T_KRA088_161011.21_M15 
  
Ankieterka 
•	Jak bym mogła poprosić o zgodę na nagrywanie? 
Respondentka 
•	Bardzo proszę, zgadzam się. 
Ankieterka 
•	Chciałbym poprosić o historię stowarzyszenia. 
Respondentka 
•	Dlaczego powstało, powstało z potrzeby uzyskania pieniędzy. W 2003 roku stowarzyszeniu Ukraińców o takie tu jest postanowiło uczcić pamięć mojego męża, bo to było jego 70 lecie, było by. No i było dużo rozmów kontaktów poczym nagle ja dowiaduje się, że jednak koszt przerasta ich możliwości i , że chyba trzeba będzie przełożyć na później tą imprezę, ale bardzo było ważne , żeby ta impreza odbyła się właśnie w 2003 roku bo na Ukrainie wyszedł taki wybór 400 wierszy Harasymowicza i ten wybór trzeba było wypromować no i jakoś tą pamięć uczcić, wielu ludzi było zawiadomionych i wtedy ja tak wpadałam na pomysł, że może postaram się o pieniądze i poszłam do wydziału kultury, ten wydział to ja będę się powtarzać, bo to jest jedyne miejsce skąd dostaje pieniądze. Rozmawiałam z dyrektorem, owszem oni chętnie znaczy to już jest oczywiście późno, bo rzeczywiście było późno i tylko tam kilka. Tam miesiąc był czas 
Ankieterka 
•	przed wydarzeniem? 
Respondentka 
•	zostało, żeby zrobić projekt, ale tak dla Harasymowicza to może z jakiejś tam puli, bo właśnie oni posiadają taką rezerwową, tylko, że my tego pani nie możemy dać musi pani znaleźć instytucje, która by te pieniądze przyjęła. No i jeszcze tak szukając tych pieniędzy byłam u marszałka i tam rozmawiałam, tzn. to też właściwie znajomi męża mnie tak kierowali, w tym wypadku Kobyliński Aleksander bard Krakowa miał sąsiada, który był dyrektorem, czy kierownikiem jakimś tam w tym urzędzie marszałkowskim później zresztą został senatorem pan Boroń [???] i też do niego się zwróciłam o pieniądze . Ten urząd, w żaden inny sposób tylko projekt. No, ale tak mówił, że mogła by pani, on mi tak podsunął ten pomysł, żeby stworzyć stowarzyszenie, jego ideą było, żeby w Krakowie reaktywować pewne [????] z tytułu tomu poezji Harasymowicza i autentyczny dar. No i tak byliśmy co do tego zgodni bo bardzo często spotykałam się z młodymi ludźmi śpiewającymi, którzy byli też ze mną się jakoś kontaktowali z Wrocławia. Ja tak wszystko na raz 
Ankieterka 
•	Dobrze, dobrze 
Respondentka 
•	No i oni też właśnie przyjeżdżając do Krakowa szukają, książka miała być pierwsze wydanie no i jeszcze jej, no niektóre wiersze miały swoją dodatkową historię, bo tam występuje Czesiek, a wtedy marszałkiem, to wtedy nie był marszałkiem, prezydentem Krakowa był Czesław Domagała i zastanawiamy się czy Harasymowicz ma jego właśnie na myśli. Także taką miała popularność, taką niezamierzoną, bo autor rzeczywiście myślał o Cześku, który tam był bohaterem ze Zwierzyńca. No już wracając do tego, że po rozmowie z tym panem Borożym [???] stwierdziłam, że. No i poszukałam do tej imprezy ukraińskiej znalazłam ośrodek kultury, który zgodził się te pieniądze wsiąść i potem przelać 3 tysiące. To pokryło koszty noclegu i jakiegoś jednego posiłku, czy więcej. No i i impreza się odbyła. Potem trzeba było to stowarzyszenie założyć, bo ten pomysł bardzo się w domu podobał moich córek no i tak mnie to nurtowało i zaczęłam dzwonić do zastanawiać się jak to stowarzyszenie założyć. Przede wszystkim potrzebne mi było miejsce. Wymyśliłam sobie ogród botaniczny, tam mój mąż jak nie był w Bieszczadach, to był w Ogrodzie no i znał dyrektora i jego żonę, która jest profesorem botaniki. Zwróciłam się czy by nie można było na takie właśnie spotkanie wynająć sali. Dyrektor mnie zrozumiał, rzeczywiście wyraził zgodę, ale tylko jednorazową. 
Ankieterka 
•	Szukała pani siedziby dla stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Tzn. wtedy to szukałam tylko miejsce gdzie mogłabym to stowarzyszenie założyć, ale tak w głębi serca miałam nadzieje, że będzie można się tam spotykać, ale jako [hałas] , że tylko raz to już więcej się tam nie zwracałam. Natomiast zebranie odbyłam właśnie w śródmiejskim ośrodku kultury, tam pracowało pani Warzechowa chwaląca się, że ona organizuje konkursy poetyckie często. No i dzwoniłam do dyrektora, dyrektor z kolei stara się popularyzować czy przypominać twórczość krakowskich jakiś tam kulturalny w związku z czym jest kontakt dobry. Jak potrzebowałam miejsce na spotkanie to zwracałam się do nich i ustalaliśmy termin. 
Ankieterka 
•	Kogo pani zaprosiła na pierwsze spotkanie? Kto był na pierwszym spotkaniu? 
Respondentka 
•	Ja zwracałam się przede wszystkim do ludzi, którzy znali, którzy w ostatnich latach, którzy mi się tak znaczy utrwalili w pamięci, bo tych znajomych było dużo także wiele osób pominęłam, ale, ale no, ale są oni sympatykami ci pominięci, a ci są to są. Było to 22 osoby no i kto tam był: prof. Lipiec, filozofia, no i on był , on , jego pasja jest sport taką, zresztą on ją tak realizuje w swojej twórczości i jest to takie, znaczy wykorzystuje do tych swoich filozofii, ale w jakimś okresie, znaczy to było jakoś tak w mojej pamięci, że on uczył, ale on przysłał , przywiózł mężowi medal olimpijski, który tam komitet sportowy dał i tak jakoś go zapamiętałam, więc pan Józef Lipiec. Acha, jeszcze wiem kto, co spowodowało, jeszcze te osoby brałam pod uwagę te które poznałam w Sanoku, bo w 2002, czy w 2001 roku Sanok zorganizował 3 dniową imprezę i tam występował prof. Ligęza, ja go poznałam, razem wracaliśmy do Krakowa i on wygłosił referat na temat Harasymowicza no i tak, tak jakoś wydaje mi się, że kontakt nasz był dobry. On był drugim profesorem. Jeżeli chodzi o uniwersytet to jeszcze był jeszcze jeden profesor, którego nazwiska nie mogę sobie przypomnieć. Poza tym zaprosiłam też dziennikarzy, którzy mięli z nim kontakt, więc panią Beatę Salamon, panią Ludźmierską, ale ona zmieniła pracę i coś jakoś tak, poleciła syna, więc mamy jedną osobę taką 27, 28 lat, a tak to. Znaczy profesor Ligęza jest młodym człowiekiem w stosunku do mnie co najmniej 10 lat młodszy i Lipiec. Kto jeszcze 
Ankieterka 
•	Rozumiem, że pani po prostu dzwoniła do osób konkretnych, które mogły by być zainteresowane? 
Respondentka 
•	Które mogłyby być zainteresowane tak, to jest taki przekrój to właśnie ci profesorzy, ale właśnie dlatego, że ja razem z nimi studiowałam. Tam profesor poznany dopiero co w Sanoku, to tak jakoś było. Potem, nie brałam pod uwagę co z tego wyniknie, tylko [kto jest fanem???] Kobyliński, który no niezwykle zawsze i w ogóle podkreśla i on jest tak wiernym fanem, no więc Kobyliński. Pani która prowadzi teatr taki poezja w ogrodzie pani Wioletta Zygmunt ona też jakoś tak ją poprosiłam no i czasem zwracałam uwagę, żeby się ludzie nie po, żeby to było mniej więcej opcja taka, no żeby nie było konfliktów 
Ankieterka 
•	Żeby to nie były takie osoby, które są konfliktowe? 
Respondentka 
•	Tak, tak, tak, czy tam jakoś bardzo duża lewica, bardzo duża prawica, bo to teraz 
Ankieterka 
•	Czy to pani zajmowała się przygotowywaniem wszystkich dokumentów związanych ze stowarzyszeniem? 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	Jak państwo ustalali cele stowarzyszenia? 
Ankieterka 
•	Jakie cele sobie państwo postawili na początku? 
Respondentka 
•	Przede wszystkim cele dotyczące rozwoju kultury, bo wiadomo, że to będzie stowarzyszenie promujące działalność kulturalną, no więc kultura i dorobek Harasymowicza te dwie rzeczy i promowanie przy okazji młodych twórców, bo Harasymowicza nie ma, czytać go może młody zdolny aktor, czy ewentualnie jakiś konkurs tego typu działania. 
Ankieterka 
•	Czy przed zarejestrowaniem stowarzyszania podejmowali państwo wcześniej jakąś aktywność społeczną, osoby, które zostały zaangażowane w stowarzyszeniu? 
Respondentka 
•	Tak na pewno , ale ja tak nie powiem pani, co który. Pan profesor Ligenza jest w tej chwili prezesem Stowarzyszenia Literatów Polskich, to on na pewno jest współ zaangażowany. Ten młody człowiek to studiuje psychologię, dziennikarstwo i już pewnie skończył jedno i drugie i no i gdzieś tam sobie pracuje, także ja myślę, że on. Znaczy, że oni nie są obojętni w życiu, że tacy są zaangażowani, ale to nie stanowiło jakiegoś mojego, czegoś czymś bym się kierowała przy ich wyborze, po prostu tak jak mówię przede wszystkim zwracałam się do ludzi, którzy wiedziałam, że byli przyjaźni Harasymowiczowi i nie odmówią i do ludzi, którzy, no którzy by się tak wzajemnie nie konfliktowali. Niektóre osoby, których ja nie lubiłam, nie będę mówić nazwiska, to ja go nie lubiłam to do niego nie dzwoniłam chociaż wiem, że na pewno by wziął udział. To powoduje może też, że osoby są zaangażowane w swoją pracę, w swoją karierę, tak jak młody człowiek. Jest owszem, chętnie słuchają co się dzieje i popierają wszelką działalność nie angażując się tak, nie inicjując niczego powiedzmy tak. Tzn. mam pomysł, spotkałam kiedyś właśnie profesora któregoś no i mówię, że tak 10 lat mija przydałoby się to jakoś uświetnić, tzn. coś zrobić w tym Krakowie, w którym 47 lat pisał i o Wawelu i o Zwierzyńcu i o Krakowie, no i o - no wie pani co trzeba by napisać [hałas] no dobra jak pani chce to mogę tu jakoś pomóc- no ułożyć pismo nie jest problem, ale co to pismo będzie zawierało przecież ja nie mogę prosić o pieniądze jeżeli nie mam jakiejś koncepcji, ale do tego pomysłodawców jeszcze nie znalazłam. 
Ankieterka 
•	Czyli można powiedzieć, że ma pani osoby w stowarzyszeniu, które chętnie popierają to co pani zainicjowała 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	,ale nie ma inicjatorów? 
Respondentka 
•	No właśnie trochę mi tego brakuje. 
Ankieterka 
•	Acha, rozumiem. Jeśli chodzi o cele, które sobie państwo postawili, w jakim stopniu udało się je zrealizować? 
Respondentka 
•	No to właśnie odbyło się. Miało być spotkanie na ulicy, bo jest ulica Jerzego Harasymowicza i ona jest taka, trochę mi jest przykro, bo to jest ulica niekończąca się, ale ulica ładnych domów takich, w sensie takim, że ona jest zamknięta, że nie prowadzi do nikąd i jest nieduża i stoją tam takie właśnie prywatne wille i jest tam gdzieś w okolicy Kobierzyńskiej, Kurdwanów, znaczy nie wiem tak dokładnie, ale byłam tam jeszcze wtedy kiedy to planowałam, taka duża pusta przestrzeń i nawet to już członek stowarzyszenia się podjął tego zadania, nawiązał kontakt, który podpowiedział profesor Lipiec, z panią od kultury z dzielnicy 7. Ona bardzo poparła, mogą być imieniny ulicy czy , czy jakieś święto ulicy może to tak nazwać, no i , że chętnie, ale ona nie ma pieniędzy no i zaczęliśmy szukać tych pieniędzy, ale okazało się, że znaleźliśmy tyle, żeby zrobić imprezę zamkniętą, no bo, żeby zrobić coś na ulicy to wymaga zaangażowania nie dwóch. Ten pan, który tam błądził do tej pani mówił, że ona jest bardzo życzliwa, miła, sympatyczna, ale potrzebujemy kogoś, to musi być ktoś kto będzie sprzedawał herbatę, to święto powinno trwać kilka godzin , ono powinno być takie fajne, takie dla wszystkich tam mieszkających ludzi i kto się tam zainteresuje, trzeba by ściągnąć naprawdę jakieś gwiazdy, które by przyciągnęły publiczność i on sam mówi, że w tej sytuacji to chyba nie damy rady tego zrobić sami we dwoje w związku z czym może zróbmy, ponieważ ja już nawiązałam kontakt, już wydział kultury wiedział, już wiedziałam, że dostanę pieniądze, że będzie to impreza zamknięta i wtedy zaangażowała się pani właśnie dziennikarka, bo ta impreza trochę taka miała być w Miejskim Ośrodku Kultury, ale nie bardzo te terminy odpowiadały, trudno było znaleźć wolną salę i nawet taka trochę moim zdaniem nudna, tzn. miały być to osoby, które by coś wspomniały i ktoś miał coś czytać, no i wtedy właśnie wtrąciła się ta pani dziennikarka i wymyśliła, że zrobimy "młodzież czyta Harasymowicza" no i znaleźliśmy klub Pod Gruszą, który się to zgodził nam za darmo, nieodpłatnie wynająć tą salę, no i zrobiliśmy tą imprezę, rzeczywiście był taki konkurs no czytania wierszy. Tzn. konkurs to w ogóle nie było żadnej nagrody za to tylko , tylko zaprosiliśmy młodzież, wysłaliśmy zaproszenia do szkół no i z zaznaczeniem ,że będzie możliwość przeczytania, no i tak to było. Wcześniej jeszcze zaprosiłam doktoranta z Wrocławia, który też zaangażował się w stowarzyszenie bardzo no, doktorant profesora Łukasiewicza we Wrocławiu napisał pracę magisterską, wtedy jeszcze nie pisał pracy, przysłał mi takiego jakiegoś pana i ta pani mówi do mnie - proszę pani to będzie świetne zaprosimy go, bo to młody człowiek, niech powie jak - no i to było bardzo interesujące 
Ankieterka 
•	Mhm, a on pisał o twórczości? 
Respondentka 
•	On pisał o twórczości, ale jak go zaprosiłam do domy, wyciągnęłam to, był bardzo życzliwy, bo po prostu uporządkował mi te papiery i ten , że porządek to była praca bibliotekarza. Teraz pisze, teraz dostał się na studia doktoranckie i chce tą pracę poszerzyć. Taki był życzliwy, że jak ja mam jakiś problem, trzeba szybko coś o Harasymowiczu napisać to on napisze, bo on ładnie pisze i ja już nigdy nie pisałam zresztą nawet nie studiowałam polonistyki tylko mąż socjologię, w związku z tym tam się nie piszę. Tak zawsze wolę, żeby to zrobił jakiś fachowiec i on jest autorem , w magicznym Krakowie jest taka informacja tam pisarze poeci, on właśnie ułożył mi ten tekst. Też układał pisma i jeździł ze mną w Bieszczady, bo stowarzyszenie, no to była to właśnie "młodzież czyta Harasymowicza", potem było jeszcze z krakowskich spotkań to jeszcze było, zaprosiłam teatr powszechny, monogram wystawiany w Dworku Białoprądnickim zaprosiłam aktora z teatru, który tam w Warszawie to pokazywał, żeby pokazał w Krakowie, a moim takim pragnieniem jest to [hałas] 
Ankieterka 
•	Czy udało się coś z tym barem na stawach ?[niewyraźnie] 
Respondentka 
•	[niewyraźnie] patrzę tylko co tam się dzieje, zmieniają się różne rzeczy, najpierw piekarnia, potem jakiś drobny sklep, teraz, od czasu do czasu tam jadę, ale nie mam już takich wpływowych osób. Także jeszcze wtedy to mi się wydawało, że mogłabym być jeszcze kierowniczką tego baru, takiego no gdzieś tam, może nie prowadzić księgowości, ale działalność taką poza żywieniową, no żeby program był taki fajny, no to to może bym dała radę, ale teraz to już nie wiem, dlatego zostawiam to młodszym członkom stowarzyszenia. 
Ankieterka 
•	Czy uważa pani, że te cele, które państwo sobie postawili na początku były raczej trafione, czy chybione, czy coś tam trzeba było jeszcze poprawić? 
Respondentka 
•	Czy trzeba było coś w tych celach poprawić. Nie ja myślę, że trzeba by je po prostu realizować. Cele były bardzo dobre, bo opieramy się tak jak powiedział pani kolega na autorytecie, na dobrym nazwisku i na dobrej poezji i wykorzystanie jej nie przynosi nikomu ujmy, wręcz przeciwnie jakoś wzbogaca tę kulturalną przestrzeń, ale, ale to tak właśnie jak mówię nie wiadomo kto ma to robić. 
Ankieterka 
•	Co jest pani zdaniem jakimś problemem ograniczeniem działalności stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Na pewno nie są to żadne sprawy związane z finansami, bo jak się o nie stara to się je dostanie. Mnie też nie jest potrzebny ten, miejsce , pomieszczenie, biuro też nie, tylko może to jest tak. Jest część osób, które już są na to za stare, a część takich, które już prowadzą swoje, którzy mają no są zajęci, może nie sobą, bo każdy z nas pracuje dla ludzi, ale trudno jeszcze od niech wymagać ,żeby znaleźli czas na to. Nie wiem, może to by trzeba było jakoś , może ja też powinnam coś tutaj zrobić 
Ankieterka 
•	To właśnie o to chodzi, że mówi pani , że są pomysły, że jeśli chce się zdobyć pieniądze to nie ma z tym problemu 
Respondentka 
•	Nie, pieniądze nie są problemem. Nawet właśnie tak a propo domu to nawet mięliśmy, ale tu właśnie pieniądze stają się problemem, to nawet mięliśmy zgodę na dom w Cisnej, dom po nadleśnictwie, nadleśnictwo przeprowadzało się do budynku pozostawiając piękny drewniany, piętrowy dom. No i właśnie gmina cisna się zgadzała i nadleśnictwo się zgodziło, tylko właśnie pieniądze 
Ankieterka 
•	Tzn. mięli państwo propozycję wprowadzenia się do domu w Cisnej, tak? 
Respondentka 
•	Prowadzenia działalności kulturalnej w Cisnej, bo to by było tak, na tym to powinno polegać. No, ale trzeba było 1000 zł miesięcznie dać, bo to miała być dzierżawa, czy są jakieś takie dwie formy własności, dzierżawa i wynajem, nie wiem. W każdym razie nie wiem, już nie pamiętam co, trzeba było mieć 1200 zł miesięcznie na opłaty. Ale tam były biura i wiedziałam, że obok tego 1200 wiedziałam, że jeszcze będę musiała ten dom zaadaptować, trzeba będzie znów gdzieś pisać te pisma, zatrudniać robotników no i kto tam będzie, ja? 
Ankieterka 
•	Pani mieszka w Krakowie. 
Respondentka 
•	No i tego się bałam, tych wszystkich spraw, bo przyjechać to przyjechał by każdy z nich. Mogłabym na pewno liczyć na wykład jednego profesora i drugiego i różne takie rzeczy, ale tą czarną robotę, nie czułam się na siłach. Z tymi robotnikami, już nie mówią o pisaniu pism i czekaniu na dobrą odpowiedź. 
Ankieterka 
•	Pozytywną odpowiedź? 
Respondentka 
•	Żeby mi dali te pieniądze na remont, na meble, bo to były puste biurowe pokoje, niektóre trzeba by poszerzyć 
Ankieterka 
•	Czyli bardzo dużo takich rzeczy 
Respondentka 
•	Tak, bardzo dużo, a ktoś mi jeszcze tak powiedział, dziennikarz , że oni kazali - pani stowarzyszeniu kulturalnemu, które nie prowadzi działalności gospodarczej płacić 1200 złotych miesięcznie, za tą mówię dzierżawę, ale naprawdę uciekło mi z głowy co to miało być, to oni pani tego nie chcą dać -. 
Ankieterka 
•	Oni się sami zgłosili do pani czy? 
Respondentka 
•	Tak, tzn. ja taką przez znajomości, przez sympatie do poezję takiej pani przesłałam wiadomość, że stowarzyszenie się starało o dom, bo dom stoi pusty. 
Ankieterka 
•	Acha rozumiem 
Respondentka 
•	i ja wtedy wystąpiłam, było dużo marzeń i dużo podróży ze studentem , zdjęcia robimy wyobrażamy sobie, student gotów pracować fizycznie, bo o od czasu do czasu wakacje spędza za granicą, tam Irlandia tam gdzieś, no i , no ale to wszystko było takie bardzo ładne, ale bałam się tego 
Ankieterka 
•	Rozumiem, a co uznałaby pani za największy sukces stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Nie wiem, co może być sukcesem, może to, że w ogóle jeszcze istniejemy? 
Ankieterka 
•	A dlaczego uznałaby pani to za największy sukces? 
Respondentka 
•	Właśnie tak się zastanawiam dlaczego? Dlatego, że no, że przy takim osłabiającym się kontakcie z tymi członkami założycielami to w zasadzie myślę czasem, że powinnam wykreślić już to. Wie pani to jest tak, że jak by to nazwać, może ja za dużo wymagam, ale bo jak się spotykam co wszyscy się pytają co słychać, jak coś trzeba to proszę dzwonić, proszę ja za nimi raz dzwonię i czekam i nie doczekuje się. Znaczy ludzie tak wobec mnie mają taki może wyrzut, że coś powinni robić, a nie robią, bo są zajęci czymś innym i dlatego myślę, że może ono powinno powstać z nie mojej inicjatywy i przez ludzi, którzy mają siłę na to wszystko co powinno się robić, których to będzie cieszyło, a nie tylko zabieranie czasu. Znaczy jak coś potrzebuje podpis, bo te wszystkie papiery trzeba podpisywać, to nie ma problemu, ale , ale tak myślę, że może by ulżyło tym członkom, gdyby nie mięli tego na sumieniu, że gdzieś jest tam jeszcze to stowarzyszanie i coś tam się dzieje. Jak ja dzwonię to każdy zaczyna od tego, że jest mu bardzo miło, że przeprasza, że to, że owo, że taki zajęty, ale no bardzo, bardzo się cieszy. 
Ankieterka 
•	A czy zdarza się, pani, że pani dzwoni to ktoś odmawia jakiejś pomocy? 
Respondentka 
•	Nie, nigdy nie odmawia, tylko, że czasem umawiamy się i nic z tego nie wychodzi. Po prostu umawiamy się, że zadzwoni, a nie dzwoni, albo coś takiego 
Ankieterka 
•	Acha, rozumiem, czyli, że raczej nie można liczyć na to, że 
Respondentka 
•	Tak, czasem się zdarza, że. Dlatego myślę, czy jest sens w ogóle to prowadzić. Tak sobie czasem myślę. [nie zrozumiałe] składek, żeśmy ustalili, taką minimalną, dopóki był fundusz taki, to byłyśmy, należeliśmy do normalnego banku, bo w momencie kiedy się założyło to trzeba było ten fundusz, to tam, żeśmy zebrali, otwarliśmy konto, ale bank ileś tam potrąca co miesiąc. W związku z tym ja mówię, że może jakieś spotkanie. Jeszcze miałam takie ambicje, żeby przynajmniej co pół roku się spotykać, no i tak organizowałam te spotkania w ośrodku kultury co pół roku informując co chce zrobić, czy ktoś może mi w tym pomóc. I na te spotkania przychodziło tak połowa w tych osób, do których ja wykonywałam te telefony, żeby poinformować no i na własny koszt, a potem jeszcze połowa z połowy, a kiedyś spotkaliśmy się w trójkę, a ja wynajmuje salę w ośrodku kultury, no to przestałam wynajmować salę i informuje przez telefon co się dzieje. No, a w tym roku miałam właśnie takie swoje problemy , nic się nie działo i był spokój. 
Ankieterka 
•	Czyli można powiedzieć, że jeśli chodzi o jakąkolwiek inicjatywę to zostaje to w pani ręku ta naprawdę? 
Respondentka 
•	No ja bardzo chętnie chciałabym przyjąć, żeby to ktoś inny. To jest moje marzenie. 
Ankieterka 
•	Czyli można powiedzieć nadają [???] panią bardziej niż? 
Respondentka 
•	Tak, bo tutaj jest skomplikowane, że coś robię na siłę, a za bardzo szanuję i kochałam mojego męża żeby mieć to poczucie 
Ankieterka 
•	Ale na siłę to znaczy, że czuje pani, że zmusza pani te osoby do podejmowania jakiejś aktywności? 
Respondentka 
•	Czy zmuszam? Nie, bo nikt, ja raczej informują. Zwykle jest już coś zrobione 
Ankieterka 
•	Acha, czyli dzwoni pani tylko z informacją, że już pani się udało coś zrobić 
Respondentka 
•	Że zapraszam, że aktorów np. z Warszawy, że będzie monodram wystawiony, że będzie miło. No to już jest gotowe. 
Ankieterka 
•	Czyli to wszystko tak naprawdę zostaje w pani rękach? 
Respondentka 
•	No właśnie ,dlatego ja tak myślę, że ja już chyba to stowarzyszenie, tzn. żal mi bo wiem jak strasznie wtedy kiedy zakładałam było mi, znaczy nie było trudno, bo z dyrektorem tego śródmiejskiego ośrodka, on te pieniądze przyjął, taką mam nadzieje, że będzie potrzeba , że może coś zrobimy, że może jakiś pomysł ktoś mi podsunie. Właściwie już mi podsunął, bo w tej chwili wydawnictwo jakieś tam z Wrocławia wydało pastorałki Jerzego Harasymowicza na płycie razem z tekstem no i grudzień, czy tam luty, nie więcej jak od grudnia do lutego można by zrobić promocję tej płyty. Kompozytorem jest Piotr Pałka, który robił na Błoniach takie pożegnalne Papieżowi kompozycje, no i w ogóle jest taki zdolnym, młody kompozytor i można by to zrobić. On sam mnie o to prosił, ale on nie napisze podania 
Ankieterka 
•	ani projektu 
Respondentka 
•	ani projektu, no to co, to ja jest mi tak trochę niezręcznie, czuje się trochę niezręcznie, bo -Maria Harasymowicz prosi o pieniądze na promocję płyty Jerzego Harasymowicza- 
Ankieterka 
•	Lepiej jakby ktoś inny, tak? 
Respondentka 
•	Właśnie, chociaż może powinnam po prostu wysłać kogoś bo i tak pieczątka jest stowarzyszenia. 
Ankieterka 
•	Znaczy to człowiek i tak musi napisać, natomiast podpisać się można 
Respondentka 
•	Tak, ja jestem tylko członkiem zarządu, przewodniczącym właśnie profesor Lig [niezrozumiałych kilkanaście sekund] nazywa się Słomeński. 
Ankieterka 
•	Acha, czyli to ktoś inny jest prezesem, a pani jest członkiem zarządu? 
Respondentka 
•	Tak ,tak. Ja trzymam te papiery, czasem coś podpiszę. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o , bo rozumiem, że to jest stowarzyszenie, które posiada osobowość prawną od, którego roku? 
Respondentka 
•	2006 żeśmy ustalili z panem, mnie się wydawało, że 2002 bo wtedy się zaczęło to moje chodzenie, ta impreza w 2003, a to tak spotkaliśmy się po roku i tak zeszło zanim sąd zarejestruje 
Ankieterka 
•	Rozumiem, wcześniej pani prowadząc jakąś działalność ,czyli np. to święto w 2003 roku, te środku były przesyłane do ośrodka kultury i stamtąd przesyłane? 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	Jakie są dobre strony tego, że stowarzyszenie posiada osobowość prawną pani zdaniem? 
Respondentka 
•	chyba właśnie to, że możemy starać się o dotację na imprezy 
Ankieterka 
•	A złe strony? 
Respondentka 
•	Nie widzę. Jeśli chodzi o to nie mam jakiś, wręcz przeciwnie, znaczy chodzi pani o coś takiego, że można by było być w taki sposób towarzyski w stowarzyszeniu. Może złą stroną jest ta cała procedura i to, że muszę wciąć dokładać te odpisy tego potwierdzenia sądowego, żeby no , żeby jeżeli coś staram się o jakieś dotacje to oprócz tego pisma wymagane jest, że jesteśmy zarejestrowani i działamy i to kosztuje. W przypadku mojego stowarzyszenia są to moje pieniądze 
Ankieterka 
•	Prywatne? 
Respondentka 
•	No bo jak 
Ankieterka 
•	Składem członkowskich niestety nikt nie uiszcza. 
Respondentka 
•	Nikt nie uiszcza, bo tak jakoś. Się tak miotam, czy to w ogóle ciągnąć czy zostawić ,dlatego tak to jest jak jest. 
Ankieterka 
•	Czy organizacja jest organizacją pożytku publicznego? 
Respondentka 
•	Staraliśmy się o to, nawet znaleźliśmy sponsora, bo to kosztuje 250 złotych. Niestety pieniądze nam przepadły z powodów, że młody sekretarz stowarzyszenia, który miał jakoś tam wypełnić formularz zgłoszeniowy popełnił jakieś tam niedociągnięcia. Coś nie napisał tak jak trzeba no i przysłano nam pismo, że jeżeli chcemy to musimy się starać od nowa, bo nie mogą nam zatwierdzić, ponieważ w punkcie ty mi tym nie jest tak jak powinno być. 
Ankieterka 
•	To musieli państwo i tak zapłacić te 250 złotych? 
•	  
Respondentka 
•	bo to od składania podania się płaci, ale już ja to potem przedstawiłam na spotkaniu i co robimy czy staramy się dalej? Mam znajomą, która właśnie harcerstwo prowadzi, to też jest formalność i też kłopot szkoda naszych pieniędzy na to. W związku z tym nie. 
Ankieterka 
•	Wytłumaczyła pani dlaczego? 
Respondentka 
•	Nie, nie wytłumaczyła tego, tylko, że nie warto. Tzn. to może warte jest jeżeli to jest głośne, duże jakieś stowarzyszenie, które no takie np. dla biednych dzieci, czy dla chorych ludzi i tutaj to rzeczywiście te pieniądze musza przypływać, ale jeżeli my chcemy zorganizować jakaś imprezę, czy nawet chcieliśmy kupić dom w Cisnej, czy raczej zagospodarować to na pewno nie było by to z tych datków, tylko z jakiś innych pieniędzy z Ministerstwa , czy nie wiem, kto w tym kraju dysponuje takimi kwotami, bo to na pewno by było jakieś set tysięcy. 
Ankieterka 
•	Czy organizacja jest członkiem jakiś koalicji, federacji organizacji? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o strukturę organizacji, ilu jest członków w tym momencie? 
Respondentka 
•	Powiedzmy 25 
Ankieterka 
•	A jak było wcześniej , czy coś się zmieniło? 
Respondentka 
•	Ja tak wciąż mówię o tych osobach, które , które są zarejestrowane przez sąd i przez moje stowarzyszenie i od których wymagam składki, bo pozostałe osoby, to tak jak ten student. To on po prostu jest, bo jest zainteresowany Harasymowiczem no i, ale to jest taki punkt , że możemy przyjmować nowych członków, ale to wydaje mi się, no i co z tego będę go miała na liście, no nie muszę jakby. Tymi się mogę wykazać, oni są w zarządzie i wszędzie, a tamci to no są, ja o nich wiem, że mogę na nich liczyć, ale nie wpisuję ich, bo nie mam jakiś takich znowu. Także zapraszam jak są jakieś imprezy, wszystkich jakich wiem , że mogę liczyć i niekoniecznie jest członkiem ale w te rzeczy się nie angażuje. 
Ankieterka 
•	Rozumiem. Czy organizacja zatrudnia jakiś etatowych pracowników? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Czy korzystają państwo z pomocy, wsparci księgowego? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Czyli księgowość jest, ale na zlecenie? 
Respondentka 
•	Proszę pani to przez znajomości. 
Ankieterka 
•	Rozumiem, czyli ktoś to realizuje w ramach pomocy stowarzyszeniu? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Bezpłatnie? 
Respondentka 
•	Bezpłatnie. 
Ankieterka 
•	Jak często korzysta pani z pomocy wolontariuszy, czyli takich osób, którzy nie są członkami stowarzyszenia, ale wspierają pracę? 
Respondentka 
•	Nie wiem, nie korzystam właściwie, nie miałam takiej potrzeby. 
Ankieterka 
•	Jak wygląda zarząd organizacji? 
Respondentka 
•	Jest przewodniczący, wiceprezes , skarbnik, sekretarz i dwóch członków zarządu. 
Ankieterka 
•	Czyli 6 osób 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Czy są jeszcze jakieś funkcje w stowarzyszeniu? 
Respondentka 
•	Jest komisja rewizyjna. 
Ankieterka 
•	Pani wspomniała o tym, że na samym początku stowarzyszenia spotykali się państwo co pół roku. 
Respondentka 
•	To tak mniej więcej coś się działo. O czymś chciałam poinformować i robiłam to na zasadzie spotkania, a później to tak jak mówię, zainteresowanie słabło i robie to przez telefon. 
Ankieterka 
•	Czyli nie spotykają się państwo, nie ma za bardzo jak? 
Respondentka 
•	Tzn. widzę, że to nie spotyka się z takim dużym zainteresowaniem. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o podejmowanie decyzji, rozumiem, że się państwo nie spotykają i członkowie organizacji nie są za bardzo zaangażowani, decyzje podejmuje pani sama? 
Respondentka 
•	Tzn. nie. Jeżeli coś mam do zadecydowania to informuję, ale nie spotykam się z oporem. Nie było takiego problemy, tylko może ten dom w Cisnej to wtedy chciałam, żeby ktoś wystąpił z jakąś inicjatywą, ale nic z tego nie wyniknęło. Jeżeli się organizuje jakieś spotkania i mówię, że będzie takie i takie i , że zapraszam to wszyscy to akceptują. Nie mamy takich problemów, które by wymagały jakieś jak pani tutaj sugeruje, że burzliwa dysukusja jakieś obozy przeciwne, nie, bo nie ma podstaw. 
Ankieterka 
•	Czyli podejmuje pani jakieś inicjatywy i informuje o tym członków organizacji? 
Respondentka 
•	Tak, tak, albo po prostu na tych spotkaniach to jak właśnie coś jak mówiłam, że trzeba by to ktoś podpowiadał. Ja mówiłam, że chciałabym zrobić święto na ulicy to ktoś podpowiadał, że może lepiej zrobić imprezę zamkniętą, bo wtedy ta poezja bardziej tak będzie słyszalna i się tak rozmawia. 
Ankieterka 
•	Czyli spotykają się państwo na tych imprezach, które udaje się pani zorganizować? 
Respondentka 
•	Tak, tak. Mówią mi coś tam, albo mają takie uwagi, że można by coś. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o współpracę stowarzyszenia z innymi organizacjami pozarządowymi. Jakie relacje ma stowarzyszenie z innymi organizacjami pozarządowymi? 
Respondentka 
•	No właśnie nie wiem, czy harcerstwo jest organizacją pozarządową? 
Ankieterka 
•	Jest. 
Respondentka 
•	To no to bardzo dobre mamy relacje z hufcem sanockim, ponieważ co roku jest organizowany święto Harasymowicza w rocznicę jego śmierci, 21 maja, nad Jeziorem Byczkowskim, tam jest takie spotkanie hufców miejscowych i nie miejscowych i jestem zawsze zapraszana jako osoba, ale ja to podciągam pod działalność stowarzyszenia, bo obiecuje tym harcerzom, że zaproszę kogoś ze stowarzyszenia, czy np. Kobylińskiego, ale akurat nie miał czasu i mógłby pokazać inny folklor, innego Harasymowicza, bo on śpiewa właśnie te Zwierzynieckie . Dlatego właśnie to uważam, że to jest kontakt nie tyle osobisty co stowarzyszenie. No i też mam dobry kontakt i też obiecuje panu dyrektorowi Dom Harcerza przy Lotniczej, że właśnie zaproszę któregoś z profesorów, bo on robi co roku wystawę malarstwo, fotografia, inspirowane poezją i po prostu zaprosić kogoś kto by coś o Harasymowiczu powiedział. 
Ankieterka 
•	Z jakimi organizacjami się pani jeszcze kontaktuje? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	W Krakowie nie, a w powiecie? 
Respondentka 
•	to nie 
Ankieterka 
•	W województwie 
Respondentka 
•	Jakie mogą być jeszcze organizacje, nie, nie , chyba nie. Prywatnie 
Ankieterka 
•	A prywatnie z jakimiś organizacjami? 
Respondentka 
•	Nie. No jeszcze przede wszystkim w Krakowie trzeba by podkreślić bardzo pani działalność tego jak to się nazywa, tego działalność takiego ,czy to jest stowarzyszanie, które, bo dostałam właśnie zaproszenie od nich na poezję w ogrodzie Loch Kamelot tak, w Krakowie, bo oni bardzo, bardzo tam często tego Harasymowicza, jednym z celów tego jest właśnie promowanie twórczości, a szefową tego Locha Kamelota jest pani, która jest w Komisji Rewizyjnej i stowarzyszenie tam też jakby jest reprezentowane i tą działalność, tej promocji poezji Jerzego kultywuje. 
Ankieterka 
•	Rozumiem proszę 
•	mi powiedzieć, czy otrzymali państwo kiedyś pomoc od jakiejś innej organizacji? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Jakąkolwiek rzeczową, merytoryczną, cokolwiek 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	A czy kiedyś zdarzyło się, że stowarzyszenie pomogło jakiejś innej organizacji w Krakowie, albo w powiecie, województwie? 
Respondentka 
•	Nie, nie, ponieważ jak pani widzi my jesteśmy organizacją rozproszoną, w związku z czym ta pomoc to mogłaby być pomoc tylko tych poszczególnych członków. 
Ankieterka 
•	,ale w życiu stowarzyszenia jeszcze się nie zdarzyło? 
Respondentka 
•	Tak jakoś nie, takiego nie. 
Ankieterka 
•	Co rozumie pani przez pojęcie współpracy między organizacjami pozarządowymi? 
Respondentka 
•	właśnie czasem jak nawet dostałam telefon od kolegi zastanawiałam się co też może chcieć stowarzyszenie w Rabce, od stowarzyszenia Harasymowicza i miałam nadzieje, że może jakaś inicjatywa twórcza zaistniała i , że może oni chcą odemnie jakieś materiały, albo jakiegoś człowieka, ale to nie było to. 
Ankieterka 
•	Czyli myśli pani , że ta współpraca 
Respondentka 
•	Myślę, że jeżeli by ktoś zwrócił się do mnie, znaczy jak ja chce coś zrobić to nie szukam stowarzyszeń, tylko właśnie no, albo jeżeli miejsce to adresy domów kultury, coś takiego, a jeżeli potrzebuje ludzi to też indywidualnie aktora, czy jakieś takie. To może z tego wynika, że nie ma współpracy, bo ja myślę, że może chciałabym, czasem może to drugie stowarzyszeni by przejęło inicjatywę której ja nie chcę już. 
Ankieterka 
•	Czyli w momencie, gdyby np. jakieś stowarzyszenie zadzwoniło do pani zapytało się 
Respondentka 
•	Czy chce zrobić jakąś taką rzecz, bo właśnie mija 10 rocznica śmierci no to ja bym się tutaj w imieniu stowarzyszania postarała o pieniądze to by jakoś tak, to by była ich inicjatywa, a nie moja 
Ankieterka 
•	rozumie, czyli wolałaby pani, żeby ktoś inny, a pani jest w stanie wesprzeć każdego kto by chciał 
Respondentka 
•	Tak, tak, tak. 
Respondentka 
•	Ja po prostu, już mnie to krępuje. 
Ankieterka 
•	Rozumiem, zmęczenie, czy może taki 
Respondentka 
•	zażenowanie, znaczy może dlatego, żeby nikt nie pomyślał, że ja tu jakiś własny interes. Teraz jest tak bardzo głośne korupcja i inne takie hasła w związku z tym jakoś tak no nie chciałabym być o coś tam źle kojarzona. 
•	t 
Ankieterka 
•	Czyli współpraca między organizacjami to wzajemne wsparcie się w inicjatywach? W ten sposób możemy to rozumieć? 
Respondentka 
•	No chyba tak, prawda, chyba tak, bo zawsze dwie organizacje to zawsze dwa razy więcej pieniędzy i dwa razy więcej pomysłów, chyba tak. 
Ankieterka 
•	Czyli takie skupienie wspólne sił, tak? 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	Na czym polega współpraca między organizacjami np. w Małopolsce, czy kojarzy pani inne przykłady? 
Respondentka 
•	Nie wiem, bo ja nie mam kontaktu 
Ankieterka 
•	A wie pani jak to jest obecnie w gminie, między organizacjami pozarządowymi? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Jak pani myśli jak powinna wyglądać taka idealna współpraca, gdybyśmy sobie wyobrazili właśnie takie organizacje, które współpracują, to jak to powinno wyglądać? 
Respondentka 
•	Ja nie wiem, ale myślę, że skoro są organizacje to one się tworzą nie dla współpracy, ale dla własnej pracy no, a jeżeli jest coś po drodze to wtedy się jakoś tam komunikują, ale myślę, że ideą każdego z nich nie jest współpraca, tylko praca. 
Ankieterka 
•	Czyli jest coś po drodze, czyli? 
Respondentka 
•	To tak jak mówiłyśmy, że np. pan z Rabki, jakby był zainteresowany tym i pomyślałam ,że może stowarzyszenie Harasymowicza dysponuje czymś i dlatego do mnie zadzwonił. 
Ankieterka 
•	Czyli ta idealna współpraca polega na tym, że każda organizacja realizuje swój własny cel , a jeśli w trakcie realizacji potrzebuje wsparcia innej organizacja to wtedy się do niej zwraca? 
Respondentka 
•	Tak, tak. Tak sobie to wyobrażam. 
Ankieterka 
•	A co jest kluczem do takiej współpracy? 
Respondentka 
•	No chyba cele. 
Ankieterka 
•	Tzn. 
Respondentka 
•	Wspólne, jakieś podobne cele. No tak myślę. 
Ankieterka 
•	chciałam zapytać o organizacje , z którymi stowarzyszenie współpracuje, gdybym mogła panią poprosić o nazwę tych organizacji? 
•	t 
Respondentka 
•	Więc właśnie ten hufiec sanocki 
Ankieterka 
•	rozumiem, że siedziba organizacji to Sanok? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Czy jakaś osoba, która się specjalnie kontaktuje z panią, mają państwo kontakt z jakąś konkretną osobą, przedstawicielem tej organizacji? 
Respondentka 
•	Zmieniają się ludzie, także nie wiem. W tej organizacji odbywa się bardzo regularna zmiana funkcji, w związku z czym raz jestem z tym, raz z tamtym 
Ankieterka 
•	Jaki jest charakter współpracy, co państwo razem robią? 
Respondentka 
•	Właśnie rocznicę śmierci Jerzego Harasymowicza razem. 
Ankieterka 
•	Kto zainicjował współpracę? 
Respondentka 
•	Oni 
Ankieterka 
•	Dlaczego państwo współpracują? 
Respondentka 
•	No bo jest to nam bliskie 
Ankieterka 
•	i od którego roku 
Respondentka 
•	Myślę, że gdzieś tam, było już 5, czy 6 razy, to gdzieś 2003 
Ankieterka 
•	Czyli jeszcze przed założeniem stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Jak często państwo współpracują? To jest jednorazowo, od czasu do czasu, często, czy regularnie? 
Respondentka 
•	Tak właśnie jednorazowo. 
Ankieterka 
•	Czyli corocznie, tak? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Kolejna organizacja? 
Respondentka 
•	To właśnie ten dom harcerza, Kraków Lotnicza i tam odbywa się co roku, z kolei imieniny Harasymowicza, to w kwietniu jest, taki konkurs, wystawa młodych twórców jakoś tak inspirowanych , bo tak w nieskończoność nie można tych wierszy cytować, tylko inspirowanych twórczością Harasymowicza. I spotyka się to też raz w roku 
Ankieterka 
•	Od, którego roku? 
Respondentka 
•	Ja się dowiedziałam, tzn. zostałam zaproszona gdzieś tak trzy lata temu, ale dowiedziałam się, że to juz ho ho, co roku, ale jakoś nie mięli śmiałości, kontaktu. 
Ankieterka 
•	Od kogo się pani dowiedziała o tym? 
Respondentka 
•	Od dyrektora 
Ankieterka 
•	Zadzwonił do pani? 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	Kto zainicjował współpracę? 
Respondentka 
•	Oni 
Ankieterka 
•	I dlaczego państwo współpracują? 
Respondentka 
•	Bo to też związane jest z twórczością, znaczy nie twórczością, tylko my chcemy to no nie propagować, tylko jakoś tam upowszechniać. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o osobę kontaktową w tej organizacji? 
Respondentka 
•	No chyba z tym dyrektorem. 
Ankieterka 
•	Bym mogła poprosić o imię, albo też nazwisko? 
Respondentka 
•	Hmm, imienia nie pamiętam, kozackie ma nazwisko [niezrozumiałe] 
Ankieterka 
•	Jakiś kontakt do tej osoby mogłabym prosić? 
Respondentka 
•	Tak, będzie go pani męczyć? 
Ankieterka 
•	Ja nie mój kolega 
Respondentka 
•	[śmiech] mój biedny pan 
Ankieterka 
•	ale zapyta się, jeśli pan powie, że nie, to 
Respondentka 
•	wie pani to jest prywatny telefon to może do [majca???] zaproszę, bo tak mi jest 
Ankieterka 
•	Dobrze, rozumiem. To jest ulica Lotnicza. Czy jeszcze jakieś organizacje? 
Respondentka 
•	Nie, nie. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o to, z którą z tych dwóch organizacji stowarzyszenie współpracuje najczęściej? Czy można powiedzieć, że z którąś częściej, a z którąś mniej częściej? 
Respondentka 
•	Zaraz pani powiem, nie to jest mniej więcej tak samo. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o pozycję tych organizacji jeśli chodzi o ważność , czy któraś z nich jest powiedzmy na pierwszym miejscu, a któraś na drugim? 
Respondentka 
•	Nie. Absolutnie nie. Znaczy może serdeczność, znaczy bardziej nie, nie to nie mogę tak powiedzieć. To jest takie wielkie zaangażowanie tego pana dyrektora, z drugiej strony tamci harcerze to naprawdę wzruszające, może takie właśnie prace młodych ludzi i to takie jest bliższe sercu, ale ich praca jest naprawdę jednakowo duża i ważna dla idei stowarzyszenia. 
Ankieterka 
•	Dobrze to nie będę ich szeregować zostawimy je na tej samej pozycji. Jeśli chodzi o realizację inicjatyw właśnie z innymi organizacjami, które pani wymieniała to jaka jest rola stowarzyszenia w tej realizacji? 
Respondentka 
•	No obecność no i jakaś chęć no nie wiem naprawdę co tutaj powiedzieć, ale w tym wypadku stowarzyszenie nie jest zaangażowane ani finansowo, ani osobowo, tylko , tylko no jest otwarte na to gdyby tamte organizacje potrzebowały książek, fotografii, bo takie się momenty zdarzają, czy tam trzeba jakiś wiersz znaleźć to to na tym polega ta współpraca. 
Ankieterka 
•	Acha, czyli państwo są otwarci na to, że jeżeli jakaś organizacja czegoś potrzebuje? 
Respondentka 
•	Tak, tak. Zdając sobie sprawę, że to może być i my chętnie pomożemy w takim czymś w jakiejś komisji, jury, jeżeli jakiś konkurs. 
Ankieterka 
•	Po prostu, żeby zaznaczyć obecność stowarzyszenia, jako takie wsparcie merytoryczne? 
Respondentka 
•	No właśnie. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi współpracę z tymi organizacjami to ona jest coroczna, czy jest współpracą raczej regularną, czy nieregularną? 
Respondentka 
•	No tak 
Ankieterka 
•	Raczej regularną, ale nie ciągłą tylko od wydarzenia do wydarzenia? 
Respondentka 
•	O właśnie tak. 
Ankieterka 
•	Z czego wynika to, że stowarzyszenie współpracuje właśnie tak od wydarzenia do wydarzenia? 
Respondentka 
•	Bo samo tak działa 
Ankieterka 
•	Czyli charakter działania stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Też jest taki, nie jest ciągły. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o jakieś negatywne przykłady tej współpracy którą państwo nawiązali, czy były jakieś takie wydarzenia? 
Respondentka 
•	Nie, nic. 
Ankieterka 
•	A na jakich polach pani zdaniem była by możliwa współpraca stowarzyszenia z innymi organizacjami? 
Respondentka 
•	Na takich polach, które się spotykają w naszych celach, czyli może możliwość jakiegoś zorganizowania imprezy, konkursu, taki był też plan. Mogłyby się stowarzyszenia spotkać przy organizacji jakiś konkursów dla młodych twórców. 
Ankieterka 
•	A na jakich polach taka współpraca by by niemożliwa pani zdaniem? 
Respondentka 
•	Nie mogłabym współpracować ze stowarzyszeniem, które , tak myślę, ekologia na pewno moglibyśmy się spotkać, co jeszcze jest no jakieś tam chore to też, bo w końcu to też ludziom trzeba pokazać piękno, a poezja jest pięknem, czyli to też mogłoby być. To jaka jest jeszcze organizacja, która by absolutnie, nie wiem. 
Ankieterka 
•	może jakieś takie ogólniejsze, z czego by wynikało właśnie, że się nie da współpracować z jakąś organizacją? 
Respondentka 
•	Nie wiem, jeżeli by miało cel niszczenie tylko może, nie wiem, może jakieś takie organizacje, może jakieś takie polityczne, nie wiem, nie potrafię powiedzieć, nic mi do głowy nie przychodzi 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o konkurencję między organizacjami pozarządowymi to uważa pani, że organizacje konkurują ze sobą? 
Respondentka 
•	Ja tego nie praktykuje sama i nie wiem, nie wiem, czy konkurują, ja nie konkuruje. 
Ankieterka 
•	uważa pani , że inne organizacje konkurują ze sobą? 
Respondentka 
•	Nie wiem. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o współpracę stowarzyszenia z samorządem lokalnym. Jakie wspólne działania podejmowali państwo z samorządem lokalnym? 
Respondentka 
•	No właśnie miała być to święto ulica, niestety samorząd lokalny nie posiadał funduszy na to, a impreza była zbyt duża, żeby to sfinansował wydział kultury tylko w związku z czym upadała idea. 
Ankieterka 
•	A jakie są wspólne działania samorządu z innymi organizacjami pozarządowymi? 
Respondentka 
•	Czy my się nie powtarzamy, ja już powiedziałam o tych dwóch organizacjach z którymi współpracujemy. 
Ankieterka 
•	Rozumiem, współpraca samorządu lokalnego z 
Respondentka 
•	Acha, rozumiem, odwrotnie, to ja nie wiem co robi samorząd lokalny 
Ankieterka 
•	Tzn. nie interesuje pani? 
Respondentka 
•	Nie, nie kiedyś ktoś z samorządu lokalnego zadzwonił w sprawie wiersza w takim biuletynie lokalnym. Ja mówię mu, że może mu jakąś tablicę na bloku, ale kontakt się urwał. 
Ankieterka 
•	Czyli nie było jakiejś 
Respondentka 
•	Nie 
Ankieterka 
•	Na czym powinna polegać współpraca między samorządem lokalnym ,a organizacjami pozarządowymi? Pani zdaniem 
Respondentka 
•	No może na informowaniu, może jakieś wspólne spotkania, tak jak pani mówię do każdej działalności potrzebni są ludzie i pieniądze i myślę, że dobrze by było żeby samorząd zapraszał na takie, który być może ma więcej środków niż stowarzyszenie, jakiś profesorów do tego, żeby pomóc, może byłyby te plany lokalne gdyby samorząd lokalny posłuchał stowarzyszeń i ewentualnie może stowarzyszenia w tych lokalnych planach też mogłyby zrealizować swoje przy pomocy większych środków. 
Ankieterka 
•	Plany lokalne, czyli? 
Respondentka 
•	No być może taki samorząd lokalny ma pewnie jakieś pomysły kulturalne również, no więc tak sobie myślę, że gdyby to było jakieś zebranie, na pewno się jakś taki plan układa, gdyby na takie zebranie zaproszono stowarzyszenia, które są na liście to może by to wtedy można było mówić o współpracy. 
Ankieterka 
•	Czyli wsparcie? 
Respondentka 
•	Tzn. ja myślę, że wtedy stowarzyszenia pomogły by właściwie plan nakreślić, a jednocześnie samorządy lokalne wykorzystałyby tą , tą . 
Ankieterka 
•	Taki pomysł, że właśnie współpraca z samorządem powinna polegać na tym ,że organizacje pozarządowe mogą wesprzeć samorząd np. w planowaniu kalendarza imprez kulturalnych? 
Respondentka 
•	No na przykład. 
Ankieterka 
•	A jak to wygląda obecnie w gminie? 
Respondentka 
•	Ja nie mam żadnego kontaktu z samorządem lokalnym. 
Ankieterka 
•	Jak pani uważa co byłoby kluczem do takiej współpracy , właśnie do tego o czym pani powiedziała? 
Respondentka 
•	Ktoś musi wyciągnąć rękę prawda, ja nie wiem, mi się wydaje, tzn. ja nie mam poczucia że jestem, tzn. wydaje mi się, że samorząd lokalny ma osobowość prawną taką większą niż stowarzyszenie i dysponuje lokalem i że to on powinien jakby wyciągnąć rękę. 
Ankieterka 
•	Większą osobowość prawną, tzn? 
Respondentka 
•	Tzn. ja myślę, że oni nie potrzebował tylko KRSu tylko był wybierany przez nas wszystkich no i tak to wyglądało jakoś tak, i jest jakieś inne, ma jakiś inny status w społeczeństwie, tzn. w tych władzach, bo my nie jesteśmy żadną władzą. 
Ankieterka 
•	Czyli samorząd lokalny powinien? 
Respondentka 
•	Tak, bo on ma gdzie zaprosić, choćby na spotkanie, i przyszliby ci którzy byli by zainteresowani współpracą. Na pewno było by to ciekawe takie spotkanie. 
Ankieterka 
•	Czy jest pani zorientowana jakie są obecnie zasady współpracy organizacji lokalnych z samorządem? 
Respondentka 
•	Nie 
Ankieterka 
•	A czy stowarzyszenie bierze udział w konkursach grantowych o wsparcie samorządu? 
Respondentka 
•	Próbowaliśmy, można powiedzieć, że się nie udało 
Ankieterka 
•	Co sądzi pani o tych konkursach? 
Respondentka 
•	No okropna ilość papierów 
Ankieterka 
•	Jak się przebijało przez te? 
Respondentka 
•	To ja już nie wiem co się robiło, zresztą muszę się pochwalić to akurat nie ja robiłam, tylko taka młoda osoba, która ma do czynienia, no pracuje w miejscu gdzie się takie rzeczy, tzn. ona służy pomocą wszystkim organizacją ,które chcą wypełnić ponieważ to jest przerażające i wymaga osoby no takiej cierpliwej i zorientowanej w tych papierach bo tam trzeba powtarzać i powtarzać wielokrotnie te rzeczy i nie wiem puste słowa i okropne to jest, a potem się okazuje, że jednak projekt nie uzyskał trzeba pisać następne, aż do skutku. Tak robią inni. 
Ankieterka 
•	A pani? 
Respondentka 
•	Nie, nie. Za dużo, jak jeszcze pomyślałam, że dostaniemy ileś pieniędzy, które trzeba będzie, no jeżeli nie wydamy z tej rubryki to nie możemy przełożyć na drugą i tym będę musiała angażować księgową to dałam sobie spokój. Wole robić małe imprezy za małe pieniądze. 
Ankieterka 
•	Czy stowarzyszenie współpracuje z samorządem lokalnym? 
Respondentka 
•	Nie, no mówiłam nie. 
Ankieterka 
•	A czy starają się państwo. Mówiła pani , że pisali państwo pisma do wydziału kultury, cyz starają się państwo o środki? 
Respondentka 
•	Tak i tam też są takie konkursy i też korzystaliśmy nie tylko z takich pieniędzy w ostatniej chwili, ale takie konkursowe też, ale tam jest jakby to troszkę przychylnie, tak biuro nie jest takie obce, bezpośredni kontakt z osobą i pomoc. 
Ankieterka 
•	Sama się pani zajmowała wypełnianiem wniosków? 
Respondentka 
•	Nie, to razem z kimś tam ze stowarzyszenia chodziłam. 
Ankieterka 
•	Rozumiem i tam to wsparcie otrzymali państwo? 
Respondentka 
•	Tak, tak. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o jakiś pozytywny przykład dobrej współpracy z samorządem lokalnym? Czy przypomina sobie pani? 
Respondentka 
•	Nie, nie ja nie mam kontaktu czy nic. Proszę sobie zapisać nie. 
Ankieterka 
•	Dlaczego brakuje kontaktów z samorządem lokalnym? 
Respondentka 
•	No bo, dlaczego, bo nie wiem, był ten kontakt apropo święta ulicy i się okazało, że samorząd lokalny jest tylko do tego, żeby popierać, ale nie konkretnie pomóc w związku z tym nie kontaktuje się. 
Ankieterka 
•	Co pani zdaniem, jakie są bariery i ograniczenia we współpracy z samorządem lokalnym? 
Respondentka 
•	Nie ma żadnych barier, jak szłam to bardzo miła pani mnie przyjęła, tylko rozłożyła ręce, że na wsparcie finansowe nie można 
Ankieterka 
•	Jak pani uważa, na ile pani organizacja jest przygotowana do współpracy z samorządem lokalnym? 
Respondentka 
•	Na ile jest przygotowana, ja myślę, że to nie jest, że tu nie trzeba jakiś szczególnych przygotowań, tylko inicjatywy z jednej i z drugiej strony. 
Ankieterka 
•	A jeśli chodzi o zasoby merytoryczne , właśnie kadrowe, finansowe, ludzkie, czy są państwo przygotowani do współpracy z samorządem? 
Respondentka 
•	Tzn. myśli pani, że samorząd może chcieć od stowarzyszenia, żeby coś zrobiło? Nie wiem, to byśmy się postarali. 
Ankieterka 
•	Rozumiem, czyli dałoby się postarać o wszystko? 
Respondentka 
•	Tak, tak naturalnie. 
Ankieterka 
•	A inne organizacje? 
Respondentka 
•	Też, też 
Ankieterka 
•	Czy też są dobrze przygotowane pani zdaniem? 
Respondentka 
•	Do współpracy, że inne? ja nie wie, nie mogę się wypowiadać za inne organizacje. 
Ankieterka 
•	Jaka pani zdaniem jest pozycja stowarzyszenia w gminie? 
Respondentka 
•	Myślę, że jest jednym z wielu stowarzyszeń, nie ma jakiś takich. Nie mam kontaktu z gminą w związku z tym nie wiem jak jestem oceniana i czy w ogóle jestem. 
Ankieterka 
•	Chodzi mi o mieszkańców gminy też, bo to nie chodzi o władze 
Respondentka 
•	Stowarzyszanie nie działa tak na terenie gminy, tylko jeżeli już coś robimy to staramy się to zrobić tak do konkretnego odbiorcy, czy to będzie ta młodzież czy tam gdzieś publiczność tego dworku białoprądnickiego 
Ankieterka 
•	Gdyby miała pani opisać kilkoma zdaniami pozycję swojej organizacji komuś kto jej w ogóle nie zna, jakich użyłaby pani słów określeń? 
Respondentka 
•	Opisać pozycję? 
Ankieterka 
•	Tak 
Respondentka 
•	A pozycja może być np. wysoka niska, czy ma ogromne znaczenie, czy? 
Ankieterka 
•	W sposób w jaki pani ją rozumie, pozycja jako oddziaływanie. 
Respondentka 
•	Może tak samo jak działalność skoro ona nie jest bardzo aktywna w związku z tym pozycja też nie może być wysoka, tylko taka średnia. 
Ankieterka 
•	Co pani zdaniem decyduje o pozycji organizacji w gminie? 
Respondentka 
•	No jej działanie. 
Ankieterka 
•	Działanie czyli? 
Respondentka 
•	Jakieś inicjatywy, akcje, nie wiem co tam ma stowarzyszanie dane robić. 
Ankieterka 
•	Czy liczba zrealizowanych projektów w jakiś sposób decyduje o pozycji organizacji? 
Respondentka 
•	Liczba też , tak oczywiście. Myślę, że tak 
Ankieterka 
•	A czy skala zasięg projektów? 
Respondentka 
•	Tak 
Ankieterka 
•	Wielkość pozyskanych środków finansowych? 
Respondentka 
•	Oczywiście bo wtedy jest zawsze możliwość większej skali działań 
Ankieterka 
•	Autorytet w środowisku organizacji pozarządowych? 
Respondentka 
•	Autorytet no to chyba od tego wszystkiego zależy, od działalności. 
Ankieterka 
•	Od działalność tak? 
Respondentka 
•	Tak, tak 
Ankieterka 
•	Czyli od? 
Respondentka 
•	No od tych właśnie inicjatyw, które obejmują szeroką skalę społeczeństwa lokalnego 
Ankieterka 
•	Czyli takie działania, które mają duży zasięg? 
Respondentka 
•	Tak. 
Ankieterka 
•	Czy pozycja organizacji zależy od liczby zadań zleconych przez samorząd? 
Respondentka 
•	Nie 
Ankieterka 
•	A udziałach w konsultacjach społecznych? 
Respondentka 
•	No to myślę, że tak. 
Ankieterka 
•	co jest najważniejsze jeśli chodzi o pozycję organizacji? 
Respondentka 
•	Co jest najważniejsze? Praca, jej odbiór społeczny, ważne jest to co robi dla innych 
Ankieterka 
•	Czyli to jej działanie, tak? 
Respondentka 
•	To działanie, które obejmuje jakąś taką dużą liczbę osób, które ma znaczenie dla odbiorcy jakiegoś, bo my nie robimy nic dla siebie tylko my zawsze mamy na myśli, adresujemy to działanie do innych. 
Ankieterka 
•	Jeśli chodzi o proces podejmowania decyzji w samorządzie, jak pani uważa, jaki udział w podejmowaniu decyzji mają organizacje pozarządowe? 
Respondentka 
•	Ja myślę, że żaden, bo ja jestem w organizacji i nigdy nie miałam żadnego udziału. 
Ankieterka 
•	Czy jakiekolwiek decyzje podejmowane przez samorząd są konsultowane z organizacjami? 
•	  
Respondentka 
•	Mogę powiedzieć za siebie, że nie. 
Ankieterka 
•	Czy organizacja bierze udział w konsultacjach społecznych? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Co musiałoby się stać , żeby wzięli państwo udział w takich konsultacjach? 
Respondentka 
•	Musielibyśmy o nich wiedzieć. 
Ankieterka 
•	Rozumiem, czy nie ma informacji 
Respondentka 
•	Tak, tak. No chyba, że bym się z prasy dowiedziała strasznego to może wtedy 
Ankieterka 
•	Gdyby miała sobie pani wyobrazić, że istnieje taka możliwość, żeby ktoś został powołany kto reprezentuje interesy pani stowarzyszenia powiedzmy w kontaktach z samorządem lokalnym. Czy była by to raczej osoba, czy organizacja? 
Respondentka 
•	Osoba raczej 
Ankieterka 
•	Jaka była by to osoba? 
Respondentka 
•	No taki społecznik 
Ankieterka 
•	Tzn.? 
Respondentka 
•	Ktoś kto lubi i ma czas pracować dla innych. 
Ankieterka 
•	Lubi i ma czas? 
•	  
Respondentka 
•	Tak ktoś kto nie ma interesów własnych w tym, bo to jest chyba organizacja dla ludzi. Ja po prostu tak wiem, że może by to lepiej brzmiało, żeby nie osoba, ale organizacja, ale z własnego doświadczenia, że to się nazywa organizacja, ale to jest osoba. No bo w ogóle w życiu tak jest, że może najważniejszy jest człowiek, my tworzymy organizacje, żeby nam było łatwiej coś bo , bo coś osiągnąć, no ale tak naprawdę świat zmieniają pojedynczy. Jednostki. No Napoleon, Hitler, musiał sobie tą partie stworzyć, ale to on tym wszystkim kierował. 
Ankieterka 
•	Jak to zmieniać pojedyncze jednostki? 
Respondentka 
•	Dlatego ja nie powiedziałam, że organizacja, ale , że człowiek, no bo to tak mi się wydaje, że od osoby możemy, mamy taką ona jest wyliczalna z tego co robi 
Ankieterka 
•	Czyli można od niej 
Respondentka 
•	Wymagać 
Ankieterka 
•	Co było by dla pani ważne przy wybieraniu takiej osoby? 
Respondentka 
•	Nie wiem, jej takie jakieś takie cechy charakteru, które sprawiają, że nie jest konfliktowa, albo że ma jakieś ideały, że nie jest taka , taka jak wszyscy, taka nie wiem jak to powiedzieć, no ciekawa, że czuje się, że ona nie jest tuzinkowa, że jej pomysły są takie za którymi ,które poderwą innych do pracy, bo oczywiście jeden człowiek nic nie zrobi, ale, żeby z głową był. 
Ankieterka 
•	Jakie kryteria brała by pani pod uwagę, przy wyborze takiej osoby? 
Respondentka 
•	No właśnie 
Ankieterka 
•	Cechy charakteru tak 
Respondentka 
•	Tak 
Ankieterka 
•	A działanie tej osoby w jakiejś organizacji? Jej doświadczenie społeczne? 
Respondentka 
•	No pewnie tak, bo pewnie tak, buszując jakiś kandydatów, to człowiek tak patrzy, czy jest to człowiek z doświadczeniem, z jakąś wiedzą, czy tylko taki 
Ankieterka 
•	Czy widzi pani w chwili obecnej takiego reprezentanta, kogoś kto by dobrze reprezentował interesy stowarzyszenia? 
Respondentka 
•	Czy widzę? Nie wiem, nie , na razie nie widzę. 
Ankieterka 
•	Acha 
Respondentka 
•	Znaczy widzę, może tego studenta, bo on właśnie jest takim ruchliwym człowiekiem, takim, który takie ma ma coś do zrobienia w życiu. 
Ankieterka 
•	Co by się musiało zmienić, żeby mogła pani w tym mieście znaleźć swojego reprezentanta? 
Respondentka 
•	Nic, po prostu musiałby się ten człowiek znaleźć, nie wiem. Znaczy no tak, bo przecież nie będę mówić, że chce zmienić struktury stowarzyszenia, czy po prostu założyć je odnowa z młodymi ludźmi , bo to też nie jest powiedziane, że to będą akurat. Mam takiego młodego człowieka, który nie ma w ogóle czasu, no , a taka jednostka się tak właśnie pojawia 
Ankieterka 
•	Od czego zależą te zmiany? 
Respondentka 
•	Od czego to zależy. Od kontaktów z ludźmi, muszą być, musi to stowarzyszenie częściej wychodzić wtedy się zawsze znajdzie ktoś. Są tacy, którzy się znajdują, bo chcą, myślą, że ja dam im zarobić. 
Ankieterka 
•	Czy jest jeszcze coś co jeszcze pani zdaniem powinniśmy dodać do tej dyskusji? 
Respondentka 
•	Nie. Ja bym jeszcze bardzo chętnie porozmawiała, ale 
Ankieterka 
•	Ja mam jeszcze minimalna liczbę pytań, a dokładnie 6 
Respondentka 
•	  
Ankieterka 
•	Siedziba jest u pani w domu. Jeśli mogłaby pani wymienić źródła finansowania organizacji? 
Respondentka 
•	No to właśnie są te składki, których nie ma i te dotacje z tego Wydziału Kultury, dofinansowanie z Wydziału Kultury i Dziedzictwa Narodowego Urzędu Miasta, tak to brzmi 
Ankieterka 
•	Czy organizacja należy do koalicji to już wiemy, że nie. Czy organizacja pozyskuje środki na działalność od samorządu lokalnego? 
Respondentka 
•	Nie. 
Ankieterka 
•	Czy organizacja uczestniczy w konkursach na realizacje poszczególnych zadań samorządu lokalnego zlecanych przez samorząd? 
Respondentka 
•	Nie 
Ankieterka 
•	Czy organizacja bierze udział w konsultacjach to już wiemy, że nie 
Respondentka 
•	Nie 
Ankieterka 
•	Czy mogłabym prosić o pani rok urodzenia? 
Respondentka 
•	45 
Ankieterka 
•	i pani wykształcenie? 
Respondentka 
•	wyższe