowski no to powiem szczerze, od momentu kiedy, kiedy, kiedy wyszła ta cała sytuacja właśnie z tym scho... 
R: schowanym wnioskiem 
R: ze schowanym wnioskiem 
R: od tego momentu się układa 
A: a kiedy to było? 
R: w tamtym roku 
R: w tamtym roku, w 2008 roku, już Pani mówię, gdzieś chyba 
R: znaczy w ostatni 
R: lipiec... czerwiec – lipiec 
R: dowiedziałyśmy się, że wniosek jest schowany i potem składałyśmy jeszcze raz pismo 
A: i od tego czasu współpraca ... 
R: zaczęła się układać. 
A: ... układa się. A proszę powiedzieć jak wygląda? 
R: jesteśmy rozpoznawalne, bo w momencie kiedy przychodzimy do, do Urzędu Marszałkowskiego, tam na Basztową, to już aaa dzień dobry, witam Panie. Chciałybyśmy się umówić z panem Marszałkiem na spotkanie 
R: i jeszcze jedną rzecz chciałam powiedzieć na temat Urzędu Miasta, żeby dać kropkę nad i. Pani, która nas kiedyś umawiała na ro..., spotkanie z panem Dyrektorem, pani sekretarka 
R: to jest taka 
R: ona jest bardzo taka... 
R: groteskowa 
R: taka groteskowa, ale przedstawia to w dobrym świetle, znaczy dobrym, właściwym świetle. My jesteśmy i tam, w sekretariacie, no i chcemy się zapisać na spotkanie z Panem Dyrektorem. Pani się pyta, no dobrze, to jak teatr się nazywa, Teatr Baraka, pani pisze teatr w barakach 
R: no to wie Pani, to już jest po prostu... 
R: no 
A: [śmiech] Sytuacja miała miejsce po, w Urzędzie Miasta? 
R: tak w Urzędzie Miasta 
A: [ze śmiechem] dobrze, wróćmy do Urzędu Marszałkowskiego. Tam Panie nie mają takich sytuacji? 
R: no na szczęście nie 
A: Nie są Panie Teatrem w barakach... I od lipca 2008 ile, ile takich, takich wspólnych przedsięwzięć miało miejsce? 
R: to znaczy teraz w tym momencie, bo musi Pani wiedzieć, że to jest kwestia czasowości, więc, tak jak zrobiliśmy to bardzo szybko, naprawdę, jeżeli chodzi o, o taką sytuacje, to jest to wymarzony dla nas czas, bo tym bardziej, że to gdzieś tam myśmy postawiły warunki kiedy, co i jak. Więc w październiku była prapremiera „Kliniki”, a teraz w czerwcu będzie prapremiera 
R: „Damskiej toalety” 
R: kolejnej sztuki „Damskiej toalety”, ale to było związane z rozpisaniem dotacji, więc myśmy wiedzieli, że dostaliśmy dotacje już w lutym. Czyli to jest bardzo szybciutko, aby do, do końca grudnia składaliśmy wniosek. I jeśli chodzi o czas, to, to jest bardzo szybko, bo skończyliśmy produkcję, napisaliśmy kolejny wniosek, rozmawialiśmy z Marszałkiem na temat tego wniosku. W grudniu, do ko... do 31 grudnia były składanie wniosków, w lutym wiedzieliśmy, że już mamy dotacje. Więc to jest, to jest kwe... No a teraz jesteśmy w próbach, no bo to też jest czas, żeby to wszystko przygotować. I kolejną premierę, bo też będziemy składać 
R: ale jeszcze nie wiemy czy mamy dotację 
R: jeszcze nie wiemy, już złożyliśmy. Natomiast kolejną prapremierę, jak wszystko pójdzie dobrze , a mamy nadzieję, że tak, to 
R: na październik 
R: na październik, bo tak. Teraz do końca, do 18 marca były składane wnioski. Przypuszczalnie do połowy maja, będą 
R: będzie trzeci nabór 
R: będzie, nie, nie ,nie, nie, będą rozwiązanie tego konkursu. Czyli czy są dotacje czy nie. My teraz w tym czasie jesteśmy w próbach. Teraz jeszcze podczas wakacji troszeczkę chcielibyśmy pograć nasze spektakle 
R: też potrzebny jest wniosek do Urzędu Ministerstwa, na gaże, na te spektakle 
R: tak 
R: a nie wiemy czy przeszło jeszcze 
R: i, i, i no tak jak mówię no w tym momencie cały czas jesteśmy jakby w intensywnej pracy, ponieważ, we wrześniu, koniec sierpnia. To już jest bardzo mało czasu, chcemy zacząć kolejne próby i w październiku znowu premiera, więc to jest mniej więcej tak, że w roku, jak nam się uda zrobić dwie prapremiery to jest bardzo dobra rzecz, oprócz tego jeszcze kwestia jakiejś próby czytanej 
R: jakieś warsztaty gdzieś tam 
R: tak, warsztatu 
R: jakieś mniejsze takie rzeczy 
R: tak, bo oprócz tego prowadziliśmy tez warsztaty tam zostaliśmy właśnie zaproszeni do Tarnowa, z... 
A: a kto zapraszał? 
R: z Nowego Sącza 
A: ale to była jakaś instytucja, to był Samorząd? 
R: tak. To była, to był chyba, nie wiem czy nie Dom Kultury w Sączu, czy coś takiego. I rzecz się odbywała w Pałacu Młodzieży w Tarnowie. Byłyśmy zaproszone też na prowadzenie warsztatów, to była taka cykliczna praca, potem byłyśmy zaproszone jeszcze do Leszna na prowadzenie warsztatów. To już jest raczej chyba też stowarzyszenie, bardziej tak. 
A: mhm. Ale jakie stowarzyszenie? 
R: a no tak 
R: [śmiech] 
A: ale to, to, to znaczy są jeszcze jakieś stowarzyszenia, z którymi Fundacja współpracuje... 
R: no teraz tak sobie przypomniałyśmy 
A: [śmiech] 
R: [śmiech] 
A: no ładnie [ze śmiechem] 
R: no, poza tym też byliśmy zaproszeni przecież przez stowarzyszenie do Poznania z „ Szafą” 
R: tak, tak 
A: ale to zaproszenie, otrzy... od stowarzyszeń, które coś organizowały, żeby Fundacja coś... 
R: tak 
R: festiwale, albo zagrała spektakl, albo zrobiła warsztaty 
R: albo zrobiła warsztaty 
A: aha. Rozumiem. I to te Fundacje, które zapraszały czym się zajmowały? 
R: kulturą 
A: ale to jakieś Domy Kultury takie, do, do 
R: Dom Kultury, a druga to była Fundacja Chrześcijańska 
A: rozumiem. 
R: w tym, w, w Poznaniu 
R: chyba Trzech Kultur się..., nie, coś z kulturą w nazwie, Trzech kultur chyba 
R: nie to była Włodawa, festiwal trzech kultur 
R: aha, festiwal 
R: we Włodawie. No nie ważne, no. 
A: ale to było jakieś... 
R: zderzenie kultur jakoś tak 
R: tak, tak 
A: to było jakieś stowarzyszenia, które wychodziły z prośbą... 
R: tak 
A: ... o, o wystąpienie lub warsztaty. 
R: tak, tak 
A: Ile mniej więcej... 
R: to znaczy my robiliśmy i warsztaty i graliśmy w spektaklach 
A aha. I 
R: Tam mieliśmy taki trzy dniowy pobyt, cztero dniowy pobyt. 
A: Ile mniej więcej było takich wydarzeń, takiej współpracy? 
R: na przestrzeni tych kilku lat to było dużo 
A: tak 
R: znaczy to...było trochę, to trudno nam powiedzieć 
R: no co najmniej 6, bo 
R: to są instytucje takie też 
R: bo byliśmy też na przykład na festiwalu Kultury Chrześcijańskiej w Łodzi, i to też jest stowarzyszenie. Też bardzo takie znane i prężne, czy, czy... 
R: jak we Włodawie to... 
R: we Włodawie na Festiwalu Trzech Kultur graliśmy, boże, graliśmy 
R: na różnych festiwalach. Jeżeli są organizowane festiwale, to czasami nas zapraszają. 
R: Stowarzyszenie Teatr (Moły) nas zaprosił, w Szczecinie, teraz w tym roku 
R: nie, to chyba jest „STeN” chociaż nie wiem. 
R: no tak, tak. No nie, bo oni są przy teatrze, więc to jakby było, przy Teatrze Polskim w Szczecinie, no to tego to jest masę. 
A: A jak to przeważnie wygląda. Ktoś wychodzi z inicjatywą? 
R: dzwonią do nas 
R: dzwonią albo wysyłają nam zaproszenie na festiwal 
A: mhm. I jak układa się taka współpraca? 
R: bardzo dobrze 
A: Zdarzało się, że coś się zaczęło i legło, i nie udało się w końcu? 
R: raz tylko 
R: z Jarocinem 
R: nie, raz się nam nie u, no z Jarocinem tak, zaprosili, a potem się nie odezwali 
R: nie odezwali się 
R: natomiast raz nam się stało, że nam się samochód zepsuł po drodze, a jechaliśmy na festiwal do Ostrowa. 
R: Świętokrzyskiego czy Wielkopolskiego 
R:  i po drodze polegliśmy, nie dojechaliśmy. 
A: Rozumiem. To może wróćmy jeszcze do tego Urzędu Marszałkowskiego, do województwa. Czy ta współpraca to głównie jest dofinansowanie czy... 
R: tak, tak 
A: ... czy coś jeszcze? 
R: tak, bo jakby się na tym Urząd Marszałkowski opiera, po prostu. No nie przypuszczam, że mielibyśmy tam jakąś współpracę. Nawet jeżeli cokolwiek, no to, to jest kwestia taka że ona przede wszystkim opiera się o pieniądze, bo to Urząd Marszałkowski ma na, na to dotacje i nawet gdyby była taka sytuacja, no, no nie taka, taka sytuacja jaka była, wykupiono od nas spektakl, za który nam po prostu zapłacono no i tyle. 
A: mhm. Rozumiem. Proszę mi powiedzieć co, jak powinna według Pań wyglądać współpraca między Fundacją, a, a władzami. I tutaj mówimy właśnie o tym podziale na miasto ... 
R: To wie Pani, współpraca powinna w ten sposób wyglądać, że przychodzi się, z fajnym projektem, bo ja, jeżeli jest głupi i faktycznie naciągany projekt no to nie ma nawet o czym mówić. Ale jeżeli się przychodzi... 
R: i żeby rzetelnie te projekty były czytane 
R: dokładnie, żeby one były faktycznie studiowane i faktycznie, uczciwie Urząd Miasta, czy takie a nie inne właśnie instytucje do tego podchodziły, a nie po prostu spychały na plan dalszy stwierdzeniami, że my mamy dofinansowa..., dofinansujemy wielkie, wielkie projekty. Bo ja uważam, że na przykład jeżeli, albo Pani mówi do mnie tak 
R: albo znane nazwiska 
R: jeżeli pani do mnie mówi tak, że my wydajemy 3 miliony na, na ten duży festiwal a, a pani nie jest nam w stanie dać na przykład pięćdziesięciu tysięcy, no to, to jest po prostu śmieszne. Bo o czym my tutaj teraz w tym momencie rozmawiamy, no i tu się no na przykład, no oczywiście mogą się wytłumaczyć, przepraszamy, nie mamy już pieniędzy, no to, to jest zresztą to jest ... Aha! To jest jeszcze jedna rzecz bardzo ważna, że w środowisku artystycznym, aktorskim, teatralnym, muzycznym, plastycznym, to jest bardzo znane i to akurat mogę Pani od tej strony powiedzieć, że wszyscy się na, na takie zachowanie Urzędu Miasta burzą. Bo osób które gdzieś tam, coś próbują działać, chociażby na przykład, daje przykład, na przykład 
R: sam mówił Henryk Pasiut Prezes „STeN” 
R: ale mówię na przykład cykliczne granie koncertów powiedzmy gdzieś tam w jakiejś piwnicy, powiedzmy przy, przy, przy Rynku Głównym. Nagle się uu, w kwestii muzycznej, prawda, nagle się okazuje, że też nie dostają dofinansowania, no bo to po prostu Urzędu nie, nie interesuje. No bo po co mają dawać pieniądze na coś, co przyjdzie tam 20 czy 30 osób, no to, to się im nawet nie o, o 
R: nie opłaca 
R: nie opłaca kompletnie, więc... A! I wszyscy ci, te osoby na przykład burzą się, denerwują się, bo wiedzą i widzą dokładnie, co akurat Urząd Miasta robi. Ale to jest kwestia władz i to bardzo dużo osób mówi. 
R: dokładnie 
R: niestety w środowisku artystycznym mówi, że dopóki się nie zmienią władze wydziału, jeśli chodzi o dyrekcję wydziału kultury to się nic nie ruszy, bo oni będą dokładnie to finansować, dofinansowywać w dalszym ciągu takie a nie inne projekty 
A: A właśnie dlaczego takie, a nie inne? 
R: no to, to jest to co powiedziałyśmy. To jest to, co powiedziałyśmy, że, że po prostu kwestia etykiety, pokazania się na, na plakacie, że my tutaj też jesteśmy w, w, tym uczestniczymy w tym wielkim wydarzeniu 
A: rozumiem, tylko plakat, przy większych wydarzeniach, przy mniejszych nie. A skąd taka różnica między miastem a województwem. Mówimy o władzach. 
R: Chcia... to są ludzie 
R: ludzi 
R: dokładnie 
A: a coś jeszcze? 
R: nie, nie, bo to nie ma co. Wie Pani co, gdyby był dyrektor inny wydziału kultury to, to po prostu przypuszczam, że rozplanowałby pieniądze by, w, powiedziałby w ten sposób, że sory 
R: jest inna władza we Wrocławiu, tak się, i tam zupełnie inaczej działają teatry (72:43), stowarzyszenia 
R: tam jest coś takiego, w porządku, jeżeli to jest wielki festiwal, już powiem myślenie. Jeżeli to jest wielki festiwal, taki jak na przykład ERA Nowe Horyzonty 
R: to się znajdą sponsorzy, chętnie 
R: to i tak się sponsorzy dołożą. My możemy okej, dobra, słuchajcie, tam możemy dać, nie wiem powiedzmy 100 tysięcy, 50 tysięcy, ale tamci też świetnie robią i tutaj te na przykład te milion złotych rozplanujemy tak, że na przykład nie wiem 
R: na organizacje pozarządowe 
R: na organizacje pozarządowe na ich projekty. To jest to. Chodzi o zmianę kwestii myślenia, bo oni i tak będą widoczni przy dużym projekcie. Tyle, a wcale go nie muszą, a niewiadomo ile pieniędzy wcale nie muszą dawać 
R: bo to jest tak naprawdę no trochę pranie pieniędzy na te wielkie inicjatywy, kto te pieniądze dostaje? Jednostki, no. 
A:  I... 
R: I koordynacja itd. Itp. 
A: Mówimy o, o współpracy, o takim dofinansowywaniu. Czy według Pań jest możliwe, jeszcze współpraca z Samorządem jeszcze na innych polach? Czy jest taka potrzeba? Czy mogłaby nastąpić taka współpraca? 
R: znaczy ja teraz nie wiem jaka to mogłaby być 
A: mhm. No być może nie ma. Moje pytanie jest luźne bardzo. 
R: Nie, być może jest. Nie, nie no na pewno być może jest, no, ale to jest dokładnie, to, co Monika powiedziała no, nie wiem w jakiej by to miało być kwestii. No nie wiem współpracy takiej, że nie wiem, Urząd Miasta wychodzi na przykład z inicjatywą, żeby zrobić koło produkcji na przykład 
R: trzech na przykład Fundacji, albo, że oni coś proponują prawda, no projekt, albo zlecają nam. Słuchajcie, zróbcie na przykład nam, nie wiem Festiwal taki i taki, no. I my go robimy. 
R: No. Albo na przykład zorganizujcie w tym roku Wianki 
R: a nie, że my po prostu się cały czas staramy, że chcemy coś zrobić, bo my chcemy, jeżeli oni by nam zaproponowali i chcieliby, żebyśmy to zrobili, to my to zrobimy, bo mamy do tego wykształcenie, mamy do tego ludzi, potrafimy znaleźć naprawdę fachowców, tylko, tylko że to trzeba prosić 
R: Halo? [odebranie komórki] 
R: że coś co chce się zrobić, to trzeba się jeszcze prosić o to 
R: tak, tak.... [rozmowa respondentki przez komórkę] 
R: no przecież tak naprawdę nasza to jest jakaś tam dodatkowa sprawa, bo i Ana pracuje, bo i ja pracuję. Więc to jest kwestia zupełnie dodatkowa, i tu się jeszcze trzeba prosić, żeby móc coś zrobić, 
A: A dlaczego jest taka sytuacja, że trzeba się prosić. Jak Pani myśli, z czego to może wynikać? 
R: [rozmowa respondentki przez komórkę] 
R: Znaczy mnie się wydaje, że to jest taka specyfika w Krakowie, takiego myślenia, że to co mamy to nam wystarczy. Czyli bazujemy na tej martyrologii tutaj, krakowskiej, że to było, Wyspiański, że coś tam. I się w ogóle nie szuka. Ludzie się nie interesują tym, co się nowego dzieje w kulturze w innych na przykład nawet miastach. Bo im się wydaje, że to co się tutaj dzieje to jest najlepsze, co jest w ogóle, jest szczyt w ogóle możliwości, a nie mają pojęcia, po prostu to jest takie trochę zaściankowe myślenie bardzo i taka, no taka niesprawiedliwość straszna. Ja też jakby mówię  z tej perspektywy, bo ja studiowałam we Wrocławiu, znam tam też podejście, i, i zupełnie inne myślenie. 
A: Rozumiem. A we współpracy między Samorządem, a, a Fundacją, czy są jakieś przeszkody, oprócz oczywiście takich ludzkich, o których mówiłyśmy. Czy jest cokolwiek takiego, co no utrudnia tą współpracę, a według Pań mogłoby być łatwiej? 
[cisza 0.6] 
R: nie wiem teraz w tym momencie, no. Znaczy to jest po prostu taka obawa, czy to co... My nie dość, że zrobimy, napiszemy te wnioski to czy zostaną przeczytane, taka po prostu, taki brak pewności, taka można by powiedzieć wolna amerykana... 
R: przepraszam. Moniu odblokowało się. Teraz dzwonię do domu, dzwoni, przepraszam, bo muszę bardzo... 
A: mhm 
R: no to po prostu no nie wiem, no, taki brak rzetelności. My się staramy, stajemy na uszach, z jakimś tam profesjonalnie wypełnić te wnioski, żeby nie było tych błędów formalnych, żeby coś tam. Każdy, każda strona podpisana, wszystko to, co oni wymagają od nas, cała ta biurokracja, a nie wiemy, nie mamy pewności, czy z drugiej strony jest to samo. Czy tam nie uprawiane jest kolesiostwo, że kolega koledze na przykład zapłaci za projekt. Nie wiem tego. 
A: mhm. A czy, czy spotkała się Pani kiedykolwiek z sytuacją, gdzie, gdzie było coś takiego widoczne? 
R: tak 
A: mhm 
R: a nie chce tutaj 
A: nie, nie, nie, bo nie potrzebujemy tego w ogóle, tylko że po prostu 
R: na przykład tak zwany cynk do kogoś słuchaj zmień kosztorys 
A: rozumiem 
R: I może ten ktoś jeszcze podmienić kartkę. A my na przykład czegoś takiego nigdy, nie, nie, nie mogłyśmy tego zrobić, bo... Nawet nie, że mogłyśmy, czy nie mogłyśmy. No dla mnie to jest oczywiste, że ktoś komuś chce dać pieniądze 
[respondentka rozmawia przez komórkę przerywając wywiad] R: ale to znaczy 33........ już, już 8448, tak, 315, 33 na początku tak? Dobrze, dziękuję, czyli tak 84 483 15, tak? Dziękuję pięknie] 
R: wie Pani co ja przepraszam bardzo, bo po prostu 
A: Proszę 
R: mam tatę w szpitalu i próbuję się od rana dodzwonić. 
A: Ja przytrzymam, żeby nie spadło. 
R: Odblokowało! Ja jestem w szoku! 
A: jeszcze raz będziemy... Chyba  mogę zabrać, tak? [jedna respondentka wychodzi] 
Ogólnie jeżeli chodzi o współpracę możemy, podtrzymujmy ten, tą rozmowę o współpracy z Samorządem. Tutaj podzieliłyśmy na współpracę z Urzędem Miasta i z Urzędem Marszałkowskim. Z Urzędem Miasta ona się średnio układa, co najprawdopodobniej wynika z, z tych, no osób, których 
R: nierzetelności 
A: tak, z, z problemów z osobami. Ta współpraca ma... jeżeli następuje to jest finansowa 
R: tak, tak, ale jeszcze chciałam, że nie od rzetelności na stanowiskach, czyli tam, moim zdaniem dyrektora wydziału, bo nawet osoby, które pracują w tym Urzędzie Miasta, typu Pani, która została wysłana do nas na spektakl, czy to, te osoby, które tam są, są bardziej rzetelne od tych, którzy są nad nimi, czyli ... dziwne po prostu, dziwna władza, o tak bym to nazwała, natomiast z, z Urzędem Marszałkowskim układa się coraz lepiej 
A: mhm. Co ułatwia, co utrudnia współpracę, jeszcze w kilku słowach? 
R: ułatwia [w tle głośny motor - cisza (0.8)] nie wiem co tak do końca nam ułatwiło współpracę w Urzędzie Marszałkowskim, no chyba to, że się musiałyśmy przedstawić, to była, czyli na pewno ułatwia dostępność i to, że ktoś wie kim my jesteśmy, czyli na pewno ułatwi reklama lepsza, na pewno ułatwi dostępność, a utrudnia brak rzetelności i, i, i...no i nie wiem, no. To, to jest taki główny powód, że finansowanie rzeczy wielkich i nie skupianie się na inicjatywach jakichś mniejszych, no mniejszych w cudzysłowiu. 
A: No i ta specyfika Krakowa, tak? 
R: tak 
A: mhm. Czy coś jeszcze do tego, do tej rozmowy o, o tym? 
R: chyba wszystko. 
A: Proszę mi powiedzieć teraz trochę o kontaktach Państwa Fundacji z innymi organizacjami. Czy one są, jaki mają charakter. I też w perspektywie tego jak biorą wspólny udział w jakichś przedsięwzięciach organizowanych przez Samorząd. 
R: no to jest tylko tyle, że nas ktoś zaprasza na festiwal powiedzmy, który powiedzmy, ten festiwal jest finansowany powiedzmy przez Urząd Miasta czy U, ja nie wiem teraz, bo to nas jakby teraz nie interesuje, bo ktoś nas zaprasza do, do współpracy czyli proponuje nam powiedzmy jakieś warunki finansowe, nie wiem płaci za dojazd, za spektakl. My w czymś takim, czy tam warsztaty, my po prostu przygotowywujemy taki spektakl, albo warsztaty. 
A: A mówiliśmy trochę o konkursach. Jak wyglądają takie konkursy i, i czy tutaj mówimy o pewnego rodzaju walce między organizacjami? 
R: w Urzędzie Marszałkowskim, no, to jest konkurs ofert 
A: tak 
R: o to chodzi? No to jest tak, że są na stronach Urzędu Miasta, Urzędu Marszałkowskiego, tak zwany, ogłoszenie o konkursie ofert. No i my takie, taką ofertę wypełniamy, cały wniosek z załącznikami, ze wszystkim. Skrupulatnie, każda strona opatrzona podpisem i tak dalej. No i teraz to gdzieś idzie, albo to jest niestety przeczytane rzetelnie, albo nie. Albo schowane do szuflady, co się zdarzyło, albo wiemy, że na przykład zostało, ktoś miał cynk, że coś tam ma sobie poprawić. Czyli no taka trochę nie fair, prawda? Sytuacja, i to jest jakaś taka zażarta walka o pieniądze. 
A: Czy to wpływa na relacje między organizacjami? 
R: no chyba nie mamy tak do końca wpływu gniewać się na jakąś organizację, bo co z tego, że, że ja wiem o tym. Jest mi przykro. Tylko, że ktoś ma lepsze znajomości, albo lepsze plecy, prawda. 
A: Czyli to, że niektóre fundacje, czy organizacje pozarządowe ogólnie mówiąc mają lepszą trochę sytuacje może wynikać chyba tak jak wcześniej mówiliśmy. Z tego, że są lepiej promowane i z tego też, że druga się tutaj kwestia pojawiła te plecy tak zwane, tak? 
R: tak 
A: czy z czegoś jeszcze? 
R: no i oczywiście to, że ktoś powiedzmy, tak jak już też wspomniałam tą Fundację pani Dymnej. Ktoś ma nazwisko. Jest znany medialnie, czyli wtedy lepiej taką osobę promować. Czyli, moje nazwisko nie jest tak bardzo znane, czy nazwisko Any, czy młodzież na przykład teraz w projekcie „Klinika dobrej śmierci” wystąpi Pan Krzysztof Globisz, jego nazwisko się pojawiło, ale mimo wszystko jednak nasza Fundacja nie jest tak bardzo znana, prawda. Czyli nie ma takiej dostępności. 
A: Jakby Pani określiła pozycję Fundacji tutaj w terenie na tle innych organizacji? 
R: na czy wydaje mi się, że bardzo się staramy, żeby jednak ta Fundacja gdzieś tam troszeczkę się przedostała do tych fundacji, które są zauważane, czyli jednak są wtedy finansowane. I chyba ten etap w tamtym roku, kiedy się dowiedziałyśmy, że nasz projekt został schowany, że jesteśmy totalnie zlani. A ten rok, kiedy dostałyśmy pieniądze na tą „Damska toaletę” czyli nas ustawił w trochę lepszej hierarchii. Nie wiem jak to jest względem innym. Nie wiem co będzie za rok, czy nadal tak będzie, czy to jest jednorazowa sytuacja. Trudno to określić. 
A: mhm. Co, co, co zdaniem Pani decyduje o pozycji danej organizacji w, w regionie, mieście, regionie, całym województwie? Może ja wymienię kilka rzeczy i, i Pani doda coś do siebie, albo odejmie, albo... Liczba realizowanych projektów? 
R: mhm,  na pewno 
A: tak? Zasięg tych projektów, skala, czy tutaj regionalnie. 
R: tak 
A: wielkość środków finansowych jakie uzyskuje? 
R: tak 
A: co jeszcze? 
R: reklama to jest bardzo istotna sprawa. No i oczywiście no to musi być ciekawy projekt czyli jakoś projektu. Co jeszcze? [cisza (0.8)] No to wszystko chyba, no. Na razie nic do głowy więcej mi nie przychodzi jeszcze 
A: Czy, czy czuje Pani, że Samorząd podejmuje jakieś decyzje wobec Fundacji, wobec teatru. I Fundacja ma na nie wpływ lub nie? To znaczy, tak jak Pani mówiła, są Państwo zapraszani na różne festiwale, a na inne nie? 
R: mhm 
A: czy to na jakie festiwale są Państwo zapraszani, mają Państwo na to wpływ? 
R: znaczy jest też tak, że my też wysyłamy oferty. Próbujemy się gdzieś dostać, na jakiś festiwal. To nie jest tak, że to tylko nas zapraszają. Więc my się na pewno taka kryteriom, żeby nasze spektakle pasowały do jakiś tam repertuar danego festiwalu. I sprawa jest taka, że albo jest odmowa, albo nie. No w tym momencie mamy warunki tymczasowe, że na przykład nas zaproszą, albo, albo coś. Także na przykład nie możemy pojechać, nie wiem, za darmo do Szczecina, no bo nie jesteśmy w stanie zapłacić wszystkim aktorom, jeszcze ten... No i oczywiście znajomość teatru. To samo co na, tutaj, regionalnie, prawda, czyli jeżeli teatr jest mało znany, to się go nie zaprasza. No chyba, że kogoś zainteresuje tematyka. Wdroży się trochę bardziej w, co to jest za teatr, jakie to są sztuki, no to, no to tak, ale czasami jest ciężko przekonać, jeżeli ktoś woli dostać gotowy sprawdzony  produkt prawda? 
A: mhm. A jeżeli są, wychodzą propozycje festiwali, to czy organizacje mają wpływ na to, jakie będą to festiwale? Czy biorą udział przy podejmowaniu decyzji? Ale chodzi mi o, o na poziomie podejmowana decyzji, że powstanie jakiś festiwal? 
R: aha. na czy nasza Fundacja jeszcze nie, nie organizowała żadnego festiwalu. I, i.... nie miała na to wpływu. 
A: A czy są takie organizacje, które mają? 
R: Na przykład Stowarzyszenie Teatrów Nieinstytucjonalnych 
A: tak 
R: tylko, że my akurat jeszcze wtedy do niego nie należałyśmy jak był festiwal „STeN” organizuje przegląd wszystkich spektakli „STeNonskich”, czyli między innymi też Teatru Baraka, bo jak teatr należy... 
A: Ale to jest inicjatywa „STeNu” prawda? A mówię teraz o, o, u Samorządzie, o władzach. 
R: mhm 
A: wiadomo, są podejmowane decyzje, że powstanie jakiś festiwali albo inny, czy na poziomie tym, decyzji o tym, jaki festiwal powstanie? 
R: nie, nie mamy na to wpływu 
A: A czy jakieś organizacje inne? 
R: nie wiem. Znaczy może. Bo teraz pomyślałam, że był taki Festiwal Komedia, i nie wiem do końca, czy to był pomysł Urzędu Miasta, czy Teatru Nowego, bo to Teatr Nowy organizował. Ale nie wiem, bo to trudno mi powiedzieć 
A: aha. Ale to jest jedyna sytuacja, kiedy... 
R: Jest też, jest też no to ta Noc Teatrów, no to, to jest rzecz, którą, nie wiem kto to wymyślił, czy to wymyślił Urząd Miasta, czy to wymyślił pan Zoń, czy to jest, czy to jest sytuacja taka, że Urząd Miasta sobie to wymyślił i poprosił pana Zonia, żeby koordynował cały projekt. To nie wiem. My na to nie mamy żadnego wpływu. 
A: mhm. Mówimy o Fundacji specyficznej, ale czy oczekiwały by Panie, że jakaś, będzie jakaś organizacja, która będzie reprezentowała interesy Fundacji właśnie takiego typu? 
R: to znaczy? 
A: Organizacji zajmujących się kulturą, teatrem? Czy, czy według Pani powinien być jakiś jeden rzecznik, 
R: to musi być organizacja? 
A: niekoniecznie organizacja, możemy tu mówić o osobie, albo o konkretnej fundacji, która prezentowałaby interesy wszystkich lub części organizacji zajmujących się daną działką. 
R: no, jeżeli to była by kwestia pomocy w reklamie to jak najbardziej 
A: a kto, co to by mogło być to osoba, cała organizacja, fundacja, może stowarzyszenie? 
R: na czy powiem szczerze, że trudno mi teraz wybierać co było by dla nas lepsze. Dla nas jest jakakolwiek reklama co, by było, pozwoliłoby, żeby teatr był bardziej dostępny dla społeczeństwa, był bardziej znany w Krakowie, w nie tylko. W województwie czy w Polsce. To może łatwiej byłoby organizacji jednak pozarządowej niż osobie prywatnej prawda, która by reprezentowała, mogła by reprezentować. 
A: a jak mówimy o komunikacji z samorządem? 
R: Żeby Urząd Miasta na przykład reprezentował teatr? 
A: nie, nie nie Jeżeli mówimy, że jest jedna, nie wiem osoba, instytucja, która reprezentuje wszystkie, albo część fundacji w kontaktach, czyli na przykład mówi w imieniu iluś tam fundacji, że my zorganizujemy to i to, jako taki rzecznik na przykład fundacji artystycznych. 
R: jak najbardziej 
A: a kto by to mógł być?. Ewentualnie i, i co by zadecydowało, o tym, że to taka instytucja, osoba, nie wiem organizacja... 
R: no to na pewno trzeba mieć kilku kandydatów, żeby móc wybrać taką osobę, żeby, bo też trzeba się skupić, żeby ta, taka osoba znała specyfikę powiedzmy tych organizacji, artystycznych powiedzmy. Czyli wiadomo, żeby nie promowała na przykład w malarstwa, tylko i wyłącznie, tylko, żeby się skupiła, nie wiem, na muzyce, malarstwie, teatrze, żeby gdzieś kompetencje takiej osoby sięgały szeroko, czyli na pewno to by musiała być taka osoba. Tu jest jedna rzecz, co w Krakowie jest bardzo trudne do osiągnięcia. 
A: [śmiech] 
R: Żeby to nie była osoba, że tak powiem skorumpowana, czyli tak zwane kolesiostwo, które no to teraz ja będę tym rzecznikiem, ty, ty, ty i powstaje ten sam problem. Tylko, że znowu my tutaj jesteśmy, nie wiem. Mi się wydaje, że to ktoś, ktoś zupełnie nowy, albo nie wiem z młodego środowiska, kto zupełnie jest oderwany od tych zaskorupiałych że tak powiem instytucji, które teraz są. 
A: A jak można by go wybrać? No bo kilka propozycji mówiła Pani i spośród tych propozycji po prostu 
R: No i było coś takiego. Przecież Stowarzyszenie Teatrów Nieinstytucjonalnych powstało po to, żeby pomóc teatrom takim 
A: no właśnie. To był mieć taki rzecznik, albo jest, ja nie wiem 
R: jest Prezes Stowarzyszenie Teatrów Nieinstytucjonalnych, który tak naprawdę bardzo narzeka na swoją działalność z Urzędem Miasta. Co prawda jest podpisane porozumienie, ale zawsze, nie na tyle, żeby starczyło na reklamę, żeby starczyło... Właściwie oni dostają, całe stowarzyszenie dostaje tyle pieniędzy, żeby móc utrzymać scenę na Kanoniczej, ale już nie starcza na reklamę, bo tak naprawdę...  Czy Pani widziała powiedzmy w Wyborczej taką reklamę jaka ma Teatr Stary, albo Teatr Słowackiego 
A: no nie 
R: żeby na przykład Teatr na Kanoniczej miał taką reklamę. Nie ma. Czyli tak zwany Rzecznik Stowarzyszenia Teatrów Nieinstytucjonalnych, czyli Prezes tego Pan Henryk Pasiut nie jest w stanie przebić się. 
A: A czy on jest jakby Rzecznikiem państwa Fundacji, czy nie jest tak traktowany w ogóle? 
R: no na pewno jest osobą, która gdzieś tam reprezentuje nas również, prawda. No bo my należymy do 
A: no właśnie 
R: stowarzyszenia i zawsze jest tak, że jeżeli też my piszemy od siebie projekty, i tak samo on mówi, no to jakie chcecie projekty w ramach „SteNu”. Albo napisze ten projekt w ramach „STeNu” prawda. Ale...Powiem szczerze, dzisiaj w, na dzień dzisiejszy w Krakowie to jest za małe dla Urzędu Miasta, dla Urzędu. Po prostu Pan Henryk Pasiut nie ma takiego przebicia jak powiedzmy dyrektor Orzechowski, który przyjdzie i tupnie nogą i Teatr Słowackiego dostanie 100 tysięcy więcej, od tak albo 200 tysięcy, bo to nie ma znaczenia 
R: Przepraszam. Albo milion [wróciła respondentka] 
R: no albo milion no tak 
R: bo to była taka sytuacja, że nasz znajomy, który też prowadzi teatr w Krakowie 
R: też jest w Stowarzyszeniu Teatrów Nieinstytucjonalnych 
R: tak. Prowadzi, on był na zebraniu dyrektorów teatrów instytucjonalnych i nieinstytucjonalnych 
R: gdzie też się nie zaprasza wszystkich dyrektorów, bo gdyby tak było, to, Ana też powinna być na tym zebraniu, a nie została zaproszona 
R: a więc właśnie, to, to wtedy jeszcze nieważne. W każdym bądź razie była taka sytuacja, że on powiedział nam, że sam był świadkiem, jak bodajże chyba dyrektor Bagateli powiedział, no przepraszam bardzo, ale co to jest w ogóle za dotacja w tym roku. Tutaj jeszcze potrzebujemy półtora miliona, żeby była taka i taka sytuacja. I proszę sobie wyobrazić, że praktycznie na oczach wszystkich, no to klepniemy jeszcze półtora miliona 
R: a 20 tysięcy więcej dla „SteNu”  już się nie znalazło 
A: Rozumiem. Czyli można by, „STeN” mógłby być ewentualnie takim rzecznikiem, jednak nie ma tej siły przebicia? 
R: tak 
A: i jakim rozwiązaniem w tym momencie mogło by być? Żeby. No bo wiadomo, Teatr Stary, znaczy no ma siłę przebicia z wielu powodów, tak? 
R: znaczy może, gdyby się faktycznie wszystkie fundacje, stowarzyszenia skrzyknęły. Nie wiem, może jakiś strajk [śmiech] 
A: [śmiech] 
R: coś tak spektakularnego, żeby powstało, żeby Urząd się przestał liczyć 
R: to znaczy przypuszczam, że musiałyby się na przykład jakieś, takie fajne, jak, to mówię pod naszym kątem, jak skrzyknąć i zorganizować gdzieś tam faktycznie poprzez sponsorów, poprzez innych 
R: tak, ale 
R: nie włączając w to w ogóle Urzędu Miasta, jakieś duże przedsięwzięcie - typu festiwal, typu happening 
R; ale (96:40) [w tle] 
R: ale a nóż, widelec. I wtedy, jakby to miasto zobaczyło, ooo, proszę, a dlaczego nas tam nie było, no nie wiem dlaczego nas nie było. To przepraszam, że wtedy by była taka sytuacja 
R: może tak. Ale też nie jestem pewna, czy by to było, zadziałało 
R noo bo z drugiej strony mógłby sobie Urząd miasta uu sobie radzą, więc, 
A: aha 
R: skoro sobie radzą, to niech sobie radzą 
A: aha 
R: poradzimy sobie, no to fajnie, tylko, że wie Pani to jest jeszcze kwestia taka, że gdyby do tego doszły media, wszystko, i był też szum 
R: ale Ana 
R: przecież Urząd Miasta jest tak próżny 
R: tak, ale zobacz, ja Ci przecież mówiłam przed chwilą, o tym, że krytycy, czy tam dziennikarze nie mogą napisać. Tak samo było na przykład przyszli, dużo dziennikarzy, było na „Klinice” i nawet z jedną osobą rozmawiałam, zapytałam dlaczego nie ma żadnej recenzji? W takiej i, w  takiej gazecie. Niestety nie mogę napisać, bo nie mam, bardzo bym chciała, nie mogę napisać, bo nie mam na to zlecenia. Może gdyby się pojawiło w Krakowie 10 spektakli o eutanazji, to wtedy bym napisała. Czyli chodzi o to, że Kraków jest, to się musi coś spektakularnego, wielkiego, nie wiem, drugi Wawel musiałby zostać wybudowany. 
R: Festiwal o tematyce eutanazji na przykład, w tym momencie można by było napisać 
R: I w tym momencie jakby Teatr Baraka z spektaklem, „Klinika dobrej śmierci” mógłby, mógłby się, zaistnieć. Ale tak nie. Jest za mała inicjatywa dla nich. 
A: Rozumiem. No teraz... 
R: Wie Pani co 
A: mhm 
R: Na przykład, chociażby sam fakt tego, że jakby nie było jesteśmy w samym centrum Kazimierza, mamy o wiele lepsze warunki, jeśli chodzi o (98:22), to jest przy Szerokiej. To Festiwal Kultury Żydowskiej do której też dołącza się Urząd Miasta, bo to jest właśnie wielki festiwal Kultury Żydowskiej itd. Itp. No Miejsce jest, to jest Szeroka 6 (Mainholz) to jest jedno z takich, z bardziej znanych miejsc, ale też w sensie właśnie kulturalne itd. Itp. Już samo to, gdzie jesteśmy, to też świadczy o tym, że nie jesteśmy gdzieś tam, z, no nie wiem, z Teatrem powiedzmy z Prokocima, czy, czy na przykład z 
R: nie obrażajmy tutaj nikogo 
R: nie, nie ja nie obrażam, bo tu nie chodzi o obrażanie, bo to jest tylko kwestia tego, że dla nich to nie ma znaczenia no. Po prostu. 
A: Rozumiem. Czyli tak naprawdę nie rozmawiałyśmy o kwestii Rzecznika, czy on by się przydał, czy nie, bo rozmawiałyśmy o tym, czy fundacje, no tutaj specyficzna Fundacja artystyczna, tak, czy powinny się zebrać razem, mieć jakiegoś jednego rzecznika, czy może każda powinna działać na swoją rękę? 
R: na czy mi się wydaje, że można by było zrobić taką sytuację, że gdzieś tam Rzecznik jest niezbędny, podobnie jak dobry menadżer w teatrze, czy gdziekolwiek, też w fundacji, czy... 
R: ale specyfika w Krakowie jest niestety tak trudna 
R: tak 
R: bo ja tutaj powiedziałam o, o Henryku i 
R: taak 
R: i w sumie to miał być rzecznik teatrów nieinstytucjonalnych i niestety nie ma przebicia 
A: ale dlaczego nie ma przebicia, co jest, czemu? 
R: wie Pani, pewnie przypuszczam, że gdyby była taka sytuacja, że uczepiliśmy się tej nieszczęsnej Pani Dymnej, ale przypuszczam, że gdyby była taka sytuacja, że pani Dymna zagrała by u nas w spektaklu, to by pieniądze od razu były. Bo pani Dymna by też poszła, zadzwoniła, by powiedziała, słuchaj Staszek jest taka i taka sytuacja, będę teraz grać w takim i takim spektaklu, weźże daj, daj jakąś dotacje. To są niestety układy 
A: czyli kwestia układów po prostu. Coś jeszcze? 
R: Nic dodać nic ująć 
A: [ze śmiechem] no nie jest to optymistyczne zakończenie naszej rozmowy. Mam nadzieję, że się w końcu uda zrealizować taki... 
R: Znaczy mnie się wydaje, że, że 
A: projekt. 
R: tak jak mówię no, małymi kroczkami gdzieś tam powinniśmy być z tego zadowoleni. Bo gdzieś tam jesteśmy zadowoleni 
R: tak 
R: Natomiast tak jak mówię no jest to opłacone ciężką nie tylko pracą, ale takim też zniżaniem się, kłanianiem się, a to nie powinno na tym 
R: walką 
R: i walką. Nie powinno, wie Pani no, nawet 
R: to powinno cieszyć 
R: już powiem no, nawet mogłaby być taka sytuacja, że ewentualnie... chociaż, to wcale nie jest powiedziane, ale też nie obrażając nikogo. Jeżeli ktoś by przyszedł i powiedziałby, że potrzebuje 50 tysięcy, ktoś kto w ogóle nie jest związany z kulturą, a chciałby robić kulturę w sensie takim, że będzie robić spektakl, a nie ma jakby w tym, w tej kwestii wykształcenia itd. Itp. I, I na przykład rozumiem, że mogliby się zastanawiać, i powiedzieć, no, no tu jest jednak ryzyko, tu jest ryzyko, no, no on widać nie zna się na tym 
R: to są profesjonalni ludzie 
R: profesjonalni twórcy, my wszystkich, no wie Pani no, na przykład teraz nam scenografię będzie robić były dyrektor teatru jeden z najbardziej, jednym z najbardziej znanych scenografów w Polsce i, i, więc to nie jest tak. 
A: No dlatego mówię, że życzę powodzenia w tym, żeby przekonać Urząd Miasta do, do przedsięwzięć. Czy coś chciały by Panie dodać do naszej rozmowy? 
R: nie ja się chciałam dopytać do czego to jest też potrzebne 
A: ale to tak ewentualnie, już kończę tak, myśl dodać 
R: my dziękujemy