Imię i nazwisko osoby sporządzającej transkrypcję: Ewelina Hołownia 
Wywiad: A_KRA091_161011.22_M17 
Czas nagrania: 73 min 3 sek. 
Ankieter: Agnieszka Otręba 

A: Możemy zaczynać. Na początku chciałam pana prosić o taką krótką historię powstania organizacji. Jakby pan mógł powiedzieć w skrócie kiedy powstała, kto był założycielem? 
R: Nasza organizacja została założona, rozpoczęła działalność pod datą 7 maja 1958 roku, Polski Komitet Pomocy Społecznej, żeby wszyscy wiedzieli, została zarejestrowana w 15 października 1958 roku, i od tego czasu minęło ponad 50 lat. Działamy, funkcjonujemy dla dobra osób najbiedniejszych. 
A: mhm 
R: Coś jeszcze w tym? 
A: Bo organizacja ma rzeczywiście długą historię. Chciałam tak może zapytać pana, może orientuje się pan w jakim (celu) powstała ta organizacja? 
R: Cel i zadania określa statut. Możemy przeczytać. Celem PKPS jest dobrowolne, bezinteresowne niesienie różnorodnych form pomocy osobom i rodzinom, które z różnych przyczyn niezdolne są do rozwiązywania swoich życiowych problemów, w szczególności ludziom starszym, niepełnosprawnym, chorym, samotnym, zagrożonym demoralizacjom, rodzinom pozbawionym środków do życia, ubogim i bezradnym. Celem PKPS jest kształtowanie postaw społecznych sprzyjających bezpośredniemu uczestnictwu na rzecz osób potrzebujących pomocy, bądź wspieranie takich działań. W tych dwóch zdaniach zawiera się całość. 
A: A jeszcze chciałam się pana zapytać, bo wiadomo, że jak organizacja się rejestruje w KRSie to pisze statut, który jest nieco szerszy,  szczególnie określa cele, które realizuje, żeby później nie było problemu. Czy może pan powiedzieć jak obecnie wygląda realizacja tych celów statutowych? 
R: To znaczyja mogę powiedzieć, co tu w małopolsce... 
A: tak, oczywiście. 
R: ... dzieje. Cele statutowe są (w pełni) realizowane. Środki na realizację tego celu jakby są różne. Sfery naszej działalności naszej są jakby również różne. 
A: A jakie działania państwo teraz, obecie prowadzą? 
R: To znaczy, w tej chwili, w tej chwili, mówię, jakby o małopolsce, o zarządzie, znaczy ma strukturę, bo to jest taka, taka... 
A: Później do tego przejdziemy. (Do tego też jest pytanie.) 
R: Organizowaniu  usług opiekuńczych w domach, mieszkaniach podopiecznych. Na przykład w naszym przypadku tutaj w Krakowie, bo w skład naszej organizacji, jesteśmy zarządem wojewódzkim, jest 12 organizacji, tak zwanych jednostek podstawowych, między innymi w Rabce, na ten przykład zarząd miejsko gminny w Rabce. Jest organizowanie usług opiekuńczych, no, u osób starszych, samotnych, które same sobie nie radzą, w miejscu ich zamieszkania. Aktualnie na terenie Krowodrzy ponad 650 osób obsługujemy w tym celu, jest to działalność na zlecenie gminy miejskiej Kraków, która jakby finansuje to. Zatrudniamy w tym celu ponad 220 osób. 
A: Czy (to są pracownicy stali) czy to są wolontariusze? 
R: To są osoby zatrudnione, albo na umowę o pracę, albo na umowę zlecenie. Wykonujemy jakby to na rzecz miasta i na zlecenie, na zlecenie miasta Kraków. 
A: A czy można powiedzieć, że są państwo jakby takim... 
R: Proszę? 
A: ...ośrodkiem pomocy społecznej? To znaczy tak, że... 
R: To nie jest ośrodek pomocy społecznej. 
A: No tak, ale na przykład takich działań, które podejmują, że na przykład ośrodek pomocy społecznej opiekuje się osobami starszymi i na przykład tam pracownicy chodzą i pomagają im... 
R: To znaczy bo my świadczymy usługi w miejscu zamieszkania podopiecznych, u osób samotnych, starszych. Natomiast Ośrodek Pomocy Społecznej jakby my współpracujemy z MOPSem, Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej, umowę w imieniu miasta podpisuje MOPS, kwalifikacja tych osób, odbywa się w ten sposób, że pracownicy socjalni zatrudnieni w MOPSie, no, robią wywiad środowiskowy i na podstawie tego wywiadu kwalifikują osoby, które się, że tak powiem kwalifikują do, wymagają takiej potrzeby (opieki). Następnie zlecają nam (4.35) w ciągu dwudziestu czterech godzin mamy objąć taką osobę. Skala, zakres tego obowiązku, czyli zakres jakby czasowy, to jest dwa razy w tygodniu po trzy godziny. Bywają i (że w każdym dniu jest opieka) w zależności od schorzenia danej osoby. 
A: A czy jeszcze może pan powiedzieć jak długo pan działa w Polskim Komitecie Pomocy Społecznej? 
R: Ja? 
A: Tak 
R: Mogę. Około 2 lata. Niedługo. 
A: To rzeczywiście. Wydaje mi się, że nie ma większego (sensu pytać) na przykład, (o założycieli) bo tak szczerze mówiąc to mnie zastanawia, czy na przykład, bo to był 58 rok, czy to założone było przez państwo, czy może jakieś osoby? 
R: Znaczy to było... To znaczy, w ogóle Polski Komitet Pomocy Społecznej w pewnym okresie czasu, czyli jak został założony w 58, rozumiem, że była to inicjatywa pewnie odgórna. Natomiast on funkcjonował, funkcjonował w jakiś sposób korzystając z pomocy finansowej państwa, bo tak by nas nie było, były pewne etapy, które funkcjonowały. Natomiast po zmianach, które się zaczęły w roku 81-ym zmieniło się wszystko. Praktycznie, jak mówię, zmienił się ustrój, zmieniły się sytuacje, gospodarcza, polityczna i tak dalej. Jedno się nie zmieniło, bo z jednej strony pozostali te osoby, którym się z różnych przyczyn się w życiu nie udało, one wymagają pomocy od bliźnich, od państwa, od samorządów. I z drugiej strony, z drugiej strony były osoby, które mają serce na właściwym miejscu i wtedy tym osobom, no jakby pomagały. I duża grupa takich ludzi była właśnie skupiona w Polskim Komitecie Pomocy Społecznej, to siłą i jakby no częściowo i rozpędu, częściowo siłą własnego serca, chęci funkcjonowało. Czasy były różne, bo w pewnym momencie po prostu skończyły się wszelkie dotacje. Nie ma i do dnia dzisiejszego my nie jesteśmy dotowani, jesteśmy (instytucja) charytatywną. Jeśli nawet mówimy o usługach opiekuńczych, które na rzecz miasta to odpłatnie z tego w jakiś sposób się, można powiedzieć się utrzymują, utrzymujemy. A nasz statut również mówi o tym, że paragraf 75 punkt 5, mówi o tym, że można dobrowolne datki na naszą działalność składać, osoby fizyczne, prywatne, osoby fizyczne czy firmy, mogą. No i z tego również (korzyści mamy). Aczkolwiek skala zjawiska nie jest duża. 
A: A czy państwo w takim wypadku są organizacja pożytku publicznego? 
R: My spełniamy, my spełniamy funkcje organizacji pożytku publicznego, natomiast statutu organizacji nie mamy. Mieliśmy w 2007 czy szóstym, jak ja przyszedłem, to już nie było. Natomiast formalnie rzecz biorąc zgody na stosowanie statusu organizacji pożytku publicznego jako organizacja nie mamy. 
A: A czy mogę tak z ciekawości zapytać dlaczego? Ponieważ wiadomo, że wiążą się z tym jakieś korzyści. Na przykład można się ubiegać o 1% podatku... 
R: Tak, ale czasem koszty są większe niż przychody. I w naszym przypadku rok było tak, według tej informacji, która ja posiadam, większe koszty były niż pożytki z tego. 
A: A jakie takie koszty mogą być związane tak, pytam z ciekawości szczerze mówiąc. 
R: No na przykład badanie bilansu przez... To znaczy inaczej. Struktura nasza organizacyjna polega na tym, że jest rada naczelna, która posiada osobowość prawną i która tego typu rzeczy załatwia tylko rada naczelna. To jest na terenie kraju mamy kilkaset organizacji podstawowych, które z różnych, no, w różnym układzie funkcjonują. Koszty, koszty nawet bilansu, który jest jakby bilansem zbiorczym dla wszystkich, no musi specjalna spółka badać mająca uprawnienia, bilanse rady naczelnej, a to jest jakby kosztowna, kosztowna sprawa. No poza tym tak naprawdę, naprawdę to Rada Naczelna załatwia, ponosi koszty, no a jeżeli nawet odpisy są, to jedno z tych podstawowych, no to czyli się bilansuje. No a jak ja przyszedłem to już nie było. Żebyśmy mieli jasność, nie chcę się wypowiadać, według informacji, które ja mam to koszty przerosły przychód. 
A: Rozumiem. 
R: Z bilansu jest po prostu mała organizacja nawet, nawet rejonowa, która założy, która ich, ich bilans, czy to, to jest żaden problem. Natomiast u nas jest to powiedzmy machina ogólnopolska. 
A: Rozumiem. (A państwo są właśnie), mają taką właśnie strukturę hierarchiczną. Czyli państwo działają na terenie małopolski, pod państwem są te wszystkie... 
R: Jest Rada Naczelna, która działa na terenie całej Polski. Rada Naczelna posiada osobowość prawną i wszelkie uprawnienia z tego wynikające posiada tylko Rada Naczelna, która to Rada Naczelna na przykład wszelkie związ, sprawy materialne, finansowe, zakupy, sprzedaż czegokolwiek to jest w gestii Rady Naczelnej. Rada Nacz... Natomiast następnie jakby szczebel pośredni to są zarządy wojewódzkie, które działają w ramach upoważnień udzielonych im przez Radę Naczelną. I na przykład zarządy wojewódzkie nie mogą występować o fundusze unijne, bo nie maja osobowości prawnej. Może tylko Rada. Jeżeli już mówimy o tych... może Rada Naczelna, bo w ślad za tym, wnioskami o fundusze unijne, kryje się pewne zabezpieczenie, no majątkowe, niemajątkowe, do czego my nie mamy uprawnień, do, do tych spraw. 
A: A czy to jest może dla państwa jakąś przeszkodą? 
R: Proszę? 
A: To że na przykład państwo nie mogą się starać o środki unijne, tylko, że właśnie jako całość Polski Komitet? 
R: No czasem może być przeszkodą. Może być, ale nie do końca. 
A: mhm. 
[śmiech] 
A: Bo państwo są właśnie taką organizacją nadrzędną z terenów małopolski... 
R: My z kolei w małopolsce zrzeszamy 12 organizacji podst... na dzień dzisiejszy. Było więcej, zdecydowanie więcej, ale jest jak jest. 
A: A jakie właśnie państwo podejmują decyzje dotyczące tych innych organizacji zrzeszonych w małopolsce? 
R: To znaczy? 
A: To znaczy... Bo rozumiem, że organizują państwo pomoc społeczna na terenie miasta Krakowa i zrzeszają państwo również te 12 innych organizacji. I na czym właśnie polega takie zrzeszenie? Jaka jest państwa rola właśnie w tym? 
R: Znaczy my jakby koordynujemy, udzielamy pomocy prawnej i częściowo materialnej. Natomiast w tej chwili, na przykład dużą akcją jest prowadzenie, rozdział żywności w ramach unijnej pomocy, tak zwany program, program PEAT. My, w imieniu państwa polskiego występuje Agencja Rynku Rolnego, Która to Agencja Rynku Rolnego podpisuje stosowne umowy z Unią Europejską, a następnie na terenie Polski podpisuje, w dół idąc, z czterema organizacjami ogólnopolskimi w tym PCK, PKPS, Banki Żywności, i Caritas. Jedną z tych, PKPS jest jedną z tych czterech, podpisuje Rada Naczelna umowę ogólną, następnie jakby przydziela, przydziela przydział jakby na poszczególne zarządy wojewódzkie w zależności od siły tych zarządów. Natomiast następnie my jak dostaniemy pulę, rozdzielamy ją na jednostki podstawowe. Prowadzimy tutaj, mamy na terenie województwa, miasta Krakowa mamy magazyn centralny, który wynajmujemy (12.41) z lampami i tak dalej. Jednostki podstawowe sobie biorą, no tyle ile w danym momencie mogą i rozprowadzają wśród swoich najbiedniejszych, które to, to organizacje, no, mają większe rozeznanie w terenie, w terenie jakby. No i na przykład pokazuje współpracę tutaj, jakby, jakby w tym zakresie. 
A: A jak wygląda jeszcze struktura organizacji całości Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej? 
R: Rada Naczelna, zarządy wojewódzkie, jednostki podstawowe. Trzy, Trzyszczeblowe. 
A: I państwo są właśnie tym zarządem wojewódzkim? 
R: Średnim. 
A: A czy u państwa jakoś wewnętrznie jest tak, że... 
R: Proszę? 
A: Czy u państwa wewnętrznie, w zarządzie wojewódzkim jest jeszcze jakieś na przykład rady, czy tylko jest właśnie jeden organ decyzyjny? 
R: No jest zarząd, zarząd jako zarząd wojewódzki, a następnie są zarządy jednostek podstawowych. 
A: Rozumiem, że jest kilkuosobowy ten zarząd? 
R: No do 15 osób. 
A: A jak w ogóle wygląda podejmowanie decyzji w całym Polskim Komitecie Pomocy Społecznej? 
R: To  znaczy? Statut pewne decyzje zastrzega dla jednostek podstawowych, dla szczebla średniego i dla Rady Naczelnej i zjazdu jako takiego, który raz na 5 lat się odbywa. To jest jako najwyższa, najwyższa władza nasza, no taka. 
A: Chciałam się zapytać, czy jak państwo podejmowali jakieś decyzje dotyczące całości województwa małopolskiego, czy państwo prowadza konsultacje z organizacjami podrzędnymi czy tak może... 
R: Prowadzimy. Tak, tak. Z podrzędnymi, no to jeśli wszystko ma funkcjonować, to na zasadzie współpracy się jakby opiera. Natomiast w skład zarządu wchodzą przedstawiciele jednostek podstawowych. Także to nie ma, ze to jest obok, czy poza, no dlatego, że zarząd się składa z przedstawicieli jednostek podstawowych, bo my tu jesteśmy z działalności samorządowej dwie osoby, no. 
A: Rozumiem, że państwo chcą pozostawać w kontakcie z tymi jednostkami... 
R: Tak, oczywiście. 
A: (podrzędnymi) 
R: Oczywiście. 
A: Wspomniał pan właśnie, że u państwa pracuje około 220 pracowników stałych, a czy są może jeszcze jacyś wolontariusze? 
R: Nie mamy umowy, zgodnie z ustawą o wolontariacie, nie prowadzimy takiej działalności w oparciu o wolontariat jako taki. Natomiast pracują osoby oczywiście społecznie, my to nazywamy w cudzysłowiu „ludzie dobrej woli”, którzy pracują na jakby podobnych zasadach, społecznie, ale nie ma, nie ma, że tak powiem podpisanej umowy o wolontariacie jakby z nimi. 
A: To znaczy nie mogą państwo dać 
R: Prawnie nie mogę ich nazwać wolontariuszami 
A: zaświadczenia, gdyby na przykład chcieli? 
R: że byli wolontariuszami? 
A: mhm. 
R: Nie. To znaczy nie mamy takich osób, no. Natomiast, natomiast, gdyby znalazła się grupa osób, na przykład studentów, na przykład z uczelni z wydziału Uniwersytetu Pedagogicznego, powiedzmy, bo mamy współpracę ze studentami z Uniwersytetu Pedagogicznego, czy z Instytutem socjologii, no to nie ma przeszkód, jakby formalnych. 
A: Aha, rozumiem. Czyli po prostu brak chętnych ludzi, którzy by chcieli się podjąć takiego... 
R: Noo... Na dzień dzisiejszy to jakby nie zaskoczyło, wszystko możliwe. Nie ma przeszkód prawnych jakby co, do tego. 
A: Rozumiem. Przeszkody są bardziej motywacyjne, czyli po prostu (nie ma tych ludzi), którzy się jakby zgłaszają. 
R: No ja mogę podać przykład. Powiedzmy myśmy, myśmy Uniwersytet Pedagogiczny... 
[przerwa na sprawdzenie czy się nagrywa] 
R: ...na podstawie z Uniwersytetem Pedagogicznym nawiązaliśmy współpracę, i w semestrze zimowym w tym roku było u nas dwudziestu dziewięciu studentów z III roku z pedagogiki specjalnej, opiekun osób niepełnosprawnych i starszych, i odbywali u nas praktyki jakby zawodowe, półroczne, semestralne, gdzie ci studenci chodzili do osób tych starszych jako, no, pomagali, przyglądali się. No i w efekcie po zakończeniu praktyk, są przypadki, że pojawili się u nas jako  pracownicy na umowę zlecenie. No a niektórzy, myślę, że w wakacje będzie ich więcej. Jakby to jest ta praktyczna, praktyczna nauka zawodu przez studentów. 
A: Na pewno jest to korzystne, ponieważ wiadomo, że jest więcej rąk do pracy i możecie państwo więcej, więcej osobom pomóc. (Czyli to się wiąże może)... 
R: Nie to znaczy nie my decydujemy komu pomagamy, tylko Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej wskazuje komu mamy pomóc. Na pewno osób w Krakowie jest więcej do pomocy, natomiast, gdyby miasto miało więcej środków to podejrzewam, że skala zjawiska byłaby większa. Kraków się po prostu, miasto się starzeje. 
A: No tak, większość osób w Polsce, jednak mimo wszystko. A jeszcze się chciałam zapytać, czy może są organizowane jakieś zebrania, tutaj z terenu małopolski, na przykład? 
R: To znaczy? 
A: Członków, bo jest zarząd, który spotyka się jakoś cyklicznie, czy nie, czy po prostu jeśli zajdzie taka potrzeba? 
R: To znaczy statutowo, to co najmniej dwa razy w roku się ma spotkać. Natomiast spotykamy się od potrzeby. Akurat w tej chwili jesteśmy tak zwanym okresie sprawozdawczo – wyborczym, raz na 5 lat wybieramy władze i w jednostkach podstawowych w tej chwili u nas odbywają się te pięcioletnie, co 5 lat zebrania sprawozdawczo – wyborcze. Będziemy mieć następne ósmego dziewiątego, część już się odbyło i w miesiącu czerwcu wszystkie się odbędą. Jesienią mamy zjazd wojewódzki, gdzie wybiera się na ten zjazd delegatów, natomiast w przyszłym roku jest zjazd Rady Naczelnej, centralny zjazd, gdzie wybiera się władze nasze. 
A: To rzeczywiście wyborczy. A (jak jeszcze) wygląda struktura w organizacjach podstawowych? 
R: Tak samo jest zarząd, jest zarząd. No zarząd jest. Przy czym wszystkie to są jakby funkcje społeczne. Nie mamy płatnych stanowisk. Nie ma, nie ma na to środków. 
A: Rozumiem. (0.9) Właśnie, jeszcze chciałam się zapytać odnośnie całości Polskiego Komitetu Pomocy Społecznej. Czy państwo na przykład nawiązują jakieś kontakty z innymi na przykład rządami wojewódzkimi? 
R: Znaczy my tu w zarządzie wojewódzkim na pewno, na pewno nawiązujemy z polskim...yyy...to znaczy wewnątrz? 
A: tak, wewnątrz. 
R: No, nie ma jakby współpracy, natomiast spotykamy się. Rada naczelna organizuje takie spotkania dwa razy w roku co najmniej, gdzie wymieniamy poglądy, doświadczenia. 
A: A czy te spotkania są (jakoś pomocne) dla państwa późniejszych (działalności)? 
R: Tak. Tak. Tak. No bo różny rząd, że tak powiem, uwarunkowania w różnych regionach polski, aczkolwiek te punkty wspólne są. 
A: A czy tak państwo na co dzień napotykają jakieś problemy związane z państwa działalnością? Czy muszą państwo walczyć z jakimiś problemami? 
R: [parsknięcie] Oczywiście, oczywiście. 
A: Co jest takim największym problemem, z którym państwo się (20.33) 
R: To będzie brak środków. 
A: Brak środków. 
R: Brak środków finansowych. Brak środków. To jakby jest to, pieniądz jest korzeniem wszelkiego zła. 
A: Tak. 
R: [śmiech] Tak mówią, no ale ten korzeń jednak musi być, żeby życie funkcjonowało. Nie ma, nie ma wprost... To znaczy my organy samorządowe można, ogłaszają pewne granty za świadczenie usług takich czy innych, można w tych startować i, ale środki, które są przeznaczone są na konkretne cele. Natomiast brak jest finansowania na działalność tak zwaną statutową, tego, tego jakby nie ma. 
A: A jeszcze mnie interesuje taka rzecz. Ponieważ państwo nie maja osobowości prawnej, czy na przykład mogą państwo się ubiegać w jakiś konkursach, które na przykład ogłasza Urząd miasta Krakowa? 
R: Tak. Na podstawie upoważnienia z Rady Naczelnej. Rada Naczelna daje nam upoważnienie i na tej podstawie tego upoważnienia możemy się ubiegać. Tak jest. Zarówno w Urzędzie Wojewódzkim jak i zarówno w organach samorządu terytorialnego jak i rządowego powiedzmy. 
A: A z jakimi państwo się kontaktują organizacjami innymi? 
R: To znaczy my na co dzień z PCK, Bankiem Żywności w ramach tam tych... Natomiast, natomiast niezależnie od tego jakby, na terenie, na, małopolski w ubiegłym roku podpisaliśmy taki Małopolski Pakt na rzecz Ekonomii Społecznej, i jesteśmy jednym z, to jest podpisane uroczyście [respondent pokazuje dokument] To są jakby wszystko oryginały, 12 marca 2008 roku. Jesteśmy jednym z sygnatariuszy tego tutaj paktu, woje, przedstawicielem województwa małopolskiego Fundacja Arka, Fundacja Partnerstwo dla środowiska, Wspólnota Nadziei, Fundusz (Partnerski). No jest, jest członkami 
A: Nawet miasto Kraków. 
R: Tak Miasto Kraków, tez Stowarzyszenie OSA, Uniwersytet Jagielloński instytut socjologii, Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie, Stowarzyszenie Rodzin Zdrowie Psychiczne, Starostwo Powiatowe. Także ten kontakt jakby, jakby jest, poprzez regionalny ośrodek polityki społecznej, z którym jesteśmy w stałym kontakcie. Na przykład w tej chwili wykorzystując jakby, wykorzystując, no korzystając z funduszy unijnych, Regionalny Ośrodek Pomocy Społecznej robi nam, robi szkolenie i na przykład u nas 15 opiekunek objętych było 120 godzinnym szkoleniem w zakresie podnoszenia kwalifikacji zawodowych, w sobotę mieli egzamin końcowy, wszyscy zdali, zakończyli. No pół roku jakby trwało. I to jest właśnie ten Małopolski Pakt na rzecz Ekonomii Społecznej. Ma za zadanie jakby zbliżać, nawiązywać, jakby te organizacje nawiązywać, nawiązywały ze sobą kontakt. No już w tej chwili członkowie założyciele, (to jesteśmy my). 
A: Tak rzeczywiście [oglądając dokument] 
R: natomiast... starostwo powiatowe w Krakowie, stowarzyszenie. Natomiast w tej chwili już jest kilku innych przyjętych do tego paktu, natomiast my jesteśmy członkiem założycielem. Czyli jakby od początku, od początku problemy, problemy te jakby interesujemy się. 
A: A czy może pan powiedzieć jak doszło między innymi do zawarcia tego paktu? 
R: No to się sprawa jakby toczyła dosyć, dosyć długo, pewnie przez 2 lata. Pakt był pod honorowym patronatem byłego (premiera) Mazowieckiego. Z Krakowa tutaj Uniwersytet Ekonomiczny jakby funkcjonował w tym, i Regionalny Ośrodek Polityki Społecznej. My jako organizacja, w pewnym momencie podjęła, no jakby byliśmy w kręgu zainteresowania tym, tym tematem. Dołączyliśmy do sprawy. Bo to już funkcjonuje, funkcjonuje w sposób oficjalny już drugi rok. Odbywają się pewne szkolenia, szkolenia, spotkania, cykliczne, bo to tak jest. I mamy po prostu teraz możliwość no, no poznania się z innymi organizacjami, tak jak tutaj pokazywałem kto, kto jest, spółdzielnie socjalne, Małopolska Agencja Rozwoju Regionalnego, czyli przekrój, przekrój spraw, no firm, instytucji jest różnorodny. Problemy różnorodne, więc nawzajem jakby się, się uzupełniamy, ta wymiana poglądów jest. 
A: A czy może jeszcze pan powiedzieć, co było takim głównym motorem, czy siła napędową, żeby jednak ten pakt był zawarty? Rozumiem, że oczywiście później wszystko fajnie się toczy, tylko, że to chyba jednak zawsze jedna osoba, czy jedna organizacja (podejmuje działania)? 
R: Nie mam. Nie mam takiej wiedzy. Nie mam takiej wiedzy. 
A: A czy może mi pan powiedzieć na czym właśnie polega jeszcze członkostwo w takim pakcie bo rozumiem, że są spotkania na którym państwo wymieniają się właśnie jakimiś doświadczeniami... 
R: Poglądami na pewno, na pewne sprawy. Dokształcamy (się na kursach) organizowanych przez, jakby korzystając z pomocy Unii, Unii Europejskiej. I w tej chwili w rocznicę, w rocznicę, w rocznicę tego paktu również była na terenie kombinatu, kombinatu metalurgicznego, kiedyś Lenina, teraz Sędzimira, a teraz mieliśmy tam spotkanie, w którym uczestniczyli również, również posłowie, senatorowie, aktualnie byli członkowie, członkowie tutaj z Krakowa, którzy tworzyli, jakby zmieniali tą rzeczywistość. No na przykład pan Mieczysław Gil, czy inni posłowie, którzy byli, gdzie, gdzie, że tak powiem, no cały dzień prawie mówiliśmy o przemianach, które się, które się tutaj toczyły od dwudziestu, dwudziestu lat. I jak ten nasz pakt ma się wpisać w aktualną rzeczywistość, w którym kierunku jakby mamy iść. 
A: A co jest właśnie głównym celem tego Paktu? 
R: Proszę? 
A: Co jest właśnie głównym celem Paktu? 
R: Jest rozwój ekonomii społecznej na terenie małopolski, który możliwy jest w szczególności poprzez, czytamy? [uśmiech] 
A: Ja sobie przeczytam w Internecie także, bo pewnie będzie do ściągnięcia 
R: pogłębianie wiedzy mieszkańców terenów małopolski z zakresu ekonomii społecznej, w szczególności wśród podmiotów ekonomii społecznej. Tworzymy pewne spółdzielnie socjalne również jakby w ramach tego Paktu. Polepszenie przypływu informacji z zakresu ekonomii społecznej pomiędzy zainteresowanymi podmiotami, wypracowanie ram instytucjonalnych i prawnych umożliwiających rozwój podmiotów ekonomii społecznej. Wypracowywanie mechanizmów finansowych pozwalających na rozwój podmiotów ekonomii społecznej, bo tak na dobra sprawę to, to nie bardzo wiadomo było co to jest ta ekonomia społeczna i to, to się rozwija w ostatnich latach można powiedzieć kilku latach dosyć, dosyć dynamicznie przenosi się na grunt Polski. 
A: Rozumiem, czyli głównych celem Paktu było krzewienie ekonomii społecznej. A jakie są konkretne działania podejmowane w ramach tego Paktu przez organizacje członkowskie? 
R: Ja na przykład, podałem przykład , że 15 osób żeśmy w tej chwili przeszkolili. Na przykład, od nas, dwie osoby uczestniczą w szkoleniu takim dziesięciodniowym na rzecz ekonomii społecznej i funkcjonowania pomocy społecznej i opieki społecznej, bo to nie jest jakby tylko ekonomia społeczna. I w tej chwili, w tej chwili jakby kształcimy się. 
A: Rozumiem. Czyli głównie w ramach tego paktu na chwilę obecną przeprowadzane są różne szkolenia, które mają na celu pogłębienie wiedzy na temat ekonomii społecznej. 
R: Ekonomii społecznej i no na przykład próbujemy utworzyć przedsiębiorstwo socjalne, to znaczy nie my, ale już są, są pewne przedsiębiorstwa utworzone. 
A: I one... 
R: Spółdzielnie socjalne. 
A: I one właśnie funkcjonują sprawnie? 
R: Funkcjonują. Jak. No tutaj tez mamy spółdzielnię socjalną. [szuka w dokumentach] Stowarzyszenie na rzecz Rozwoju Psychicznego i Opieki Środowiskowej. To jest jakby ta sfera społeczna, nazwijmy, nazwijmy to przedsiębiorstwo społeczne, to jest przedsiębiorstwo, które funkcjonuje bez zysku, aczkolwiek, no, na funkcjonowanie musi zarobić, no. 
A: Zadam takie (przewrotne) pytanie. A jakie korzyści czerpią państwo z członkostwa w tym pakcie? 
R: To znaczy wymiernych, finansowych jakby żadnych. Natomiast korzyścią jest dla, dla nas to, ze poszerzamy swoją, swoją wiedzę, nawiązujemy pewne kontakty, które w przyszłości na pewno zaowocują. No i tak jak mówię,  w tej chwili przeszkoliliśmy 15 osób i umiejętność... Nasza opiekunka idąc do osoby starszej, chorej nie wie co zostawia, co zastanie u tej chorej powiedzmy osiemdziesięcioletniej osoby, samotnej. I w momencie kiedy otworzy drzwi, to, może, może zastać no różną sytuację. I musi wiedzieć jak tej osobie w danym momencie pomóc, bo już za parę minut ta pomoc może być jakby spóźniona, między innymi to miało na celu praktyczne przeszkolenie tych osób, żeby im, że tak powiem, pokazać jak powinni się zachować w sytuacjach, no być może ekstremalnych w danym momencie. 
A: Tak, to rzeczywiście jest bardzo, bardzo cenne. A czy w ramach tego Paktu utrzymują państwo jakieś bliższe kontakty z paroma organizacjami? 
R: No tak jak mówię, są cykliczne spotkania, gdzie się spotykamy, gdzie omawiamy właśnie te sprawy i dzielimy się, dzielimy się swoimi jakby osiągnięciami, czy nie osiągnięciami, jest fundacja Arka, która działa, gdzie rozpowszechnia, czy upowszechnia to działanie, być może pod wpływem tego, że... Miasto Kraków [mamrotanie] Miasto Kraków ogłosiło przetarg na prowadzenie noclegowni dla mężczyzn w Nowej Hucie, na Makuszyńskiego się mieści. To jest 200 osób, 200 miejsc dla mężczyzn bezdomnych, w tym 60 osób to jest jakby wydział schroniskowy, gdzie dla osób leżących, osoby, które, które ze szpitala, ze szpitala nie maja się gdzie poruszyć, to są przewożone na przykład do tej noclegowni. Prowadziła to poprzednio, poprzednio Polski Komitet yyy Polski Czerwony Krzyż, przez 15 lat ta noclegownię. Natomiast skończył się, skończył się jakby okres na który była zawarta umowa i miasto ogłosiło nowy konkurs na prowadzenie noclegowni. I jakby korzystając z wiedzy nabytej, którą mamy z tego paktu, spośród innych, mówię, z przeszkolenia naszych osób zamierzamy złożyć, złożyć, uczestniczyć również w tym konkursie. Takie prace jakby przygotowawcze, prowadzimy rozeznanie. I liczymy... jak się startuje po to żeby (32.21) się, nie tylko my startujemy. 
A: A czy właśnie gdyby nie było tego paktu, to państwo byście się zdecydowali na startowanie w tym konkursie? 
R: To znaczy gdybyśmy na przykład mieli mniejsze doświadczenie, w przeszkoleniu mniej doświadczoną kadrę, jakby mniej przeszkolona, bo te, że, żeby tak powiem, konkurs wygrać musi być, musi kadrę swoją, to byłoby nam trudniej, byłoby nam trudniej. 
A: A czy może jeszcze państwo współpracują z innymi organizacjami niż poza paktem? Utrzymują kontakty jakieś? 
R: Znaczy na pewno w ramach usług, w Krakowie świadczy usługi, w części Krakowa PKPS, w części PCK, a w części Stowarzyszenie Świętej Salawy, to jest takie stowarzyszenie, gdzie w ramach tych działalności usługowych no, no kontaktujemy się, wymieniamy swoje, swoje jakby doświadczenia, opinie co do, co do pracy. 
A: A czy tez jest tak, że czasami to organizacje udzielają pomocy na przykład państwa, pana organizacji, kiedy na przykład potrzebują, potrzebuje pan pomocy, czy tez może pan udziela pomocy innym organizacjom? 
R: No pewnie nie odmówiłbym w momencie, kiedy, gdy byłaby taka potrzeba, no. 
A: A nie było takiej sytuacji, że na przykład ktoś zwrócił się z prośbą o pomoc do pana organizacji, tak inne organizacje, nie mówię o osobie jakieś prywatnej. 
R: O konkretną pomoc nie. Natomiast współpraca na zasadzie wymiany poglądów jakiś, czy... No. W tym zakresie powiedzmy. 
A: Bo to jest taka, szczerze mówiąc, sytuacja specyficzna, ponieważ państwo działają wszyscy na jednym polu. I wiadomo, że czasem może się rodzić jakaś konkurencja. Czy na przykład istnieje jakaś konkurencja między... 
R: Jeśli gmina ogłasza przetarg i składa, składa na noclegownię i PCK i PKPS i... to musi być konkurencja. Natomiast, natomiast w momencie, kiedy już ktoś wygra no to, no to się pomaga, no. 
A: A czy ta konkurencja może jakoś stymuluje, czy działa pozytywnie później? 
R: No na pewno tak, tak. 
A: A czy są może jakieś negatywne skutki tej konkurencji? Że na przykład organizacje ostro ze sobą rywalizują i później... 
R: Nie sądzę. Nie mam takiego odczucia. 
A: Teraz chciałam zapytać pana o coś takiego. Jak pan rozumie współpracę między organizacjami pozarządowymi? [respondent milczy] Co rozumie pan przez współpracę pomiędzy organizacjami pozarządowymi? 
R: Znaczy współpraca polega na wymianie poglądów i wymianie doświadczeń, no jakby we wzajemnym działaniu we wspólnym obszarze powiedzmy zainteresowań. Jeżeli usługi w Krakowie są i zarówno PCK i PKPS no to ta współpraca musi być, bo jedna organizacja jakby jest za mała na objęcie całego Krakowa, w tym sensie, nie. Więc ta współpraca jest. 
A: To znaczy z tego co pan powiedział, na przykład wspólnym działaniem na polu pomocy społecznej jest pomoc osobom potrzebującym. 
R: Na przykład. 
A: A czy jest tak może, że na przykład państwo kontaktujecie się z na przykład Polskim Czerwonym Krzyżem i omawiacie, że państwo świadczycie takie a nie inne usługi, a Polski Czerwony Krzyż inne. Czy to są może podobny zakres pomocy? 
R: On jest podobny, tylko w różnych jakby obszarach i w różnych miejscach powiedzmy, no. Ja bym podkreślał, że ja jestem dwa lata dopiero tutaj i ja jakby pewne sprawy zastałem. Niektóre sprawy można rozwinąć, wprowadzić nowe elementy, ale obydwie organizacje już kilkadziesiąt lat działają, więc już pewne zasady współpracy są jakby ugruntowane, no. 
A: A czy mają państwo właśnie takie jakieś zasady współpracy między, taka umowę niepiśmienną? 
R: Nie rozumie... 
A: Jakieś takie stałe zasady współpracy, które nie są zapisane, a które tak funkcjonują na zasadzie takiej niepisanej umowy? 
R: Nie. Nie sądzę... 
A: A jak na przykład powinna wyglądać taka zdaniem pana taka modelowa współpraca między organizacjami takimi na terenie miasta Krakowa? 
R: Hmm [myśli] nie zastanawiałem się nad tym jaka powinna być. No na pewno, na pewno powinna, powinna być jakby w sposób (0.7)[myśli] kontakty osobowe, wymiany doświadczeń, omawiania, czy nawet w pewien sposób podział, podział zakresu, zakresu świadczonych usług, jeżeli dana organizacja robi coś dobrze, jeżeli krwiodawstwem zajmuje się PCK, to nie ma najmniejszego powodu, to robi to dobrze, żeby PKPS się w to, w to jakby włączał. Jeśli PKPS rozprowadza na przykład żywność unijną bo mamy w skali, w skali kraju to organizacja nasza ma 15% tej żywności, natomiast PCK tylko 2%, więc tutaj w małopolsce my w większym przypadku, nie wiem czy PCK by w ogóle rozprowadzało, albo w śladowych ilościach. Więc tutaj, tutaj jakby my zagospodarowujemy tą część powiedzmy. To tak podałem dwa przykłady, krwiodawstwa i... 
A: A jak pan (38.04) na terenie województwa małopolskiego? Pomiędzy organizacjami pozarządowymi w tych (38.12)? 
R: mówiłem o województwie w tym momencie. 
A: aha. Rozumiem 
R: [mamrotanie] Natomiast podejrzewam, że podobna sprawa jest również w tych, w gminach, czy mniejszych ośrodkach w Rabce czy w innych. Jest podobnie. Bo my troszku jakby na miejscowym terenie. 
A: A jeszcze jedna taka rzecz mnie interesuje. Czy jak państwo na przykład kontaktują się z jakimiś innymi organizacjami to znają państwo poszczególne osoby, które na przykład kierują tymi organizacjami, czyli są w zarządzie? 
R: No... Po to mają właśnie na celu te spotkania, ten Pakt, żeby te osoby się nawzajem, nawzajem poznały. Ja mówię, ja tu przyszedłem jakby z zewnątrz, tych osób nie znałem, ale już, już za te dwa lata to się poznało, na pewno taa. 
A: A czy uważa pan, że może takie kontakty nazwę to tak nieformalne... 
R: Są wskazane. Na pewno. Są wskazane. 
A: Ale mogą potem owocować na przykład podejmowaniem jakichś wspólnych działań? 
R: No mogą, mogą. Na pewno tak. 
A: A czy nie myśleliście może państwo, żeby wspólnie z jakąś organizacją podjąć jakieś działanie, żeby na przykład uczestniczyć w jakimś przetargu organizowanym przez Urząd Miasta? 
R: Na dzień dzisiejszy nie, nie współpracowaliśmy. Ja mówię, uczestniczymy z PCK, ale na zasadzie konkurencji, ale z kolei, z kolei myśmy startowali na Krowodrzę, (inną) dzielnicę, więc tez nie do końca ta konkurencja. Natomiast akurat myśmy startowali na Krowodrzę, to Stowarzyszenie Świętej Salawy składało wniosek, więc tu była rzeczywista konkurencja, jakby autentyczna. Natomiast po, po wygraniu konkursu współpraca jest dalej, nie to, że się gniewam, że jedni wygrali a drudzy niey. 
A: To taka pozytywna konkurencja, która stymuluje między innymi do podnoszenie kwalifikacji, żeby mieć większe szanse? 
R: Tak, tak. 
A: A czy pan uważa, że może jest jakiś taki klucz do współpracy pomiędzy organizacjami pozarządowymi? 
R: No pewnie tak, no. Podnoszenie wiedzy po prostu tych osób, tych organizacji. To jest, nie bez celu pokazałem to, pokazałem to [o dokumencie]. Natomiast może jeszcze wspomnę przy okazji o jednej działalności, a mianowicie klubów. Kluby Seniora. Bo nasza organizacja od wielu, wielu lat prowadzi własne kluby seniora i mamy w tej chwili na terenie Krakowa, to jest 7 takich Klubów Seniora PKPSów, dwa lata temu były 4, a w ogóle to było kilkanaście klubów PKPSowskich. Bo różna kolej rzeczy była i po prostu pewne sprawy podupadały. Natomiast w tej chwili jakby próbujemy to odbudować. I w ramach, w ramach tych klubów, bo ja przykład mogę podać, ten Klub (41.30) w Nowej Hucie, gdzie, gdzie w tych samych jakby, jakby pomieszczeniach my się spotykamy i spotyka się również Klub Anonimowych Alkoholików, który ma swoje, jakby, jakby problemy. My się spotykamy 3 razy w tygodniu, oni 2 razy w tygodniu jakby na zakładkę powiedzmy. Ale ta współpraca jest. Na pewno razem się spotykamy przy okazji jajecka wielkanocnego, na pewno przy okazji wigilii się, spotkań wigilijnych, noworocznych więc te, ta jakby współpraca, współpraca jest. Ci, ci jakby członkowie Klubu Anonimowych Alkoholików korzystają również z naszej pomocy żywnościowej i odzieżowej, i odzieżowej. Więc to jest to przykład jakby współpracy na innym polu. 
A: Rozumiem. Bo ogólne korzyści to między innymi są z tego, że mogą państwo (płacić) pojedynczo i (później dzielić się tym jakoś) 
R: No niekoniecznie dlatego, dlatego, że ten klub na przykład, o którym mówię, to on jest utrzymywany jak gdyby ze środków środowiskowych, dom kultury utrzymywany przez miasto. Natomiast nasi ludzie są na zasadzie wypożyczenia jakby tego klubu dwa, trzy razy popołudniami. Natomiast ten klub środowiskowy, klub kultury jakby funkcjonuje, funkcjonuje cały czas. Natomiast my tam prowadzimy dodatkowe jakby spotkania. Ci ludzie, (badania OBOPu) wykazały, że, przeprowadzone na osobach starszych, że największym problemem dla osób starszych jest co? 
A: mmm (43.17) braku zajęcia? 
R: Nie. Samotność. 
A: aha 
R: samotność. Nie problemy finansowe są na pierwszym miejscu, aczkolwiek też. Natomiast według przeprowadzonych badań to samotność jest głównym, głównym źródłem jakby, jakby zniechęcenia nawet do życia. Te nasze kluby seniora mają właśnie za zadanie tych ludzi jakby zintegrować, wyprowadzić ich z domu, żeby się spotkali, jakieś wyjścia do kina czy teatru, czy wyjazdy są również i i, no. I (kosmetyczki) i wieczorki taneczne, bo to przecież seniorzy są po pięćdziesiątce, to już się wiek seniora jakby zaczyna. Także, jest to, jest to pewien taki pozytywny, pozytywny (etap). 
A: A czy można powiedzieć właśnie... A na czym jeszcze polega współpraca właśnie między innymi, z tym Klubem Alkoholików? 
R: No tak jak powiedziałem, że po prostu spotykamy się, czy wspólne na przykład jakieś wycieczki jak się robi, no to od nich też. 
A: Rozumiem. 
R: Czyli ta współpraca po prostu, no mówię, wyjścia wspólne, czy, czy, czy nawet jakieś takie spotkania wspólne. 
A: I nie współpracują państwo na przykład jeszcze z jakąś inną organizacją na terenie małopolski? 
R: Jeszcze? 
A: Mhm. 
R: Nie w tej chwili. 
A: Tak chciałam tylko zapytać, czy czegoś nie pominęliśmy istotnego, co jest dla nas ważne. A czy uważa pan, że ta współpraca jest efektywna czy nie? 
R: Współpraca jest zawsze efektywna. Jak się współpracuje to są jakieś korzyści, gorzej gdyby była taka zła, toksyczna rywalizacja [śmiech] Powiedzmy, bo jak jest rywalizacja to jest normalnie, natomiast gorzej jak się takie stosunki toksyczne rodzą, gdzie jest po prostu konflikt. Nie ma, nie ma takiego przypadku. 
A: To bardzo dobrze. 
R: Znaczy ja nie doświadczyłem. 
A: A na jakich polach możliwa by była jeszcze współpraca między organizacjami pozarządowymi? 
R: Bo na przykład ja mówię w tej chwili, w tej chwili zakładamy, przymierzamy się do udziału w konkursie o noclegownie, więc jest tam dwustu, dwieście miejsc na dla mężczyzn samych, zimą jest tam nawet więcej. Więc być może na tym polu coś możemy współpracować. (Tak widzimy jakiś obszar)[mamrotanie] gdzie możemy współpracować z innymi. 
A: Tak czysto hipotetycznie, czy na przykład byłaby taka możliwość, że na przykład pana organizacja z innymi specjalizującymi się w pomocy społecznej mogłaby współpracować z jakąś... 
R: Tak jak mówię [mamrotanie] 
A: (Na przykład z jakąś) organizacją, która zajmuje się dziećmi? 
R: No wszystko jest możliwe. Wszystko jest możliwe. A tak naprawdę każdą organizację tworzą ludzie i jacy są ludzie, taka jest organizacja, no. A w ogóle stowarzyszenie, organizacja, żeby istnieć musi mieć swoich członków, bo to tak na , natomiast ton nadają jakby każdej organizacji pracownicy etatowi, którzy są na, a u nas takich jakby nie ma, bo nie ma środków. Jakby były środki, byłoby więcej pracowników etatowych jakby życiowo, finansowo związane były z tym, to na pewno inna by była. Natomiast co innego jest jakby to jest na zasadzie wolontariatu, czy ludzi dobrej woli, no. 
A: I to jest taką przeszkodą, że na przykład nie macie państwo środków, żeby utrzymać stałych pracowników etatowych, tylko na zasadzie umowy zlecenie. 
R: No nie mamy w ogóle żadnych jakby środków. Znaczy nie ma, nie ma coś takiego jak finansowanie. Natomiast środki, które ewentualnie pozyskujemy, to są z grantów, ale są one na konkretne cele. Natomiast możemy również być wspomagani, jakby przez osoby dobrej woli, które stać na to i finansują. 
A: Rozumiem A jeszcze takie pytanie. Na jakich polach, pana zdaniem, nie jest możliwa współpraca między organizacjami pozarządowymi? 
R: Nie ma takiego pola. Ja uważam, że na każdym polu jest możliwa. 
A: Chciałam poznać pana opinię na ten temat... 
R: Tak. 
A: ...dlatego zadałam to pytanie. [przewraca kartki] A czy zdarza... a jeszcze się chciałam zapytać o właśnie udział w konkursach w których, są ogłaszane przez Urząd Miasta Krakowa. Czy jest tak może... w ilu konkursach państwo braliście już udział dotychczas? 
R: To znaczy my zakresie swojego obszaru, swoich zainteresowań jakby, to mamy, mówię prowadzimy Kluby, 5 klubów, 7 w sumie w tej chwili Klubów Seniora, więc miasto ogłasza właśnie grant na prowadzenie, na tego typu działalność, to jest jeden obszar, a drugi obszar to prowadzimy pomoc żywnościową, tą żywność rozdajemy jakby, jakby za darmo unijną. Natomiast, natomiast ponosimy pewne koszty, na przykład magazynowania, na jakieś tam umowy zlecenie dla, dla tych, więc to jest jakby drugi obszar grantowy, gdzie występujemy do Urzędu Miasta. I w tych obszarach, w tych obszarach jakby od kilku lat otrzymujemy pewną pomoc finansową na te konkretne cele. 
A: A czy może mi pan powiedzieć też, jak wygląda taka procedura konkursowa, która jest ogłoszona przez Urząd Miasta? 
R: No ogłaszają w Internecie i warunki są przedstawione, kto może uczestniczyć i na jakich zasadach, na co są środki przeznaczone. 30 dni na złożenie wniosku łącznie ze wszystkimi załącznikami, gdzie jest potrzebny bilans i KRS i osoby upoważnione. No i się składa, komisja konkursowa się odbywa, jeżeli jest wszystko w porządku to jest, a jeżeli nie ma załączników na przykład, to nie jest to (49.33). 
A: To znaczy nie ma czegoś takiego... 
R: Proszę? 
A: że jest komisja i na przykład sprawdzają, czy wszystkie dokumenty są, jeśli nie ma, to na przykład proszą o uzupełnienie, tylko, że taka organizacja już przepada w tym konkursie? 
R: Ja mam przykład, że w zeszłym roku występowaliśmy do Urzędu Wojewódzkiego i brakło jednego załącznika i nie byliśmy rozpatrywani. Ma być wszystko, to wszystko. 
A: A czy są jakieś jasne zasady przyznawania tego konkursu. To znaczy jakoś są punktowane? Na jakiej zasadzie się to odbywa? 
R: Punktowane są, ale to jakby nie do mnie pytanie, dlatego, że po prostu jest powołana przez prezydenta komisja konkursowa, w skład której są i przedstawiciele organizacji społecznej, rady miasta, jest komisja kilkuosobowa, która punktuje odpowiednio i jest wygrany konkurs. 
A: A czy państwo później otrzymujecie na przykład decyzje jaka zapadła przez tą komisję konkursową? 
R: No tak 
A: w postaci na przykład, że taka i taka, że ma tyle i tyle punktów, i taka organizacja wygrała? 
R: Tak. Znaczy, że organizacja dostała tyle i tyle środków jest to ogłoszone w Internecie, no i w ślad za tym dostajemy (50.46). I nigdy to nie jest kwota wnioskowana. 
A: Czyli zawsze mniejsza? 
R: No. 
A: A czy może państwo otrzymują jakiś kontakt z pracownikami Urzędu Miasta Krakowa? 
R: To znaczy no kontakty jakby robocze, nie? Natomiast pracownicy, pracownicy Urz... w momencie kiedy, kiedy, że tak powiem ogłoszony zostaje konkurs to pracownicy jakby zobowiązani są udzielać pewnych wskazówek, informacji, co się za tym kryje, jakby, jakby, no nie wiem, nie ukierunkowywać, ale po prostu wskazywać oczekiwania, co, co oczekują. I takie, że tak powiem napisaliśmy wniosek, no to w taki sposób, że tak powiem się zasięga opinii, czy coś nie jest, jest tak czy inaczej. 
A: A czy można by tak powiedzieć, że podejmują państwo z Urzędem Miasta Krakowa wspólne inicjatywy na podstawie tych konkursów, które państwo wygrywają? 
R: To znaczy my, jakby w imieniu miasta powiedzmy nazwijmy to jest jeden z zakresu działalności miasta w obszarze tematyki społecznej, więc miasto jakby zleca. Jest ta współpraca, czyli można powiedzieć na rzecz miasta wykonujemy pewne... 
A: działania. 
R: działania, usługi, nawet można by do tego się jakby posunąć. Czyli pomagamy miastu w rozwiązywaniu pewnych, pewnych problemów, które to rozwiązywanie polega na tym, że no jakby jakąś kwotę tam miasto daje, natomiast jest to kwota niewystarczająca, my jakby siłami własnymi robimy to. Mamy nadzieję lepiej niż miasto, bo gdyby miasto musiało za wszystko zapłacić bez tej otoczki społecznej, to na pewno by to więcej kosztowało. 
A: A czy państwo może...czy jak przebiegają państwa kontakty z MOPSem, bo wskazują państwu osoby, którym mają państwo udzielić pomocy, czy może są jeszcze jakieś inne kontakty? 
R: To znaczy... 
A: Nie muszą. 
R: Nie, nie. To znaczy my jesteśmy jednostką samorządną i samodzielną i z MOPSem po prostu swojej działalności statutowej, jakby MOPS do tego nic nie ma. 
A: (53.02). 
R: Natomiast, natomiast z MOPSem pole... współpraca polega na tym, że w imieniu prezydenta MOPS ogłasza usługi, konkursy o prowadzeniu usług, no i prowadzenia noclegowni również Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej. Te kontakty muszą być w momencie jeżeli wygraliśmy, bo to jest konkurs, na 3 lata, to kontakt na bieżąco, bo my mamy specjalne, osobne konto bankowe, na które MOPS przelewa środki, a my z tego się rozliczamy. MOPS ma prawo w każdej chwili, co miesiąc dajemy sprawozdania, przedstawiciele MOPSu mają prawo kontroli, i tak dalej, kontroli finansowej i kontroli merytorycznej, no bo my wykonujemy usługę na zlecenie MOPSu i MOPS również w trakcie, pracownicy socjalni, na bieżąco chodzą do tych pracowników, do tych osób u których my wykonujemy jakby usługi. Trochu powiedzmy w zakresie kontrolnym, ale nie tylko bo, bo, po prostu, bo MOPS nie może stracić z punktu widzenia pracownicy socjalnej tych osób, bo dziś jest powiedzmy tak, (a za rok) ta osoba inaczej się czuje, ma inne problemy. Czyli ten kontakt z przedstawicielami MOPSu jest w momencie kiedy się, jakby wygraliśmy konkurs, można powiedzieć na bieżąco. 
A: A czy może jest tak, że czasami MOPS na przykład udziela pomocy, jeśli państwo mają jakieś pytanie, na przykład jak tą sprawę rozwiązać? Czy pracownicy są chętni, żeby państwu odpowiedzieć, czy raczej... 
R: Ale w tej sprawie, w której współpracujemy? 
A: Tak. 
R: Tak. Tak. No ale to jakby się odbywa nie na poziomie pewnych dwóch instytucji, tylko na poziomie pracowników i to niekoniecznie szczebla dyrektorskiego, powiedzmy, tylko bezpośrednio po prostu pracownik socjalny współpracuje z naszą koordynatorką, która, która. Natomiast jeśli są jakieś istotniejsze sprawy no to wtedy dopiero współpracujemy na wyższym poziomie. 
A: To tez można powiedzieć, że wszystko zależy od osób. A jeżeli na przykład pracownicy są chętni... 
R: No nie, bo to jest ich obowiązkiem przecież. U nas te osoby na usługach też są na etacie przecież. To ich praca, zarówno pracownika socjalnego jak i tutaj. No jeżeli współpracuje się już kilka lat, to się rozwija te osobiste kontakty, jakby ewidentna sprawa. 
A: A czy na przykład była kiedyś taka sytuacja, że Urząd Miasta poprosił państwa jako przedstawicieli organizacji pozarządowych o na przykład pomoc w podjęciu jakiejś decyzji dotyczącej pomocy społecznej w obrębie Krakowa? 
R: Nie umiem tak precyzyjnie powiedzieć, aczkolwiek spotkania pani, pani wiceprezydent organizuje w Urzędzie Miasta (dwa razy w roku) może częściej w tych, w obszarze tej tematyki, no bo... 
A: A na czym polegają takie spotkania? 
R: są przedstawiciele, przedstawiciele właśnie tych różnych organizacji, które działają w tym obszarze Miasta Krakowa, czy jakieś kilka miesięcy temu było w ogóle prezentowane opracowanie na rzecz osób starszych, na rzecz populacji jakby, jakby miasta Krakowa w jakiś sposób się ta sytuacja rozwija, bo w naszym przypadku jakby stale, stale miasto Krowodrza częściowo (stały obszar miasta) to są w większości ludzie, ludzie starsi. Młodzież jest jakby na peryferiach, i tu się rodzą pewne problemy. 
A: I czego jeszcze takie spotkania właśnie dotyczą? Rozumiem, że czasem są jakieś opracowania, przedstawienia, czy... 
R: Tak. 
A: Czy na przykład jest może tak, że czasami Urząd Miasta, czy wiceprezydent Miasta Krakowa, bo na przykład pewne rzeczy powinny być rozwiązane? 
R: To znaczy mnie jest trudno powiedzieć, bo ja pracuję tylko w pewnym wycinku. 
A: aha. Rozumiem. 
R: Natomiast to, w którym my, no to wycinek to jest, to jest powiedzmy no procentowy, procentowy, no nie wiem, 2 % czy ileś, natomiast skala zjawiska jest dużo większa. W tym, że ja nie uczestniczę i na pewno takie spotkania się odbywają i to. Bo to o czym mówimy, o pomocy osobom starszym, to jest tylko ten wycinek w miejscu ich zamieszkania. Natomiast całe setki ludzi są po prostu zgromadzone w domach, dziennych domach pomocy społecznej, czy w szpitalach, czy w jakimś... Cała sfera jakby osób z niedorozwojem różnego rodzaju no, no, i w instytucji jest całe (57.56) z którymi miasto współpracuje. No ja jakby nie mam wiedzy na ten temat. 
A: Znaczy ja się zastanawiałam bardziej pod takim kontekstem, że na przykład jeżeli Urząd Miasta na przykład chce jakąś decyzję, czy jakiś projekt rozpocząć i na przykład opiniuje w tej sprawie, na przykład pyta o zdanie innych organizacji pozarządowych? 
R: Pewnie pyta, natomiast nie miałem z tym styczności. 
A: Rozumiem. A brał pan udział właśnie w takim spotkaniu, które było organizowane przez Urząd Miasta? 
R: Tak. 
A: Na czym ono jeszcze polegało? 
R: No jakby na zastanowieniu nas z problematyką czy pokazaniem kierunku z którym należy iść i czego się możemy jakby spodziewać. Bo to, że przykładowo jest 650 osób w Krowodrzy objętych tym programem, to gdyby Urząd Miasta miał (więcej pieniędzy)[cicho bardzo] I zakres jakby, jeżeli ktoś ma w tygodniu dwa razy po dwie godziny, no to spokojnie mógłby mieć dwa razy, czy trzy razy po trzy godziny. I to jest mówię temat, który trudno sprawdzać, szybko narasta, jakoś miasto będzie musiało sobie z tym poradzić. 
A: Czyli na przykład wiceprezydent przedstawiła na przykład Urząd Miasta co robi na tym polu? 
R: No wiceprezydent jakby słowo wstępne, natomiast wymiana poglądów między organizacjami, które się jakby tym zajmują przedstawiciele MOPSu, ale tam jest również no iiii inne, inne organizacje, które (popierały) miasto. 
A: Rozumiem. A jak pan właśnie rozumie współpracę pomiędzy samorządem a właśnie organizacjami pozarządowymi? 
R: (0.8) między samorządem a organizacjami... 
A: Na przykład Urząd miasta Krakowa... 
R: Ta współpraca jest na obszarze, no jakby zadań zleconych powiedzmy, no bo w innych obszarach no to trudno mówić. Jest, jest ta współpraca, natomiast, natomiast organizacje są jakby samorządne i robią. Natomiast w zakresie, w zakresie działań zleconych przez Urząd Miasta, no to jest, jest i musi, Miasto ogłaszając pewne konkursy no i liczy się z tym, że każdy może wygrać, każdy jakby może uczestniczyć, bo może składać wnioski i ta współpraca musi być. 
A: A jak powinna wyglądać taka współpraca tak modelowo, tak wzorcowo? 
R: Ja myślę, że jest dobrze, nie, nie widzę tu jakoś wzorcowo. Nie umiem powiedzieć. 
(0.4) 
A: A czy słyszał pan może o jakiś programach współpracy Urzędu Miasta Krakowa z organizacjami pozarządowymi? 
R: Jest taki program finansowany coroczny. Jest i w ramach, w ramach jakby tych, długofalowy program działania miasta i współpracy. I w ramach tego programu jakby te granty o których mówimy to one się muszą się mieścić jakby w tym przedziale. 
A: Czyli państwo mogą na przykład czerpać z tego informacje na temat tego, jakie środki Urząd Miasta Krakowa chce przeznaczyć na jakie działania? 
R: Tak. To jak mówię, to, że my w tym działamy w tym zakresie, to nie znaczy, że nie możemy poszerzyć swojej działalności, bo na pewno możemy to zrobić. 
A: Tylko mnie tak zastanawiało właśnie, jakie mogą być dla państwa korzyści z tego, że Urząd Miasta Krakowa ogłasza taki program współpracy. 
R: To znaczy jeżeli się za tym się jakby kryją jakieś środki finansowe, no to, no to jakby jest to pole do współpracy. 
A: Rozumiem. 
(10.0) 
A: Jeszcze zadam pytanie podobnie jak było w przypadku organizacji pozarządowych. Na jakich polach możliwa jest, możliwa byłaby współpraca z samorządem? 
R: z samorządem? 
A: Tak, Jaką by właśnie pan widział jeszcze szansę, że poza działaniami tymi, które obecnie. Moglibyście państwo jeszcze współpracować z Urzędem Miasta Krakowa? 
R: To znaczy my jakby jesteśmy nakierunkowani jakby na działalność pomocową, tak jak mówię dla osób starszych, natomiast jak przecież tych organizacji jest kilkaset pozarządowych i każdy jakby w swoim statucie działania ma coś innego. Jest, jest myślę aspektem tego. W każdej dziedzinie chyba można, w każdej dziedzinie można z miastem współpracować, nie. 
A: Tak, tylko musi być (voi la) na przykład z urzędu miasta, żeby podejmować taką współpracę? 
R: No być może. Ona musi być z dwóch stron. Jakby możliwości też muszą być, no bo my nie możemy się rzucać na coś na czym się nie znamy. Na czym się nie znamy, no tak. 
A: Czyli głównie właśnie inicjatorem kontaktów jest Urząd Miasta Krakowa, tak można powiedzieć. 
R: No po prostu mamy Internet, tu wchodzę w różnych miastach, wchodzę w MOPS czy innych i po prostu sobie sprawdza, co, co się jakby w temacie dzieje, niezależnie od tych naszych spotkań, gdzie... Na przykład z Internetu się dowiedziałem, że jest ogłoszony konkurs na noclegownię, no to po prostu nawiązałem kontakt, spełniamy te wymogi formalne w związku z tym przygotowujemy dokumentację, to jest jakby inna sprawa, no ale nawet jakbyśmy, jakby nie wygrali tematu, to coś nam się poszerzył horyzont, coś się nauczyliśmy, coś nowego, być może przy innej okazji się... 
A: Teraz zapytam takie, pytanie już dotyczące innych kwestii. Jak zdaniem pana, pana organizacja jest przygotowana do współpracy z Urzędem Miasta Krakowa? Znaczy chodzi mi o takie przygotowanie kadrowe. Czy na przykład uważa pan, że... 
R: O swojej organizacji się nigdy źle nie mówi. Ale mogłoby być lepiej i w tym kierunku idziemy. No. 
A: Głównie pewnie pod kątem edukowania kadry, czyli kształcenia. 
R: My w ogóle kadry jako takiej kadry nie mamy przecież, nie. 
A: A jaka jest według pana pozycja pana organizacji na terenie miasta Krakowa? 
R: No słabsza niż chcielibyśmy. 
[śmiech] 
A: Czemu jest słabsza niż by państwo chcieliście? 
R: Proszę? 
A: Dlaczego jest słabsza niż by państwo chcieliście? 
R: No widocznie za słabi jesteśmy. 
A: Czemu tak pan sądzi? 
R: Proszę? No pani pyta, bo moglibyśmy mieć lepsza pozycję i więcej współdziałać z miastem. 
A: A jak pan myśli, od czego to zależy właśnie, że państwa pozycja jest słabsza? 
R: Proszę mnie zwolnić od pytania. 
[uśmiech] 
A: Zadam teraz takie pytanie, takie troszeczkę... 
R: Znaczy wina leży pewnie po naszej stronie, no ale, ale w przeciągu tych pięćdziesięciu lat mieliśmy różne okresy, było lepiej, gorzej. A był okres, kiedy było źle, no. Natomiast, natomiast mówię, ostatnio robimy wszystko, żeby było lepiej. 
A: A jakby pan miał opisać kilkoma zdaniami pozycje swojej organizacji osobie która jej nie zna, jakby pan ją opisał? Jakich by pan słów użył, żeby opisać pozycję swojej organizacji? 
R: No pewnie zacząłbym od czasów, zakresu działania, od zasięgu terytorialnego, podkreśliłbym, że to ogólnopolska, podkreśliłbym główne jakby cele statutowe, które, które my spełniamy. No pewnie powinniśmy mówić o osiągnięciach o zakresie terenowym tutaj współpracy, no i o efektach jakby tej pracy, współpracy. No i (66.52) nie wiem co. 
A: A jakby pan ocenił siłę oddziaływania pana organizacji na terenie miasta Krakowa? 
R: To znaczy istota jest taka ,że myśmy w jakiś sposób troszeczku wyszli z obiegu, zniknęliśmy troszkę ze środków masowych, masowego przekazu, to był pewien błąd. W momencie kiedy (jakby to) pojawimy to chcemy powrócić do tamtych sytuacji związanych z mediami z Internetem i innymi środkami. Nawet ja mówię, gdzieś 3 miesiące temu zostałem zaproszony do was na wykłady ze studentami na godzinny, godzinny wykład miałem z grupa, z grupa studentów, gdzie opowiadałem o naszej organizacji. I ci ludzie jakby nie bardzo wiedzieli, że jest taka organizacja. Młodzi, młodzi ludzie, po wykładzie w tym samym, w tym samym czasie jedna z koleżanek podeszła tutaj do nas i podjęła współpracę (68.06) w zakresie usług opiekuńczych. Więc ten, tutaj jakby powinniśmy bardziej, bardziej zaistnieć. 
A: A czy pan właśnie myśli, że o tym decyduje siła między innymi organizacji, to znaczy ta ,która między innymi ma sławę, czy co innego może być poznawalne to sprawia że staje się silniejsza? 
R: To znaczy na pewno logo ma wpływ i historia ma wpływ, no. Bywa czasem, że, że jakby firmy nie ma, a pamięć jakby po niej jest rozpoznawalna, te ręce wyciągnięte jak w geście pomocy, one są w pewnym sensie rozpoznawane. No w zasadzie bywa czasami organizacji nie ma a szyld zostaje, utkwił w pamięci. Natomiast to żeby komuś utkwił w pamięci to z czymś musi się, musi się jakby wiązać. 
A: A co decyduje o pozycji organizacji, ogólnie? 
R: Ogólnie? 
A: mhm. 
R: Ja myślę, że od tego co robi, w zależności od działania. To jeszcze musimy dodać w tej chwili sprawa medialnego przekazu i nagłośnienia tego co się robi, bo niektórzy mogą dużo zrobić i dobrego, ale się o tym jakby nie mówi. 
A: A czy na przykład tak, że liczba zrealizowanych projektów może decydować o sile organizacji? 
R: (A kto to o tym wie?) Znaczy o sile organizacji, jakby o przekazie i że ta organizacja utkwi jakby w głowach obywateli. No może... 
A: Tak. 
R: ...w ten sposób. To nie wystarczy robić, to trzeba się po prostu pochwalić tym, że coś się zrobiło. 
A: A jeszcze przed chwileczką mówiliśmy między innymi o tym, że na przykład Urząd Miasta Krakowa ma do podjęcia jakieś decyzje, czy konsultuje z innymi organizacjami. A czy widziałby pan może taką organizację, która na chwilę obecną mogłaby być właśnie takim przedstawicielem 
R: Przedstawicielem wszystkich? 
A: tak. 
R: A nie ma czegoś takiego? Jakiegoś stowarzyszenia, nie stowarzyszenia, tylko nie ma, są chyba przy wojewódzkim, przy marszałku taki organ opiniodawczy, gdzie poszczególne organizacje typują swoich przedstawicieli. 
A: Chyba nie, bo właśnie chodzi bardziej na takim poziomem lokalnym, czyli na przykład nie wojewódzkim 
R: tylko miasto. 
A: Czyli z tego co wiem, to raczej nie ma takiego organu. 
R: Ja nawet przyznam, że nie wiem. 
A: A czy właśnie widziałby pan jakąś taką organizację, która mogłaby państwa reprezentować? 
R: Znaczy nie tyle organizacji, ile jakby po prostu swoich przedstawicieli, tam składających się powiedzmy, ja wiem, z 10 osób, przykładowo, które są wydelegowane przez organizacje pozarządowe. A przy Marszałku jest, przy Marszałku jest. Tylko można by to było jakoś przenieść. Jest jeszcze pełnomocnik przy prezydencie do spraw osób niepełnosprawnych, z którymi w jakiś sposób też tam mamy kontakt można powiedzieć. 
A: A czy na przykład... 
R: Naszą bolączką w tej chwili jest taka bolączka, że lokalowa, bo mamy magazyn żywności w Podgórzu, w Nowej Hucie, natomiast utworzyliśmy drugi oddział i chcemy się rozwijać w Krowodrzy. Mamy tą żywność unijną, tylko nie mamy lokalu na magazyn. I prowadzimy w tej sprawie rozmowy z Miastem. Mogę powiedzieć, że liczymy na pozytywne rozwiązanie, ale to jakby troszku się przesuwa w czasie. I tu jest, tu jest nasz problem. 
A: Rozumiem. 
R: Gdybyśmy mieli tutaj kawałek magazynu, to moglibyśmy funkcjonować. 
A: A jeszcze powrócę właśnie do tego, tak zwanego ciała reprezentatywnego, które by reprezentowało organizacje, czyli przedstawicieli. Na jakich zasadach powinni być na przykład wybierani ci przedstawiciele, którzy by reprezentowali interesy organizacji pozarządowych? 
R: Znaczy ja myślę, że powinni zgłaszani być przez te organizacje. Po prostu organizacje. Ale kto ostateczną decyzję podejmowałby, to nie wiem, nie umiem powiedzieć. 
A: A czy jeszcze pan by chciał coś dodać do naszej rozmowy? 
R: Nie. 
A: Może jakoś odnieść, jakieś uwagi, no to proszę. 
R: To znaczy jak będzie ostatecznie zamknięta wasza praca to ewentualnie jakby można było prosić o jakieś, jakieś wyniki. 
A: To teraz panu podziękuje za rozmowę. I sobie wyłączę.